صفحهٔ اصلی
فرمایش منتخب: ماه رمضان
فهرست امام رضا
ماه رجب، ایام زیارت ائمه طاهرین
مبنای ترک ترک شدن بدن امام حسین
امام حسین؛ کشته جلسه بنیساعده
عصاره روایت حسین منی و انا من حسین
حرکت نکردن سر امام حسین در منزلی
امر به معروفکردن سر امام حسین
چگونه واقعه کربلا به وجود آمد؟
نتیجه گرفتن از عاشورا و دهه محرم
ورود اهل بیت از کربلا به کوفه و خطبه حضرت زینب
حرکت امام حسین از مکه به کربلا
ازدواج امیرالمؤمنین و حضرت زهرا
جلسه ولایت (سالیاد متقی عزیز)
روزهداری و مال حرام[۱]
عزیزان من! الآن ماه مبارک رمضان است، خیلی توجّه کنید! این آقایی که نمیتواند روزه بگیرد، اگر روزه بگیرد، روزهاش نه پسندیده ولایت است، نه خدا، دلش خواستهاست. اگر شما روزه بگیری و بدانی که بعد از ماه رمضان مریض میشوی، روزهات صحیح نیست؛ پس اگر بخواهی روزه بگیری، باید بدانی که برایت ضرر نداشته باشد.
حالا اگر شما میخواهی یک جایی افطاری بروی و بدانی که اینشخص حسابسال ندارد و مجبور هم هستی و چارهای نداری که بروی؛ بیرون افطارت را بکن و برو! چون اگر بروی با آن مال خمس نداده افطار کنی، شصت تا روزه گردنت میآید. البتّه تجسّس حرام است؛ تجسّس نکنید! تا میتوانید در مورد قوم و خویشتان تجسّس نکنید؛ چون خودتان را گرفتار میکنید؛ این باز به غیر از ماه رمضان است. مثلاً اگر یکی از قوم و خویشهایت حسابسال ندارد یا غِش در معامله میکند و شما کارهایش را دیدی که مثلاً مالش حلال نیست، تا میتوانی به خانهاش نرو؛ اما اگر مجبوری و میبینی که به زندگی و ولایتت لطمه میخورد، باید بروی.
آدم باید یک جاهایی برود. شما حسابش را بکن! شما که از سلمان عزیزتر نیستی، از امیرالمؤمنین (علیهالسلام) بهتر نیستی، به سلمان گفت: برو! چون یک جاهایی میخواست حفظ شود؛ نه اینکه رضایت داشت. شما هم باید حفظ شوی، یک جاهایی مقدّسی نکن و برو! توجّه فرمودید؟! من عقیدهام این است که اگر ویدیو و تلویزیون دارد برو! چون خودت را میخواهی حفظ کنی، ولایتت را میخواهی حفظ کنی، شما که از او خوشت نمیآید. حالا اگر رفتی، مثلاً بهقدر پنج یک (یعنی خمسِ) آنچه که خوردی، خمس و سهم امام بده؛ اگرنه مال حرام خوردی؛ اما روزه اینطوری نیست، غیر از این است. اگر با مال حرام روزهات را باز کنی، شصت تا روزه گردنت میآید.
قربانتان بروم! این ماه مبارک رمضان، برای همه مبارک نیست. شما الآن مالت حرام است، هر دفعه شصت تا روزه به گردن خودت میآید، زنت و بچّهات هم هستند؛ هر کسی چهار، پنج تا بچّه دارد، آنها هم روزه میگیرند، تو مال حرام به آنها دادی و خوردند؛ روزههایشان هم به گردن توست. چرا ما توجّه نداریم؟! عزیزان من! اگر شما در امر باشید، امر اشتباه نمیکند. [۲]
سخنی با خانمها
سخن پایانی [۳]
ما هنوز غربت خودمان را توجه نکردیم. گفتم به شما، نمیخواهم افشا کنم، کسی هست که توجه کند. «الحمد لله شکر رب العالمین» شما دارید توجه را میشنوید، باید شکرانه کنیم. ما الآن در تمام دنیا ایران است، در تمام ایران قم است.
ما نمیتوانیم در مسلمانها، اینها که قرآن میگویند، اینها که امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) میگویند، اینها که مکه میروند، اینها که منا میروند، اینها که زیارت امام حسین (علیهالسلام) میروند، اینها که کربلا میروند، دینمان را حفظ کنیم! والله، ما در میان اینها نمیتوانیم ناموسمان را مانند زهرای عزیز (علیهاالسلام) کنیم! در بین اینها نمیتوانیم طبق حقیقت اسلام و حقیقت دین رفتار کنیم. همینها ملامتت میکنند! همینها به تو افتراء میزنند! والله، اگر ما در انگلستان بودیم، در آمریکا بودیم میتوانستیم. وای از این مسلمانها! وای از این مسلمانها که به خودشان نمره میدهند! آتش گرفتم!
آیا الان میتوانی تلویزیون را از خانهات بیرون کنی؟! میتوانی رادیو را از خانهات بیرون کنی؟! میتوانی به زنت بگویی رویت را بگیر؟! میتوانی به زنت بگویی در خیابانها نرو؟! میتوانی به زنت بگویی این دانشگاه که فساد است نرو؟! میتوانی یا نه؟!
این است که امیرالمؤمنین علی «علیهالسلام» میگوید: مثل اینکه خار در چشمم است و استخوان در گلویم! این است که من امروز به شما افشا کردم: امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) در میان مسلمانها غریب است. امیرالمؤمنین علی در میان مکهبروها و حجبروها غریب است، میان نمازشبخوانها و الغوثکشها و عمرهبروها غریب است. مؤمن هم امروز در میان مسلمانها غریب است، آیا توجه میکنید یا نه؟ [۴]
ارجاعات
