مُصحف در تمام خلقت پخش شده‌ بود. حضرت‌ زهرا علیهاالسلام می‌خواست که در دنیا هم پخش بشود؛ اما دومی نگذاشت و به معاویه نوشت من زهرا را کشتم و نگذاشتم مُصحف را فاش کند. حضرت‌ زهرا علیهاالسلام به‌واسطه مُصحف و به‌واسطه حمایت از علی علیه‌السلام کشته‌ شد؛ چون اگر آن‌ را فاش می‌کرد، غاصب بودنِ آن‌ها معلوم می‌شد. یکی از خصوصیات مُصحف این‌ است که اسم شیعه‌ها و تمام وقایع تا قیام‌ قیامت در آن هست. شخصی خدمت امام‌ صادق علیه‌السلام آمد و ادعای عبادت و تقدّس کرد. حضرت آن‌ را رد کرد و فرمود: اسم تو در مُصحفِ مادرم زهرا علیهاالسلام نیست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: گنجینه]

قرآن به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و احکام به حضرت‌ زهرا علیهاالسلام نازل‌ شد؛ واسطه وحی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود. زهرای‌ عزیز مثل امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) امرِ به صبر نداشت، باید افشا می‌کرد؛ اما پیامبر به امیرالمؤمنین گفت: علی‌جان! تو افشا نکن، برو حرف‌هایت را در چاه بزن. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: «أنا قرآن‌ الناطق، أنا کتاب‌ الله»؛ «کتاب» ولایت است، «کتاب» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است؛ «اُمّ الکتاب» حضرت‌ زهرا علیهاالسلام و مصحف زهراست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

از امام‌ صادق علیه‌السلام راجع‌ به «لیله‌ القدر» سؤال شد، فرمود: «هی فاطمه، هی فاطمه». پس این‌که می‌گوییم فاطمه علیهاالسلام را کسی نمی‌تواند درک کند، چون خداوند فرموده است: «و ما أدراک ما لیله‌ القدر»؛ یعنی کسی قدرت درک لیله‌ القدر را ندارد. مقدرات محکمی را که هیچ‌کسی نمی‌تواند تغییر بدهد، فاطمه علیهاالسلام تغییر می‌دهد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

حضرت‌زهرا علیهاالسلام به امیرالمؤمنین علیه‌السلام گفت: علی‌جان! الاغی تهیه کن تا بروم مهاجر و انصار را دعوت کنم. این‌ها کسانی هستند که عمری پیش پدرم بوده‌اند، شاید چهل‌نفر درست شوند که بتوانی حقت را از آن دو نفر بگیری. تمام همت و عقیده حضرت‌زهرا علیهاالسلام این‌ بود که عمر و ابابکر پیش نروند و مردم تسلیم امیرالمؤمنین علیه‌السلام شوند که هم خودشان و هم آیندگان هدایت شوند. به همین دلیل با صورت نیلی، پهلوی شکسته و بازوی وَرم‌کرده سوار الاغ می‌شد و به درِ خانه مهاجر و انصار می‌رفت که بیایید علی علیه‌السلام را یاری کنید. اما هیچ‌کسی نیامد، فقط آن چهار نفر آمدند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

با این‌که خدا گفت نورِ زمینها و آسمانها به‌ واسطه امیرالمؤمنین علیه‌السلام است، اما حضرت‌ زهرا علیهاالسلام در ظاهر نورفشانی می‌کرد. عایشه در صورتی‌ که با حضرت‌ زهرا علیهاالسلام خوب نبود، نقل می‌کند: تا زمانی‌ که زهرا علیهاالسلام در مدینه بود، ما در شب به نور زهرا علیهاالسلام سوزن نخ می‌کردیم؛ یعنی نور زهرا علیهاالسلام تمام مدینه را گرفته‌ بود. حالا این‌ را او می‌گوید، اما شاید این نور، تمام دنیا را گرفته‌ بود. زهرا علیهاالسلام یعنی نورفشان. آیا زهرا را شناختید یا نه؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

وقتی عمر و ابابکر به دیدن حضرت‌ زهرا علیهاالسلام آمدند، حضرت رویش را از آن‌ها برگرداند. عمر صدا زد: زهرا! چرا رویت را از ما برمی‌گردانی؟ ما را حلال کن! حضرت فرمود: من سؤالی از شما می‌کنم، آیا یادتان هست که پدرم گفت زهرا را اذیت نکنید؟ هر کس او را اذیت کند، مرا اذیت کرده و هر کس مرا اذیت کند، خدا را اذیت کرده‌ است؟ گفتند: آری! (خدا لعنتشان کند)؛ حضرت فرمود: یادتان هست که پدرم گفت رضایت زهرا، رضایت من است و رضایت من، رضایت خداست، هر کسی‌ که زهرا از دستش ناراضی باشد، خدا از او ناراضی است؟ خدایا! تو شاهد باش و بدان که من از این دو نفر راضی نیستم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

تا خدا می‌فرماید کوثر، شما به خیالتان نهری در بهشت است که به آن کوثر می‌گویند و آن‌ را به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله داده‌ است؛ این‌ نیست. کوثر به معنی هستیِ خداست، یعنی آنچه خدا خلقت دارد، هستیِ آن زهراست. همان‌طور که محبت امیرالمؤمنین علیه‌السلام نجات‌دهنده است، محبت فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام هم نجات‌دهنده است. اصلاً محبتش، محبت تمام چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام و محبت خداست. محبت حضرت‌زهرا علیهاالسلام در جوّ ماورا دمیده و تزریق شده‌ است؛ آن کارساز تمام خلقت است؛ به جلسه ولایت دمیده شده‌ است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

ائمه‌ طاهرین علیهم‌السلام در هر ابعادی شاخص هستند. فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام خدمت پدرش آمد و فرمود: پدر جان! طفلی که در شکم من است، همین‌طور می‌گوید «أنا العطشان! أنا العطشان!». پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: دخترم! این فرزندت را در کربلا شهید می‌کنند. فرمود: این فرزند را می‌خواهم چه‌ کنم؟ پیامبر فرمود: شفاعت اُمّتِ من با اوست، دوستانش را شفاعت می‌کند. فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام فرمود: پدر جان! به دیده‌ منّت دارم‌. پس شهادت امام‌ حسین علیه‌السلام خون خدا، و آمرزیده شدن خلایق به‌ واسطه گریه بر امام‌ حسین علیه‌السلام هم با اجازه حضرت‌ زهراست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

خدای تبارک و تعالی فرمود: یا محمّد! من اصلاً کفوی برای زهرا علیهاالسلام به‌ غیر از علی علیه‌السلام خلق نکردم؛ برای علی علیه‌السلام هم کفوی به‌ غیر از زهرا علیهاالسلام خلق نکردم. ای رسول من! ازدواج زهرا علیهاالسلام با من است، صیغه عقدش را خودم می‌خوانم. وقتی خطبه را خواند، آب و نمک را مهریه حضرت‌ زهرا علیهاالسلام قرار داد. حیات عالَم به‌واسطه مَهرِ [مهریه] زهرا علیهاالسلام و نجات بشر به‌واسطه مِهر [محبت] اوست؛ یعنی کلّ بشر، یک بدهی به زهرای‌ عزیز علیهاالسلام دارد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

خدا در تمام خلقت یک امر دارد و یک مقصد، آن‌ هم امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است؛ در تمام خلقت یک ناموس دارد، آن‌ هم زهرای‌ عزیز علیهاالسلام است. ما ناموس را روی زن می‌آوریم، این اشتباه‌ است. ناموس خدا، یعنی همه چیزِ خدا؛ آن‌ کسی‌ که خدا از خشنودیش، خشنود می‌شود و از غضبش غضبناک می‌شود؛ خدا روی حرف او، هیچ حرفی نمی‌زند. ناموس خدا حرف آخر را می‌زند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

خدای تبارک و تعالی می‌فرماید: «یا محمّد! اگر تو نبودی، اصلاً آسمان و زمین را خلق نمی‌کردم. یا محمّد! اگر علی نبود، تو را خلق نمی‌کردم و اگر فاطمه نبود، نه تو را خلق می‌کردم، نه علی را». کفواً خلقت، یعنی خلقت با محبت زهرای‌ عزیز علیهاالسلام خلق شده‌ است. همین‌طور امام‌ صادق علیه‌السلام می‌فرماید: ما حجّتیم برای خلق و مادرمان زهرا علیهاالسلام حجّت است برای ما. اگر ما نباشیم، دنیا فروریزان می‌شود و اگر مادرمان زهرا علیهاالسلام نباشد، ما اصلاً نیستیم. پس فرمان حضرت‌ زهرا علیهاالسلام، امرِ مافوق است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

اگر رجعت نباشد، کار دنیا ناقص است. صحیح بودن کار تمام دنیا به‌واسطه رجعت است. رجعت می‌آید احقاق حق از امام‌حسین می‌کند. از خون علی‌اصغر، از دست‌های بریده آقا اباالفضل، از ناله‌هایی که زهرا زده و از سیلی‌ای که خورده حمایت می‌کند. رجعت قلدرفاش‌کن است. رجعت حد ندارد. در رجعت اول امام‌حسین می‌آید. چرا می‌آید؟ تا به مقصدش برسد. هیچ‌کدام از ائمه به عنوان «خرج عن دین» کشته نشدند. حالا خدا افشا می‌کند که دین، حسین است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

تمام خلقت می‌گویند: حسینِ مظلوم؛ اما عقیده‌ام این است: زهرای عزیز علیهاالسلام از امام حسین علیه‌السلام مظلوم‌تر است. چرا؟ امام حسین علیه‌السلام دفاعی کرد؛ وقتی اهل کوفه گفتند: «بُغضاً لِأبیک»، دست به شمشیر کرد، همه را روی هم ریخت. زهرای عزیز بازویش را شکستند، صورتش را نیلی کردند، فشارش دادند. زهرا علیهاالسلام مظلوم‌تر از امام حسین علیه‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

علی‌خواهی، جواب دادن به ناله‌های حضرت زهراست. ناله‌های حضرت زهرا علیهاالسلام تا زمان رجعت هست. خلق می‌آید این‌ها را از بین می‌برد. دوازده امام، چهارده معصوم، همه‌شان گریه می‌کنند، ملائکه‌های هفت آسمان گریه می‌کنند؛ این مصیبت حضرت زهرا در تمام خلقت رفته، تاحتی در بهشت. امام حسن علیه‌السلام فرمود: زهرا، مادر ما را کشتند، همه ما را کشتند. معلوم می‌شود مصیبت حضرت زهرا جهانی است. به حضرت عباس، خدا هم گریه می‌کند. گریه خدا نارضایتی [از] آن‌هاست که چرا این کار را کردند؟ خدا می‌گوید: حبیبه من است زهرا. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

تو آخر باید زهرا علیهاالسلام شفاعتت را بکند. تمام صحنه محشر، دخالتش با زهراست. فردای قیامت به تو بگویند چه آورده‌ای؟ باید بگویی اطاعت حضرت زهرا علیهاالسلام را آوردم. اویس بوی بهشت می‌دهد، زهرا علیهاالسلام هم بوی بهشت می‌دهد. چرا؟ اویس پیرو حضرت زهراست، امر زهرا علیهاالسلام در وجودش است، حالا بوی بهشت می‌دهد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

حضرت زهرا علیهاالسلام چادرش را به شمعون یهودی امانت داد و قدری جو قرض گرفت تا نان بپزد. حالا شب شد و شمعون آمد، دید از آن‌جا نور بالا می‌زند و به آسمان می‌رود؛ دید چادر زهراست، شمعون مسلمان شد. نه این‌که زهرا نور است، چادرش هم نور است. مؤمن اراده الله است، حضرت زهرا که خودش اراده است، برکت تمام خلقت است. خدا می‌گوید: اگر یک نفر را هدایت کردی، عالَمی را هدایت کرده‌ای. حضرت زهرا می‌خواهد یهودی را هدایت کند. مگر زهرا احتیاج به یهودی دارد؟! می‌داند این یهودی علی‌دوست می‌شود؛ می‌خواهد یک نفر علی‌دوست شود، نسوزد. حالا خودش، زن و بچه‌اش، همه علی‌دوست می‌شوند. حضرت زهرا نه یک هدایت، هدایت‌ها کرد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

به امام‌ زمان می‌گویم: آقاجان! دو چیز است که نزدِ تو و منحصر به توست، نزدِ من نیست. یکی پیراهن آقا امام‌ حسین و دیگری کفش مادرت‌ زهرا. وقتی حضرت‌ زهرا را در کوچه زدند، کفش حضرت آن‌جا افتاد. اگر همه خلقت برای من باشد، آن‌ را می‌دهم، کفش زهرا را می‌گیرم و بو می‌کنم. بوی کفش زهرا مافوق تمام خلقت است، چون وصل به زهراست. ابن‌عباس کسری داشت که وقتی امیرالمؤمنین کفشش را پینه می‌زد و می‌دوخت، به او گفت: ابن‌عباس! این کفش من چقدر می‌ارزد؟ ابن‌عباس گفت: چیزی نمی‌ارزد. حضرت فرمود: ارزش این کفش در نزد من، از ریاست و اِمارت بر شما بالاتر است؛ مگر این‌که حقی را از ظالمی بگیرم و احقاق حق کنم. اگر من بودم، می‌گفتم: آقا! کفش تو پیش من از تمام خلقت بالاتر است، چون پای تو به آن خورده‌ است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

روح، هر جایی می‌تواند برود. برای قدم گذاشتن در بعضی جاها باید روح باشد که برود. آن‌جا که پیامبر به متقی می‌گوید برو بالای کعبه و اذان بگو، این شخص باید روح باشد که بتواند بالای کعبه برود. روح آن است که خیانت در دل تو نباشد. جسم آن است که خیانت در قلب تو باشد. تو در آن قسمت که این‌طوری شدی، پشت پا به همه این خلقت زدی؛ خلقت را نمی‌خواهی، علی را می‌خواهی. حالا تو با زهرا هماهنگ می‌شوی، زهرا هم علی را می‌خواهد؛ یعنی یک ذره نمی‌خواهد امیرالمؤمنین را ناراحت کند. کسی که در تمام این خلقت سرافراز است، دوست امیرالمؤمنین است. حالا شما به امیرالمؤمنین افتخار می‌کنید، علی هم به شما افتخار می‌کند که دنبال خلق نرفتید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

هیکل من رشد کرده، اما عقلم رشد نکرده. بیایید رشد هیکل ما، رشد عقل باشد. این یقین توست که تمام ماوراء را می‌بیند و به تمام ماوراء سِیر دارد. تمام این عالم تنظیم است. تو قدرتت را تقدیم ولایت کن؛ نفَست، کارَت را تقدیم ولایت کن؛ حالا خدا یاریت می‌کند. اگر اراده خودت را کنار گذاشتی، خودت را محتاج خدا، محتاج ولیّ الله الأعظم، امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) دانستی، ماورایی‌ات می‌کند. به قلب مبارکتان بگویید: ای قلب! بیا حمایت از حسین علیه‌السلام کن. ای اشیاء بدن من! ای قلب من! ای جان من! بیا خودت را بگذار در اختیار زهرا علیهاالسلام. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

یک تجلی داریم، یک تجلی فهم. یک وقت به ما تجلی شده، تجلی فهم نشده. تجلی فهم، شناخت امام به تو می‌دهد، شناخت قرآن و زهرای عزیز علیهاالسلام را به تو می‌دهد. اگر می‌خواهید تجلی فهم به شما بشود، باید تمام تجلی‌های دنیا را از خودتان بیرون کنید. شما باید معلمتان خدا و ولایت باشد. قربان آن معلم بشوم! یک نگاهی می‌کند، علم تمام علوم را می‌ریزد در سینه‌ات. «عِلم الله»، خدا علمش را به تو می‌دهد. علمش چیست؟ محبت امیرالمؤمنین علیه‌السلام را به تو می‌دهد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

دوستی علی علیه السلام کفایت است. آب، آتش جهنم را خاموش نمی‌کند، محبت علی علیه‌السلام خاموش می‌کند. اگر بدانی محشور شدن با ولایت یعنی چه، به حضرت عباس، از ذوق خوابتان نمی‌برد! خدایا! من علی علیه‌السلام را دوست دارم، چه کسی این دوستی را به من داده؟ خودت دادی، خودت حفظش کن. خدایا! من زهرا علیهاالسلام را دوست دارم، چه کسی این دوستی را به من داده؟ خودت دادی، خودت حفظش کن. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

کسی که این حرف‌ها را می‌شنود، باید به آن معرفت داشته باشد. معرفت را باید از حضرت علی علیه‌السلام و حضرت زهرا علیهاالسلام بخواهید تا نظری به شما بکنند و در قلبتان بریزند. شب و نصف شب به زهرای عزیز متوسل شوید؛ اشکی بریزید و بگویید: زهراجان! دل مرا باز کن. زهراجان! چشم مرا عالَم‌بین کن. زهراجان! ایرادی‌ها را از قلب من بیرون کن. زهراجان! این وسوسه‌ها را از من بگیر. اگر نگرفت! فکر، آن است که زیر این آسمان، هیچ‌کس را نخواهید، مگر آن که پیرو علی علیه‌السلام باشد. همین‌طور که فکر دشمنی با امام باشی، کافر هستی؛ اگر فکر ولایت باشی، دعایت مستجاب می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

هیچ‌کس آتش مرا نمی‌تواند خاموش کند، هیچ خلقی نمی‌تواند، مگر آقا امام زمان با آب حوض کوثر خاموش کند. بگوید: حسین‌جان! آمدم. به زهرا، مادرمان هم می‌گویم آمدم، به آن قلب تو هم می‌گویم آمدم؛ آن‌وقت آتشِ قلب مرا خاموش می‌کند. مؤمن مانند سنگِ نمک دلش آب می‌شود. حواسش پیش زینب علیهاالسلام است، حواسش پیش امام حسن و امام حسین علیهماالسلام است؛ همین‌طور می‌گوید: آقا امام زمان! چه موقع می‌شود بیایی و احقاق حق کنی؟ دلش آب می‌شود. آن‌ کسی که چشمش از برای زهرا علیهاالسلام، از برای علی علیه‌السلام گریان است، امام زمان او را می‌پذیرد؛ می‌گوید: تو آگاهی و من آگاه‌تر از تو، تو گریانی و من گریان تر از تو. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

چه وقت می‌شود حضرت زهرا علیهاالسلام را افشاء کرد؟ وقتی که حقیقتِ تمام خلقت یعنی امام زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) تشریف بیاورد و امیرالمؤمنین علیه‌السلام مُهر می‌زند: مؤمن! منافق! گردن منافقان را می‌زند؛ آن‌موقع می‌شود زهرای عزیز را افشاء کرد. امام زمان می‌فرماید: مادرجان! آمدم. قبر مخفی مادرش زهرا علیهاالسلام را معلوم می‌کند؛ مادرجان! من آمدم. به اندازه تمام دنیا سوختم و اشک ریختم؛ اگر اشک چشمم تمام شد، برای تو گریه کردم. امام زمان آن‌جا هم ستایش خدا را می‌کند که به دست من الآن خواست خدا جاری شد، رجعت جاری شد. امام زمان حالا هم دارد دلش می‌سوزد، گاهی می‌گوید: ای خدا! فرج مرا نزدیک کن. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

دعا به وجود امام زمان کنید. من هر روز و هر شب یک دور تسبیح صلوات می‌فرستم برای سلامتی آقا امام زمان، می‌گویم: خدایا! وجود مبارک ایشان را از جمیع بلاها حفظ کن. وقتی خدمت امام زمان رسیدم، می‌خواستم در رکاب امام زمان کشته بشوم تا حضرت زهرا یک لبخند به من بزند. می‌خواستم زهرای عزیز خوشحال شود که پسرش مهدی را یاری کردم؛ حضرت زهرا خوشحال شود، نه خودم. تو مال آن‌هایی دیگر، قبولت می‌کنند. این است که می‌گویم کار باید وصل به خدا باشد، وصل به توحید باشد، آن‌وقت رشد پیدا می‌کند؛ رشدش رضایت زهراست، رضایت خداست. عزیزان من! هر کاری که می‌کنید، در فکر باشید زهرا یک لبخندی بزند. کمکش نکردند، بیایید رفقا ما کمک کنیم زهرا را. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

به امام‌ زمان قسم که به تمام این خلقت می‌ارزد، وقتی خدمت حضرت رسیدم، دو چیز از ایشان خواستم: یکی این‌که آقا جان! اگر بودم که بودم وگرنه مرا زنده‌ کن تا پای رکابت بیایم و از دشمنان مادرت‌ زهرا احقاق حق کنم. الان هم القا و افشا به‌ من بده تا امیرالمؤمنین و فاطمه‌ زهرا را افشا کنم. شیعه باید دائم در این فکرها باشد نه در فکر دیگری، وگرنه ممکن‌است که دوست باشد؛ اما شیعه نیست. شیعه باید همیشه جان در کف باشد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت شوخی نیست، رجعت، خلقت است؛ یعنی رجعت، خواست خلقت است. همه انتظار رجعت را می‌کشند، مگر بشری که گنهکار است. او بدبخت و بیچاره است. این‌ است که به پیشانی‌اش مُهر می‌خورد: منافق! منافق کسی است که اعتقاد به رجعت ندارد. وقتی امام‌زمان می‌آید، گردنش را می‌زند، چه زن باشد و چه مرد. زنانی که لاابالی هستند، دنبال تجدد می‌روند و امر خدا و پیامبر را اطاعت نمی‌کنند، مُهر منافق می‌خورند، مگر آن‌هایی که پایشان را جای پای حضرت‌ زهرا بگذارند؛ اما این ممکنِ غیر ممکن‌ است، چون هوا و هوس و تجدد نمی‌گذارد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت خصوصی است، تو سنخه حضرت‌زهرا می‌شوی و او تو را می‌پذیرد. این‌ها را باید بفهمی و از بهشت بگذری و در حضور دوازده‌امام، چهارده‌معصوم بیایی. این‌جا بهشت می‌شود، به آن‌جا متصل می‌شود. اما شما از تلویزیون و ویدئو و ماهواره نمی‌توانید بگذرید، می‌خواهید از بهشت بگذرید؟! این‌ها حرف است که می‌زنید. الان به‌ من بگویید چه‌کسی مبتلا به این فساد نیست؟ امام‌زمان دارد گریه می‌کند و می‌گوید: یا جدّاه! اشک چشمم تمام شود، خون گریه می‌کنم، حالا تو ای مسلمان! پای تلویزیون کِیف می‌کنی و می‌خندی؟ تو با آن‌هایی، تو را به امام‌زمان چه؟ مارک ولایت به خودت زده‌ای، حالا سزایت این‌ است که بی‌دین از دنیا بروی. تو می‌خواهی در رجعت بیایی و یاور امام‌زمان باشی؟! سُم اسب امام‌زمان که روی زمین می‌آید، دمیده می‌شود به تمام خلقت. آن‌ها که از بهشت گذشته‌اند ندا می‌دهند: آقا جان! ما آمدیم. اصلاً بهشت بی‌علی و زهرا زشت است. کسانی‌که انفاق داشته‌اند و به‌ فکر فقرا بوده‌اند، سنخه این‌ها هستند. خوش به حالشان که در رجعت هم می‌آیند. بیایید دوست آن‌ها شویم، چون دوست متصل به آن‌هاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

با این‌که امام‌زمان درباره اصحاب امام‌حسین می‌فرماید: «السلام علیکم یا مطیع لله و لرسوله»، پدر و مادرم به قربانتان؛ اما یاوران امام‌زمان از اصحاب امام‌حسین بالاترند. آن‌ها اصحاب امام‌حسین هستند، اما رجعت خواست و مقصد حضرت است. اصحاب امام‌حسین حمایت از رجعت کردند و به خواست امام‌حسین متصلند. آن‌ها با همه حرف‌هایشان، در زمان رجعت می‌آیند، پس رجعت مهم‌تر است. چرا؟ در زمان امام‌حسین نشد که مثل رجعت بیایند و تمام را پاک‌سازی کنند؛ با امام‌زمان می‌آیند و همه را پاک‌سازی می‌کنند. امام‌حسین نشد که به‌اصطلاح در ظاهر فتح کند، فرزندانش را کشتند و شهیدش کردند؛ امام‌زمان فتح می‌کند، او و یاورانش احقاق حق می‌کنند. حالا که احقاق حق کردند، آقا امام‌حسین خیلی خوشحال است. نه فقط امام‌حسین، بلکه صد و بیست و چهار هزار پیامبر خوشحالند. نه این‌که آن‌ها خوشحالند، آسمانی‌ها خوشحالند. تمام این‌ها برای امام‌حسین غمناک شدند، اما آن‌زمان همه این‌ها خوشحال می‌شوند. حالا که همه خوشحال شدند، زهرای‌عزیز هم خوشحال می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

زهرای‌ عزیز دفتر دارد، این دفتر را برای قیامت شما گذاشته، در آن نوشته چقدر پول دادی، چقدر برنج دادی، چقدر پیاز و رُب دادی، تمام را می‌نویسد. عده‌ای هستند به امر زهرای عزیزند، شیعه‌ها قیامت به امرش هستند. روز قیامت فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام می‌فرماید: این افراد در جلسه پسرم حسین علیه‌السلام می‌آمدند، انفاق داشتند و مُغرض نبودند؛ یعنی پیرو عمر و ابابکر نبودند. علی‌جان! فکری به حال این‌ها بکن. اصلاً گنه‌کار، فرزند زهرا علیهاالسلام می‌شود انگار، ادب داشته‌ باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

تمام ائمه علیهم‌السلام تا حتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، تا حتی فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام، تا حتی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، شهید شدنشان به کلّ خلقت ابلاغ نشد، فقط شهادت امام‌حسین علیه‌السلام ابلاغ شد. مصیبت ائمه علیهم‌السلام جهانی بود، مصیبت امام‌حسین علیه‌السلام خلقتی بود و هست. ملائکه‌ها دارند گریه می‌کنند، ریگ و سنگ و درخت، عرش و فرش، همه گریه می‌کنند، تمام باید به امام‌حسین علیه‌السلام پناه بیاورند. مصیبت امام‌حسین علیه‌السلام به تمام خلقت، به هفت‌ طبقه آسمان اثر کرده‌است، همه عزادار امام‌حسینند، از بس این مصیبت مهم است! بهشت همه‌اش سُرور است، اصلاً غم در آن‌ نیست، اما برای امام‌حسین علیه‌السلام گریه می‌کند، می‌خواهد با تمام خلقت هماهنگ باشد. خدا هم به بهشت قول داد که دوستان حسینم را در بغلت می‌آورم. اگر شما هم گریه واقعی برای امام‌حسین علیه‌السلام بکنید، از هفتاد هزار نفرِ گمراه جدا شده‌اید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

می‌خواستم مانند حضرت زهرا علیهاالسلام که حمایت از ولایت کرد، ما حمایت از ولایت کنیم؛ یعنی امر ولایت را اطاعت کنیم. شما که در جلسه ولایت می‌آیید، باید بیایید در قله ولایت بنشینید. دفاع از ولایت، اطاعت امر زهراست، اطاعت امر امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) است؛ آن‌وقت صفات الله می‌شوید. همیشه افشای ولایت کنید، نه افشای حرف. اگر این‌طوری شدید، آن‌وقت شما از کسانی هستید که هدف زهرای عزیز علیهاالسلام را عمل کرده‌اید. صفات، شما را عارف قرار می‌دهد که زیارت عارف قبول است. صفات، انفاق است. اگر به فکر فقرا باشید، به فکر حضرت زهرا علیهاالسلام هستید؛ حضرت زهرا علیهاالسلام پیراهنش را در شب عروسی به مستمند داد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]