منتخب: زعفر در کربلا

از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
پرش به:ناوبری، جستجو

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کفواً أحد است. حضرت زهرا (علیها السلام) کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.

گفتار متقی [۱]

امام حسین (علیه السلام) غریب نیست، هر کسی این حرف را زده، نفهمیده است. امام حسین (علیه السلام) قوی است، غریب تویی که ولایتت سُست است! آقا امام حسین (علیه السلام) در دنیا ظاهر شده که مردم را به تکامل برساند و قرآن را پیاده کند. [۲] خدا به امام حسین (علیه السلام) ندا داد: حسین‌جان! مَلک باد و مَلک آب در اختیار توست، تمام کون و مکان در اختیار توست. [۳]

امام حسین (علیه السلام) تمام توجهش به امر است، وقتی مَلک باد و مَلک آب پیش امام آمدند و گفتند: حسین‌جان! ما در اختیار توییم! چند بار هم تکرار کردند، ممکن بود که امام امر کند، خدا هم گفت: حسین‌جان! همه این‌ها در امر تو هستند، بالاتر این‌که نَفَس‌های آن‌ها در قبضه قدرت توست، اگر بخواهی نَفَس می‌کِشند؛ وگرنه از نَفَس می‌افتند. اگر امام حسین (علیه السلام) این کار را می‌کرد، خودش را نجات می‌داد، عالَمی را نجات نمی‌داد؛ اما امام در دنیا ظاهر نشده که خودش را نجات دهد.

خدا حساب کرد که مردم در جوّ عالم گناه می‌کنند، به امام حسین (علیه السلام) گفت: حسین‌جان! تو را شهید می‌کنند، اهل‌بیتت را هم اسیر می‌کنند، آیا حاضر هستی؟ فرمود: به دیده منّت! امام حسین (علیه السلام) بوده، خدا او را در این عالم ظاهر کرد تا خلقت آمرزیده شوند نه دنیا. [۳] جوّ خلقت باید به‌واسطه امام حسین (علیه السلام) آمرزیده شوند؛ این‌‍‌است که آسمان و زمین، سنگ و ریگ، همه برای او گریه کرده‌اند، از بس این مصیبت عظیم است! به خدا می‌گویم اگر مطابق همه جمعیت دنیا بودم و آمرزشم به‌واسطه کشته‌شدن امام حسین (علیه السلام) بود، حاضر بودم که در جهنم بروم و بسوزم؛ اما امام حسین (علیه السلام) باشد و به او توهین نشود. [۴]

حالا در شب عاشورا زعفر پیش امام حسین (علیه السلام) آمد، مادرش به او گفته بود: برو حسین (علیه السلام) را یاری کن؛ وگرنه شیرم را حرامت می‌کنم. زعفر به امام گفت: مادرم به من امر کرده، باید امرش را اطاعت کنم؛ همه این‌ها [لشکر ابن‌زیاد] را از اسب‌هایشان پایین می‌کشم. امام فرمود: نه زعفر! دوباره تکرار کرد، فرمود: نَفَس‌هایی که این‌ها می‌کشند در اختیار من و در قبضه قدرت من است. نه در اختیار امام، که در اختیار خواهرش، زینب کبری هم هست. [۵] امام نگفت در قبضه قدرت خداست، فرمود در قبضه قدرت من است؛ اگر بخواهم نَفَس نکشند، این کار را می‌کنم؛ اما جدّم رسول‌الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده حسین‌جان! باید به کربلا بروی و کشته شوی؛ چون جدّش می‌داند که تمام خلقت باید به‌واسطه امام حسین (علیه السلام) نجات پیدا کنند. وقتی امام این حرف را گفت، زعفر از کربلا رفت.

چرا امام حسین (علیه السلام) به زعفر اجازه نداد که این کار را بکند؟ چون‌که امام حسین (علیه السلام) حجت آخرالزمان نیست؛ درست است که حجت خداست؛ اما حجت آخرالزمان نیست. امام‌زمان (عج الله فرجه) به غیر از امام حسین (علیه السلام) است، وقتی حجة‌بن‌الحسن ظهور می‌کند، می‌فرماید: منم آدم، منم نوح، منم همه انبیاء. آقا امام‌زمان (عج الله فرجه) در ظاهر بناست که این عالم را مُسخّر کند؛ اما آقا امام حسین (علیه السلام) می‌خواهد عالم را نجات بدهد. [۶]

زعفر که از کربلا برگشت، مادرش به او گفت: زعفر! شیرم را حرامت می‌کنم، حالا امام حسین (علیه السلام) این را گفت، چرا او را یاری نکردی؟! وقتی زعفر به کربلا برگشت، دید امام حسین (علیه السلام) شهید شده، پیش حضرت سجاد (علیه السلام) آمد و گفت: آقاجان! باید امر مادرم را اطاعت کنم، چه کار کنم؟! امام فرمود: دنبال ما بیا! این‌است که در راه، هر جا این‌ها برای استراحت می‌نشستند، یک‌دفعه می‌دیدند که دستی روی دیوار می‌نوشت: «خدا لعنت کند قاتلین امام حسین (علیه السلام) را!» وقتی می‌رفتند دست را بگیرند، چیزی نبود، این دستِ زعفر بود که تا شام دنبال امام سجاد (علیه السلام) و اهل‌بیت آمد. [۷]

فهرست فرمایشات منتخب

یا علی

  1. سخنرانی انسان، اطاعت، تکامل ۷۳ (دقیقه۴۵) و عصاره عاشورا ۸۲ (دقیقه ۱۸ و ۲۰) و حضرت ابوالفضل ۸۵ (دقیقه ۸)
  2. انسان، تکامل، اطاعت 73
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ سخنرانی عصاره عاشورا 82
  4. سخنرانی تمرین توحید 83 و کتاب گنجینه
  5. عصاره عاشورا 82
  6. سخنرانی تولد حضرت مهدی83 و کتاب وقایع عاشورا
  7. سخنرانی حضرت ابوالفضل 85 و اربعین حسینی 85
حاج حسین خوش لهجه نابغه ولایت؛ حاج حسین خوش لهجه