منتخب: هنده، زن یزید

از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
پرش به:ناوبری، جستجو

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کفواً أحد است. حضرت زهرا (علیها السلام) کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.

گفتار متقی [۱]

خدای تبارک و تعالی هر کاری بخواهد بکند، به قول ما عوام‌ها پیش‌بینی می‌کند؛ ائمه طاهرین (علیهم السلام) خودشان پیروز هستند؛ نه این‌که پیروز بشوند؛ چون خدا را اطاعت می‌کنند و تمام خلقت در اختیارشان است. خدا حاج‌شیخ‌عباس را رحمت کند! این موضوع را ایشان گفت: هنده از بس زیبا بود، وجیه‌ترینِ تمام دختران بود، پدرش دید توان ندارد از او نگه‌داری کند، او را آورد و در خانه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) گذاشت، تا کسی به او گزندی نزند. [۲] چندین سال در خانه امیرالمؤمنین (علیه السلام) بود، ولایت به او اثر کرد، چند ولیّ در آن‌ خانه بوده، او هم متابعت امر ولیّ را کرد و آن جنبه مغناطیسی ولایت به هنده اثر کرد. [۳]

وقتی یزید می‌خواست زن بگیرد، در تمام بلاد اعلام کرد که من یک دختر خیلی زیبا می‌خواهم. آخَر یزید امپراطور بوده، حکومت چندین سرزمین در دستش بوده. این همان سلطنتی است که هارون می‌گفت: ای ابر! ببار، هر کجا بباری مِلک من است! یزید هم دیکتاتوری بی‌دین، لامذهب و لامصبّ بوده است! تا این‌که به او گفتند: یک دختری که زیباترینِ تمام دختران عالم است، در خانه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) است. بالأخره به زور از او خواستگاری کرد، پدرش را در فشار گذاشت و او را به همسری گرفت. حالا در کاخ یزید رفته و مَلکه شده است.

رفقا! این‌که به شما می‌گویم مکان شرط نیست، خودتان مکان هستید؛ هنده در کاخ یزید است؛ اما اتصال به خانه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) و زهرای عزیز (علیها السلام) است. هوا و هوس این محبت را از بین نبرده. اصلاً یزید و کاخش و این حرف‌ها در خون و پوست هنده سرایت نکرده، زمان ندارد؛ حواسش در خانه زهرای عزیز (علیها السلام) و امام حسین (علیه السلام) است. عایشه در خانه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) است؛ اما حواسش در خانه معاویه است. عزیز من! توجه کن ببین دلت کجاست؟! بیا به ولایت اتصال شو! زَرق و بَرق دنیا گولت نزند، همه این‌ها فاسد می‌شود و گندیده است؛ تو نمی‌فهمی گندیده است! [۴]

حالا یزید با این فتحی که کرده بود، روم و فرنگ را به کاخش دعوت کرده بود، آن‌ها هم می‌خواستند کاخ را به اصطلاح چراغانی کنند، یک تشکیلاتی درست کردند، گویا دو سه روز طول کشید، تا مجلس آماده شود و مهمان‌ها بیایند؛ [۵] به خاطر همین حضرت زینب (علیه السلام) و اهل‌بیت را که وارد شام کردند، در باراندازی کنار کاخ یزید جا دادند. این‌که می‌گویند خرابه، توهین است! آیا بغل کاخ یزید که امپراطور بوده و این همه تسلط داشته، خرابه است؟! نه بارانداز بوده؛ چون‌که وقتی رقیه‌بنت‌الحسین بهانه پدرش را گرفت و گریه کرد، یزید خبردار شد. [۶] وقتی آن‌ها را در بارانداز جا دادند. عده‌ای را گذاشته بود که رقاصی می‌کردند، ساز و نَقاره می‌زدند، مردم هم فوج فوج می‌آمدند که این‌ها را ببینند و تماشا کنند! دست بچه‌هایشان را گرفته بودند و با انگشت، بچه‌های امام حسین (علیه السلام) را نشان آن‌ها می‌دادند؛ همهمه‌ای در شام ایجاد شده بود. [۳]

حرف من سرِ این‌است که ببین مغناطیسی ولایت چه کار کرده؟ عزیز من! اگر از یک چیز جزئی گذشتی، کاری نکرده‌ای! حالا هنده مَلکه شده! صدها زن افتخار می‌کنند که پیش مَلکه بیایند و او را ببینند. هنده گفت: من می‌خواهم اُسرا را ببینم و یک تماشایی بکنم. آمدند آب پاشیدند، صندلی گذاشتند، خیلی تشریفات به جا آوردند. هنده آمده روی تختی نشسته؛ گفت: به بزرگ قافله بگویید بیاید. گفتند: بزرگ قافله زینب است. وقتی حضرت زینب (علیها السلام) آمد، هنده گفت: شما چه اُسرایی هستید؟ گفت: اُسرای آل‌محمّد. تا گفت اُسرای آل‌محمّد، هنده قدری تکان خورد! چون یزید گفته بود که این‌ها خارجی‌اند! هنده گفت: محل سکونت شما کجاست؟ زینب (علیها السلام) گفت: مدینه. گفت: کجای مدینه؟ گفت: کوچه بنی‌هاشم. ببین در کاخ سلطنتی است، حواسش کجاست؟ اتصال به ولایت است. هنده گفت: خانم! من یک دوستی دارم او را می‌شناسی؟ من چند وقت کنیز زینب و کنیز زهرا بودم، خیلی می‌خواهم زینب را ببینم؛ آیا او را می‌شناسی؟ یک وقت حضرت زینب (علیها السلام) صدا زد: هنده! حق داری مرا نشناسی، من زینبم! بدان که حسینم را کُشتند!

حضرت زینب (علیها السلام) و هنده دارند با هم نجوا می‌کنند. ببین هنده چه می‌گوید؟! دنبال خواستش می‌گردد، خواستش حسین (علیه السلام) است. تا حضرت زینب (علیها السلام) این حرف را زد، هنده از تخت، خودش را پایین انداخت، به زمین زد و در خاک‌ها می‌غلطید. گریبان چاک داد، موهایش را کَند و مرتب حسین، حسین می‌گفت! تمام زنان اعیان و اشراف آمدند، بازوهایش را گرفتند و به یک فشاری او را به دارالإماره آوردند. در کاخ یزید مرتب داد و فریاد می‌کشید: یزید! تو حسین را کُشتی! حالا به او می‌گویی خارجی! چرا دروغ گفتی؟! مگر این زینب، خواهر حسین نیست؟! یک آشوبی در کاخ به وجود آورد، یزید بیچاره شد. ببین آن روزی که خدا او را در خانه آقا امیرالمؤمنین (علیه السلام) و بعد در کاخ یزید گذاشته، پیش‌بینی کرده، تا کمکِ زینب (علیها السلام) باشد. آخَر اگر شما جایی قرار گرفتید که همه دشمن هستند، یک دوست پیدا کنید خوشحال می‌شوید. هنده، حضرت زینب (علیها السلام) را خوشحال کرد، مگر ثوابِ هنده شوخی است؟! [۷]

حالا در روز اربعین که حضرت زینب (علیه السلام) به کربلا برگشت، چه کار کرد؟ همین‌طور بو کرد و قبر برادرش حسین (علیه السلام) را پیدا کرد. روی قبر افتاد و صدا زد: برادر! همه جا امرت را اطاعت کردم، کوفه و مجلس یزید خطبه خواندم. حسین‌جان! از کوفه تا شام هیچ‌کس به غیر از هنده، از ما حمایت نکرد. همه جا به خصوص در مجلس یزید و در آن بارانداز به ما خیلی خدمت کرد. [۸]

فهرست فرمایشات منتخب

یا علی

  1. سخنرانی درباره حضرت زینب ۷۵ (دقیقه ۵ و ۱۴)
  2. اربعین 81 و اربعین 80
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ درباره حضرت زینب 75
  4. اربعین حسینی 78 و اربعین 81 و درباره حضرت زینب 75
  5. اربعین 80
  6. عصاره عاشورا 82 و اربعین 81
  7. درباره حضرت زینب 75 و اربعین حسینی 78 و اربعین 83
  8. اربعین حسینی 78 و اربعین 80
حاج حسین خوش لهجه نابغه ولایت؛ حاج حسین خوش لهجه