صفحهٔ اصلی: تفاوت بین نسخهها
| (یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است) | |||
| سطر ۱۱: | سطر ۱۱: | ||
--> | --> | ||
{{فرمایش منتخب|عنوان=ماه رمضان|فهرست=|بخش=دارد|قسمت=گفتار متقی}} | {{فرمایش منتخب|عنوان=ماه رمضان|فهرست=|بخش=دارد|قسمت=گفتار متقی}} | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۳
فرمایش منتخب: ماه رمضان
فهرست امام رضا
ماه رجب، ایام زیارت ائمه طاهرین
مبنای ترک ترک شدن بدن امام حسین
امام حسین؛ کشته جلسه بنیساعده
عصاره روایت حسین منی و انا من حسین
حرکت نکردن سر امام حسین در منزلی
امر به معروفکردن سر امام حسین
چگونه واقعه کربلا به وجود آمد؟
نتیجه گرفتن از عاشورا و دهه محرم
ورود اهل بیت از کربلا به کوفه و خطبه حضرت زینب
حرکت امام حسین از مکه به کربلا
ازدواج امیرالمؤمنین و حضرت زهرا
جلسه ولایت (سالیاد متقی عزیز)
روزهداری و مال حرام[۱]
عزیزان من! الآن ماه مبارک رمضان است، خیلی توجّه کنید! این آقایی که نمیتواند روزه بگیرد، اگر روزه بگیرد، روزهاش نه پسندیده ولایت است، نه خدا، دلش خواستهاست. اگر شما روزه بگیری و بدانی که بعد از ماه رمضان مریض میشوی، روزهات صحیح نیست؛ پس اگر بخواهی روزه بگیری، باید بدانی که برایت ضرر نداشته باشد.
حالا اگر شما میخواهی یک جایی افطاری بروی و بدانی که اینشخص حسابسال ندارد و مجبور هم هستی و چارهای نداری که بروی؛ بیرون افطارت را بکن و برو! چون اگر بروی با آن مال خمس نداده افطار کنی، شصت تا روزه گردنت میآید. البتّه تجسّس حرام است؛ تجسّس نکنید! تا میتوانید در مورد قوم و خویشتان تجسّس نکنید؛ چون خودتان را گرفتار میکنید؛ این باز به غیر از ماه رمضان است. مثلاً اگر یکی از قوم و خویشهایت حسابسال ندارد یا غِش در معامله میکند و شما کارهایش را دیدی که مثلاً مالش حلال نیست، تا میتوانی به خانهاش نرو؛ اما اگر مجبوری و میبینی که به زندگی و ولایتت لطمه میخورد، باید بروی.
آدم باید یک جاهایی برود. شما حسابش را بکن! شما که از سلمان عزیزتر نیستی، از امیرالمؤمنین (علیهالسلام) بهتر نیستی، به سلمان گفت: برو! چون یک جاهایی میخواست حفظ شود؛ نه اینکه رضایت داشت. شما هم باید حفظ شوی، یک جاهایی مقدّسی نکن و برو! توجّه فرمودید؟! من عقیدهام این است که اگر ویدیو و تلویزیون دارد برو! چون خودت را میخواهی حفظ کنی، ولایتت را میخواهی حفظ کنی، شما که از او خوشت نمیآید. حالا اگر رفتی، مثلاً بهقدر پنج یک (یعنی خمسِ) آنچه که خوردی، خمس و سهم امام بده؛ اگرنه مال حرام خوردی؛ اما روزه اینطوری نیست، غیر از این است. اگر با مال حرام روزهات را باز کنی، شصت تا روزه گردنت میآید.
قربانتان بروم! این ماه مبارک رمضان، برای همه مبارک نیست. شما الآن مالت حرام است، هر دفعه شصت تا روزه به گردن خودت میآید، زنت و بچّهات هم هستند؛ هر کسی چهار، پنج تا بچّه دارد، آنها هم روزه میگیرند، تو مال حرام به آنها دادی و خوردند؛ روزههایشان هم به گردن توست. چرا ما توجّه نداریم؟! عزیزان من! اگر شما در امر باشید، امر اشتباه نمیکند. [۲]
سخنی با خانمها
فرزند شما خدا دارد[۳]
ما یک قوم و خویش داشتیم اینقدر این زن، اوقات شوهرش را تلخ میکرد. اگر بدانید اینها چه روزگاری داشتند. هر روز میگفت: بچهام خانه ندارد، بچهام زن ندارد. هر روز یک تشکیلاتی برای این درست میکرد. آقا! آمد و شوهر این خانم مرد. حالا همین خانم که اینقدر حمایت از بچههایش میکرد، بچهها از خانه بیرونش کردند.
خانمها! مواظب باشید، قدر شوهرهایتان را بدانید! بچه میرود خانمش را در بغل میگیرد، میگوید ننهات را نیاور! بیرونت میکند. بیا خانم! عدالت داشته باش! بدان بچهات خدا دارد. بلند شو شب و نصف شب بگو: خدایا! به او بده! اصلاً شوهرت چه چیزی داشته؟ کدامیک از شما چیز داشتید؟ همانطور که خدا به او داد، به این هم میدهد. اینقدر دل شوهرهایتان را خون نکنید! یک روزی بدان که بیرونت میکنند!
آن خانم پنج تا پسر داشت، هیچکدام به او راه نمیدادند، نه از این بچههای دگوری! یکیشان روضهخوان بود. نه خیال کنی بگویی بچههای من خوبند، این کار را نمیکنند؛ همین کار را با تو میکنند.
بچه، خانه میخواهد، فرش میخواهد. اینها درست است؛ اما من میگویم نرو وام بگیر! نرو خودت را به بدبختی بینداز برای بچهات. بچهات را بخواه اما امر را بالاتر از بچهات بدان! بدان بچه هم خدا دارد. [۴]
چیزی از خدا بخواهید که خلق نتواند به شما بدهد. به کوچک و بزرگ، زن و مرد میگویم. فلانی میگوید: دخترم شوهر برود، پسرم داماد شود. خب میشود. بابا! والله، خدا، برای پسر تو تنظیم کرده است. والله، اقبال دختر تو را هم تنظیم کرده است. اگر یک چیزی به وجود میآید، خودت آن را به وجود میآوری، یا بداخلاقی میکنی، یا تندی میکنی، یا کندی میکنی، این امراض را خودت به پسر و دخترت میزنی. خدا که امراض نمیزند. [۵]
قانع و راضی باش! وقتی قانع و راضی شدی، عزیز من! خدا تمام کارهایت را کفایت میکند. والله، بالله، خدا دلش میخواهد به راحتی به تو روزی بدهد، خودت میروی این کارها را میکنی. تو فکر خودت باش! روایت داریم: بچه یا کافر است یا منافق است یا مؤمن. اگر کافر و منافق است، چقدر برای او میدوی؟! اگر هم مؤمن است که خدا دارد. [۶]
خانمهای عزیز! دعا کنید به بچههایتان. امام صادق (علیهالسلام) فرمود: ما منتظر دعای پدر و مادریم که در حق اولاد مستجاب کنیم. حالا نرفت به حرفت، اینها را بینداز دور! اگر اینجور باشی، دل نداری، کینه داری. بچه است؛ یکوقت اشتباه میکند. اصلاً اشتباه مال ماست. مرد آن است که از اشتباه همدیگر بگذرد. خانم! شب احیا از اشتباه دختر و پسرت بگذر! درستش کن! بخر او را! انسانش کن، دعا کن به او! این بچه را هدایتش کن! شب قدر، هدایت بچهها با پدر و مادرهاست. جداً در حق اینها دعا کنید، اگر امام صادق (علیهالسلام)، را قبول دارید، رئیس مذهب میگوید ما میخواهیم دعای پدر و مادر را در حق اولاد مستجاب کنیم. [۷]
خدا إنشاءالله باطن امام زمان، آنها را به شما ببخشد!
خدا إنشاءالله بچههایتان را زیر سایه شماها پدر و مادر، بزرگ کند. [۸]
ارجاعات
