Press ESC to close

شناخت امیرالمؤمنین

امیرالمؤمنین از نجوای دورنش گریه می‌کند، می‌بیند مردم لیاقت ندارند، می‌رود در چاه حرفش را می‌زند...

امیرالمؤمنین علیه‌السلام چه‌ کار کند؟ هیچ‌کس حمایت از ولایت نکرد. درون علی علیه‌السلام را سوزاندند. درون علی علیه‌السلام از برای زهرای‌ عزیز ناراحت است. حالا علی علیه‌السلام گریه می‌کند. از آن‌جا هم پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله به او فرمود: علی‌ جان! اگر چهل‌ نفر یاور داشتی، حقت را از آن دو نفر بگیر، وگرنه سکوت کن و خون خود و شیعیانت را حفظ‌ کن. این‌ است که علی علیه‌السلام می‌فرماید: «مانند خاری که در چشمم است و استخوانی که در گلویم است و گیر کرده غصه می‌خورم». عزیزان من! به شما می‌گویم: باید نجوای درون داشته‌ باشید. امیرالمؤمنین از نجوای دورنش گریه می‌کند؛ نگاه به مردم می‌کند، می‌بیند لیاقت ندارند، می‌رود در چاه حرفش را می‌زند. منبع: کتاب نجوا

امیرالمؤمنین علیه‌السلام کار می‌کند، نجوا هم دارد...

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام نخلستان درست می‌کند، اما وقتی هم برای نجوا می‌گذارد. شخصی خدمت زهرای‌ عزیز علیهاالسلام آمد و گفت: زهرا جان! سرت سلامت، علی را دیدم که در نخلستان افتاد و از دنیا رفت. زهرای عزیز فرمود: علی تا صبح چند بار این‌طور می‌شود. ببین، امیرالمؤمنین علیه‌السلام کار می‌کند، نجوا هم دارد. علی علیه‌السلام چنان غرق نجوا با خداست که می‌افتد. می‌گوید: ای‌خدا! شکرت. از شکر خدا می‌افتد. ای پیروان امیرالمؤمنین! شما هم باید با علی علیه‌السلام و خدا نجوا کنید و شکرانه آن‌ها را بجا آورید. منبع: کتاب نجوا

همه خلقت با علی علیه‌السلام نجوا می‌کنند، علی علیه‌السلام با خدا نجوا می‌کند...

در یک‌ شب، امیرالمؤمنین علیه‌السلام چهل جا بود: پیش پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بود، پیش زهرای عزیز علیهاالسلام بود، پیش مقداد بود، پیش سلمان بود. خدا هم ندا داد: علی دیشب مهمان ما بود. همه با علی علیه‌السلام نجوا می‌کنند، حتی زهرای عزیز، حتی پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله. حالا چرا خدا با علی علیه‌السلام نجوا می‌کند؟ چون علی علیه‌السلام امر خدا و مقصد خداست. همه خلقت با علی علیه‌السلام نجوا می‌کنند، علی علیه‌السلام با خدا نجوا می‌کند. منبع: کتاب نجوا

شناخت امیرالمؤمنین...

خدا می‌گوید: «ادعونی استجب لکم»، از من بخواهید تا جوابتان را بدهم. بیا با من حرف بزن و ارتباط برقرار کن، بیا با من بیتوته کن، بیا از من ولایت بخواه؛ آن‌وقت است که دائم در حضور هستی. چگونه امیرالمؤمنین علیه‌السلام و حضرت‌زهرا علیهاالسلام و امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) می‌فرمایند خدا! جوابش را بده؟ چون خدا، امیرالمؤمنین و حضرت‌زهرا و امام زمان را اختیاردار تمام خلقت قرار داده‌ است. «انا مدینة‌العلم و علی بابها»؛ درِ خانه‌ خدا، علی علیه‌السلام است، از کانال علی بیا. وقتی از کانال علی علیه‌السلام وارد شد، ائمه علیهم‌السلام برای آن‌شخص دعا می‌کنند و خدا به او می‌دهد. بیتوته از کانال ائمه، نتیجه‌اش نجوا می‌شود. امیرالمؤمنین دعا می‌کند، حضرت‌زهرا سفارش می‌کند: خدا! او را بیامرز و خدا هم او را می‌پذیرد. منبع: کتاب نجوا

علی علیه‌السلام خدا نیست و از خدا جدا نیست؛ مقصد خدا و امر خداست...

بر شاه بالِ جبرئیل «علی» نوشته شد که با آن به سرعت حرکت می‌کرد. بر عرش «یا علی» نوشته شد و استقرار یافت. بر ماه «علی» نوشته شد. بر باد «علی» نوشته شد و جریان یافت. زنگ در بهشت «یا علی» است. در تمام خلقت «علی» است. صوت خدا «علی» است. خداحافظیِ خدا با رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله در معراج «یا علی» است. پسِ پرده وحی «علی» است. علی علیه‌السلام خدا نیست و از خدا جدا نیست. علی علیه‌السلام [لم یکن له] کفواً احد است، مقصد خدا و امر خداست؛ «ذکرُ‌ الله» و ذات خداست. جهان اگر فنا شود، علی به پاش می‌کند. تمام کارها را خدا دست علی علیه‌السلام داد. اول و آخر، علی علیه‌السلام است. ظاهر و باطن، علی علیه‌السلام است. این منحصر به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. منبع: کتاب جامع ولایت

اسمِ امیرالمؤمنین را مافوق باید بگذارد، علی علیه‌السلام مافوقی جز خدا ندارد...

خدای تبارک و تعالی برای اسم‌گذاری هیچ‌کدام از ائمه نفرمود که اسم خودم را روی او گذاشتم. اسمِ امیرالمؤمنین را مافوق باید بگذارد، علی علیه‌السلام مافوقی جز خدا ندارد. ابوطالب، امیرالمؤمنین را به‌ دست رسول‌الله داد، این‌جا امیرالمؤمنین چشم گشود. امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام به روی خلق و دنیا چشم نمی‌گشاید، به روی «ولیّ خدا» چشم می‌گشاید، پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هم «نبیّ» است و هم «ولیّ» است. «عینُ الله» به روی «نور خدا» چشم می‌گشاید و روی دست پیامبر، آیه «قد أفلَحَ المُؤمنون» می‌خوانَد. رسول‌الله فرمود: من هم در نام‌گذاری او به خداوند پیشی نمی‌گیرم. آخر مافوقِ امیرالمؤمنین، خداست. دید لوحی میان زمین و آسمان پدیدار گشت، در آن لوح نوشته شده‌ بود که خدا می‌فرماید: من «علی اعلی» هستم، اسم این فرزند را «علی» بگذار، خدا اسم خودش را روی امیرالمؤمنین گذاشت. این مختص امیرالمؤمنین است. «اسمُ الله» علی علیه‌السلام است.   منبع: کتاب جامع ولایت

اسم مبارک علی علیه‌السلام است که مشکل‌گشای همه خلقت است...

اسم مبارک علی علیه‌السلام است که مشکل‌گشای همه خلقت است. موسی «یا علی» گفت، عصا را انداخت و اژدها شد و مارهای سَحَره فرعون را بلعید، و باز «یا علی» گفت و دست کرد و اژدها را گرفت، دوباره عصا شد. عیسی «یا علی» گفت و مُرده را زنده کرد؛ «یا علی» گفت و در پرنده گِلین دمید و او جان گرفت و به پرواز در آمد. داوود «یا علی» گفت و آهن به دستش نرم شد. جبرئیل «یا علی» گفت و هشت‌ شهر قوم‌ لوط را زیر و رو کرد. در تمام ائمه اطهار این منحصر به امیرالمؤمنین است که «جَنبُ الله» است، کنار خداست. خدا شریک ندارد، اما علی علیه‌السلام همکار خداست؛ گِل آدم را سرشت و خدا جان داد؛ در آستین مریم دمید و عیسی را بار برداشت؛ موقع قیامت هم علی علیه‌السلام است که می‌دمد و مُرده‌ها جان می‌گیرند.

این مختص امیرالمؤمنین است که اگر مردم بر حبّ او جمع می‌شدند، خدا اصلاً جهنم را خلق نمی‌کرد...

خداوند تبارک و تعالی درباره هیچ‌کدام از ائمه‌ طاهرین بیان نفرمود که به عزّت و جلالم سوگند، اگر عبادت ثقلین کنید و علی علیه‌السلام را به «الیوم أکملت لکم دینکم» قبول نداشته‌ باشید، شما را با صورت در جهنم می‌اندازم. همین‌طور روایت است که اگر مردم بر حبّ او جمع می‌شدند، خدا اصلاً جهنم را خلق نمی‌کرد؛ این مختص امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. فقط امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که با تمام پیامبران در خفا و با پیامبر آخرالزمان آشکارا آمد. تا حتی موقع ظهور امام زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) هم امیرالمؤمنین علیه‌السلام به کمک امام زمان می‌آید و مُهر «مؤمن» و «منافق» به مردم می‌زند.   منبع: کتاب جامع ولایت

تنها امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است که محل ظاهر شدنش «قبله» شد...

هیچ‌کدام از ائمه‌ طاهرین محل به‌ دنیا آمدن ظاهری‌شان خانه‌ خدا نبود و محل ظاهر شدن هیچ‌کدام از ائمه «قبله» نگشت، این منحصر به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. لفظ مبارک «امیرالمؤمنین» مختص به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است و رسول‌ اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله در غدیر خُم فرمود: از این پس به لفظ «امیرالمؤمنین» باید به علی سلام کنید. شخصی به یکی از ائمه‌ طاهرین به لفظ «امیرالمؤمنین» سلام کرد، حضرت ناراحت شد و گفت: این لفظ فقط مختص به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. تا حتی روایت داریم اگر کسی از خلق این لفظ را بر خود بگذارد، خدا او را به دردی گرفتار می‌کند و رسوایش می‌کند. همین‌طور روایت داریم اگر کسی اسم «علی» بر فرزندش بگذارد، هر بار که او را صدا می‌زند، خدا مَلَکی خلق می‌کند که تا آخر عمر برایش استغفار کند.   منبع: کتاب جامع ولایت

فقط امیرالمؤمنین است که همسرش نور خداست و عقدش در عرش معلی انجام شد...

در تمام ائمه‌ طاهرین، فقط امیرالمؤمنین است که همسرش نور خدا، ناموس خدا، حضرت‌ زهراست. عقد و ازدواج هیچ‌کدام از ائمه‌ طاهرین، تا حتی رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله در عرش مُعلّی بسته نشد؛ اما عقد امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام و زهرای‌ عزیز علیهاالسلام در عرش مُعلّی بسته‌ شد و خدا آب و نمک را مَهر زهرا علیهاالسلام قرار داد. برای ازدواج ظاهری هیچ‌کدام از ائمه، ستاره‌ای از آسمان نیامد که در خانه‌اش برود. خدا این زمینه را فراهم کرد که دهان مردم بسته شود و مردم را قانع کند و به آن‌ها بگوید: امر علی و زهرا با من است؛ آن‌ها خاکی نیستند و ماورائی‌اند. کار علی و زهرا، خلقتی است، نه خلقی.   منبع: کتاب جامع ولایت

هر چند ائمه‌ طاهرین یک نورند، اما علی علیه‌السلام «نورٌ عَلی نور» است...

خدا به پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌فرماید: اگر علی را معرفی نکنی، هیچ‌ کاری نکرده‌ای. پیامبر هم به سلمان فرمود: یا سلمان! اگر همه عالم رفتند یک‌طرف، تو برو طرف علی. چرا پیامبر این‌قدر تعریف امیرالمؤمنین را کرده‌ است؟ چون امر خداست، امر را اطاعت می‌کند. اما در خود ائمه‌ طاهرین، خدا عظمائیتی به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام داده‌ است. خصوصیاتی است که مختص به خود امیرالمؤمنین علیه‌السلام است، برای بقیه ائمه‌ طاهرین علیهم‌السلام نیست؛ یعنی هر چند ائمه‌ طاهرین «کُلّهم نورٌ واحد» هستند، یک نورند؛ اما علی علیه‌السلام «نورٌ عَلی نور» است.   منبع: کتاب جامع ولایت

خدا هیچ خلقتی را بدون محبت و ولایتِ علی نمی‌پذیرد، این قانون خداست...

خدا نوری دارد که اتصال به خودش است، آن‌ هم علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است؛ می‌فرماید «نورُ الله»، نمی‌فرماید «خلقُ الله». خدا خلقت را که خلق کرده، امر روی آن گذاشته؛ امر، ولایت است. خدا هیچ خلقتی را بدون محبت و ولایتِ علی علیه‌السلام نمی‌پذیرد، این قانون خداست. دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم، حجت بر تمام خلقت هستند. خلقت در مقابل ولایت کسری دارد، اما ائمه‌ طاهرین فقط مافوقشان خداست. یک‌ نگاه به این جهان باید بکنی و علی علیه‌السلام را بشناسی، یعنی بدانی که مانندش غیر از خدا هیچ‌کسی نیست. این شناخت علی علیه‌السلام است، مابقی‌اش حرف است. این‌که [خدا] امیرالمؤمنین را معرفی کرد، می‌خواهد شما بهشت بروید؛ والله، بالله، این علی علیه‌السلام نیست، چیز دیگری است. منبع: کتاب جامع ولایت

خدا افشا کرد «الیوم أکملت لکم دینکم» یعنی علی علیه‌السلام دین است...

پیامبر، امیرالمؤمنین را روی دست آورد و گفت: «من کنت مولاه، فهذا علی مولاه. اللّهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله و العن من أنکره…» حالا وقتی رسول‌الله، امیرالمؤمنین را معرفی کرد، یک‌دفعه خدا افشا کرد: «الیوم أکملت لکم دینکم»: علی علیه‌السلام دین است. مقصد خدا این‌ است. دینی که خدا می‌خواهد، این‌ است. اسلامی که خدا می‌خواهد، این‌ است. یعنی امر خدا و مقصد خدا، علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است. حالا پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله گفت: ای مردم! من از دنیا می‌روم، وصیّ من امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. تا حالا دین «اسلام» بود، اما از حالا به بعد، دین «ولایت» شد. پیامبر فرمود: من تا الآن نبی بودم، اما حالا علی علیه‌السلام ولیّ است؛ یعنی علی علیه‌السلام، ولیّ کل خلقت است. منبع: کتاب انجمن ولایت

خدا به پیامبر گفت: اگر علی علیه‌السلام را معرفی نکنی، هیچ‌ کاری نکرده‌ای...

از طرف خدا جبرئیل نازل‌ شد که: یا محمّد! امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را معرفی کن: «یا أّیها الرّسول بلّغ ما اُنزل إلیک من رّبک و إن لم تفعل فما بلّغت رسالته». تا پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله ذره‌ای مسامحه کرد، خدا گفت: اگر علی علیه‌السلام را معرفی نکنی، هیچ‌ کاری نکرده‌ای. حالا پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله فوراً اطاعت کرد. خدا گفت: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را روی دست بیاور و بلند کن که همگان بدانند جانشین و وصیّ تو و حجت‌ خدا این‌است، تا این‌که کس دیگری را به عنوان جانشین تو معرفی نکنند. حالا تازه این معرفی امیرالمؤمنین علیه‌السلام است، نه حقیقت علی علیه‌السلام. منبع: کتاب انجمن ولایت

جان، عنایت خداست؛ ولایت، رحمت خداست...

خدای تبارک و تعالی امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را که از نور خودش به‌وجود آورده، به او اشراف به کل خلقت داده؛ علی علیه‌السلام مشکل‌گشای کل خلقت است. تمام خلقت در مقابل ولایت صغیر هستند. تو از کجا می‌گویی که خلقت صغیر است؟ خدا به کل خلقت جان داده، جان ارزش ندارد؛ اما آنچه که به این جان دمیده می‌شود، یعنی «ولایت» ارزش دارد. این خارجی جان دارد، اما نجس است. جان، عنایت خداست؛ ولایت، رحمت خداست. وقتی می‌گوید: «لا إله الله، محمّد رسول‌الله، علی‌ ولی‌الله» ولایت به او دمیده می‌شود و پاک می‌شود. منبع: کتاب انجمن ولایت

وقتی می‌خواهی علی بگویی، باید به یک ماوراء بگویی علی...

یک علی که می‌گویی، خدا مَلک برای تو خلق می‌کند، «أستغفر الله» می‌گوید. تو یک‌وقت کنار قبر علی علیه‌السلام، علی را نمی‌شناسی. چه فایده‌ای دارد؟ مگر هفده، هجده سال نزد چهار امام نبودند و اهل آتش شدند؟ ما باید این‌ها را بشناسیم. عقیده‌ام این است: شناسایی این‌ها این است که باید با ادب، علی بگویی. وقتی می‌خواهی علی بگویی، باید به یک ماوراء بگویی علی! آن‌قدر علی علیه‌السلام قیمت دارد که خدا یک ماوراء را کنار می‌گذارد، می‌گوید: به عزت و جلالم، اگر ثواب انس و جن کنی، علی علیه‌السلام را دوست نداشته باشی، تو را به رو به جهنم می‌اندازم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امام‌زمان هم احتیاج به علی دارد، او باید مُهر مؤمن یا منافق بزند تا مردم بپذیرند...

امام‌صادق قسم می‌خورد که مُهرزننده، علی‌بن‌ابی‌طالب یعسوب‌الدین، امام‌المبین، امر خدا، حجت‌خدا و مقصد خداست. [هنگام رجعت] مُهر مؤمن یا منافق می‌زند. خود ولایت، ولایت را کمک می‌کند و بی‌ولایتی را در آن‌ زمان افشا می‌کند. امام، ایده تو را در پیشانیت می‌آورد، این‌ است که قیامت صغری است. چرا امیرالمؤمنین علی مهر می‌زند؟ چون اگر امام‌زمان به کسی بگوید تو منافقی، مردم قبول نمی‌کنند و به او برمی‌گردند. روایت است که به امام‌زمان هم ایراد می‌کنند و می‌گویند: چرا بچه‌ها را می‌کشی؟ موسی هم به خضر همین اعتراض را کرد و گفت: چرا این بچه را کشتی؟ پس این‌ مردم هم می‌خواهند امام‌زمان را مجرم کنند. این‌که امیرالمؤمنین می‌فرماید: با همه پیامبران در خفا آمده‌ام و با پیامبر آخرالزمان آشکارا آمدم، امام‌زمان هم احتیاج به علی دارد. در همه‌جا امیرالمؤمنین کارساز است، او باید با امام‌زمان هم بیاید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

امام حسین خونش تربت است، علی علیه‌السلام جای پایش تربت است...

تربت امام حسین علیه‌السلام شفاست. خاک کف پای امیرالمؤمنین علیه‌السلام محبت است، نجات است، رستگاری است. اصلاً خدا جهنم را خلق کرده برای دشمنان علی؛ روایت داریم، قسم می‌خورد، اگر کسی دشمن علی نبود، اصلاً جهنم را خلق نمی‌کردم. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله فرمود: یا علی! اگر مردم توان داشتند، درباره تو حرفی می‌گفتم که مردم، قدمی که می‌گذاری، خاک کف پایت را، از برای تَیمُّن و تبرک بردارند. امام حسین علیه‌السلام خونش تربت است، علی علیه‌السلام جای پایش تربت است. این را چه کسی می‌فهمد؟ خود امام حسین علیه‌السلام که جانش را فدای پدرش علی علیه‌السلام کرد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

در زمان امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، تمام کفر با تمام ایمان روبرو شد...

تمام دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم، ولایت هستند؛ چرا این‌قدر روی امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام تکیه شده و تمام ائمه علیهم‌السلام، حضرت‌ زهرا علیهاالسلام و پیامبر صلی الله علیه و آله خودشان را فدای امیرالمؤمنین کرده‌اند؟ چون در زمان امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، تمام کفر با تمام ایمان روبرو شد؛ در زمان ائمه دیگر این‌طور نبود. خدا می‌خواست مردم طرف کفر، یعنی عمر و ابابکر نروند که بی‌دین شوند، بیایند طرف دین، یعنی علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام. خدا عمر و ابابکر را جِبت و طاغوت معرفی کرد، فرمود: به عزت و جلالم قسم، اگر عبادت ثقلین کنید، اما امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را قبول نداشته‌ باشید، شما را با صورت به آتش جهنم می‌اندازم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

قرآن کلام خداست، اما امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام امرِ خداست...

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرماید: «أنا قرآن‌ الناطق»، این قرآن‌ ناطق معنی دارد. قرآن کلام خداست؛ اما امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام امرِ خداست. امر مهم‌تر از کلام است، امر باید کلام را افشا کند، اگر افشا نکند که مردم نمی‌توانند از آن استفاده کنند. مثل این‌ است که یک تُرک‌زبان یا عرب‌زبان بخواهد با فارس‌زبان حرف بزند، نیاز به مترجم دارد؛ قرآن هم حرف می‌زند، اما چه‌ کسی می‌فهمد؟ امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فهمد، او باید برای ما معنی قرآن را بیان کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

خدا انبیاء را قرار داد تا مردم را به سوی ولایت دعوت کنند، اما علی علیه السلام خودِ هدایت است...

چرا این قدر سفارش امیرالمؤمنین علیه‌السلام شده است؟ یک حرف تعجبی می‌خواهم بزنم: خدا مردم را می‌خواهد، می‌گوید اگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را بخواهی، من شما را می‌خواهم؛ می‌خواهد مردم را نجات بدهد، هدایت بشوند. خدا انبیاء را قرار داد تا مردم را به سوی ولایت دعوت کنند؛ اما به دینم، علی علیه السلام خودِ هدایت است. من اگر تمام خلقت، (همه این خلقت‌ها، نه این دنیا) نفر بشود، همه از امیرالمؤمنین علیه‌السلام برگردند، می‌گویم علی؛ از علی علیه‌السلام برنمی‌گردم. امام حسن علیه‌السلام هم علی علیه‌السلام را می‌خواهد، امام حسین علیه‌السلام هم علی علیه‌السلام را می‌خواهد؛ نه [چون] پدرش [است او] را بخواهد، امر خدا را می‌خواهد. شما هم باید همین‌طور باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

ائمه طاهرین بس که خوبند، خودشان خواستند به دنیا بیایند، «هل من ناصر» بگویند تا مردم را نجات بدهند...

بدانید خدا مانند محبوبش علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام، نه خلق کرده، نه خلق می‌کند. ائمه طاهرین علیهم‌السلام بس که خوبند، خودشان خواستند به دنیا بیایند، «هل من ناصر» بگویند تا مردم را نجات بدهند. چه کسی امیرالمؤمنین علیه‌السلام را شناخت؟ پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله شناخت که جانش را فدا کرد؛ حضرت زهرا علیهاالسلام شناخت که جانش را فدا کرد؛ امام حسین علیه‌السلام شناخت که جانش را فدا کرد. ما باید کوشش کنیم امر علی علیه‌السلام را اطاعت کنیم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

آسمان، عرش، فرش، بهشت، بی‌مهر علی جهنمند...

اگر مِهر علی علیه‌السلام نباشد، خلقت به درد نمی‌خورد. اگر آسمان، عرش، فرش، بهشت، مِهر علی علیه‌السلام نداشته باشند، جهنمند. جنات، فردوس، آسمان‌ها، زمین، مَلَک، باید مِهر علی علیه‌السلام داشته باشند. تو چه می‌گویی؟ائمه طاهرین علیهم‌السلام را خدا، معرفیِ جنات به شما کرده، [یعنی در حدی که بشناسید و بهشت بروید]، نه معرفی حقیقت آن‌ها. اگر علی علیه‌السلام را صد درصد قبول کنی، خودت معراج هستی. آن کتاب‌ها که به کُرات می‌رود [قطار شتری که بارشان فضایل امیرالمؤمنین بود و پیامبر در معراج دید]، اراده خداست؛ امیرالمؤمنین علیه‌السلام چیست؟ مقصد خداست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امیرالمؤمنین باید به تمام خلقت بدمد، وگرنه از کار می‌افتد...

همان‌طور که خدا نامحدود است، علی علیه‌السلام نامحدود است. علی علیه‌السلام جا ندارد، ولایت در تمام خلقت هست. خلقت کوچک‌تر از آن است که علی علیه‌السلام در جایی سکونت کند. علی علیه‌السلام سکونت ندارد، سکونت می‌دهد. علی علیه السلام در هر عالَمی قدم‌رنجه می‌فرماید، چون آن عالَم باید قرار داشته باشد، پابرجا باشد به وجه علی علیه‌السلام، وگرنه عالم بهم می‌ریزد. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله با بُراق به معراج رفت. تمام وسیله‌ها باید به توسط علی علیه‌السلام باشد، خلقتِ آسمان به توسط علی علیه‌السلام است، جبرئیل به توسط اسم علی علیه‌السلام که بر بالش نوشته شده است، می‌پرد. تمام خلقت که دارد زندگی می‌کند، باید امیرالمؤمنین به آن بدمد وگرنه از کار می‌افتد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امیرالمؤمنین، نور تمام زمین و آسمان‌هاست...

علی علیه‌السلام در هر جایی هست؛ یعنی جایی نیست که علی علیه‌السلام نباشد. در هفت طبق آسمان هم هست، امیرالمؤمنین علیه‌السلام در تمام خلقت حضور دارد. نور تمام زمین و آسمان‌ها علی علیه‌السلام است. نور باید از جایی تجلی شود، پس علی علیه‌السلام هست که نور تجلی می‌شود. حالا شناختید علی علیه‌السلام را؟ خدا در همه جا، برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام تصرف کرده، خانه‌اش را گذاشت در اختیار علی علیه‌السلام. اصلاً اسم علی علیه‌السلام کارگشاست، چون اسم علی علیه‌السلام، اسم خداست؛ خود علی علیه‌السلام مثل خداست، چون امر خداست. ولایت در تمام این خلقت یک گردشی می‌کند، علی علیه‌السلام در هر خلقتی پا می‌گذارد، گردش می‌کند، چون آن خلقت به واسطه علی علیه‌السلام پابرجاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

عقیده خدا علی علیه‌السلام است، عقیده شما هم باید محبت علی علیه‌السلام باشد...

عقیده خدا علی علیه‌السلام است، عقیده شما هم باید محبت علی علیه‌السلام باشد. شب با عقایدتان نجوا کنید، هیچ کِیفی بالاتر از این نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند برای محبّت علی علیه‌السلام حدّ بگذارد، علی علیه‌السلام بی‌حدّ است. کسی که امیدش به خداست، با ذات است؛ امید خدا و ذات خدا علی علیه‌السلام است. بگویید: «خدایا! شکر، یادم دادی علی علیه‌السلام را یاد کنم». علی علیه‌السلام قدیم است، اما هر چه در خلقت است، جدید است. تمام خلقت، دستشان پیش امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام دراز است، چون خدا می‌گوید: اگر عبادت ثقلین کنی، علی علیه‌السلام را قبول نداشته باشی، به رو در جهنم می‌اندازمت. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هم فرمود: یا علی! هم در دنیا، هم در آخرت به تو احتیاج دارم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

نتیجه تمام خلقت و مبنای تمام خلقت علی علیه‌السلام است...

خدا در تمام خلقتش یک نتیجه دارد، نتیجه‌اش علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است. به روح تمام انبیاء و اولیاء، دارم می‌بینم و این حرف را می‌زنم. هر خلقتی دیدم، دیدم علی علیه‌السلام در آن است. موجب برپایی تمام خلقت، اسم علی علیه‌السلام است. اسم علی علیه‌السلام، حیاتِ تمام خلقت است. ذکر خدا علی علیه‌السلام است. ذکر تو باید قلبت را زنده کند به ولایت. هیچ‌کس علی علیه‌السلام را نشناخت، به غیر خدا. خدا «لم یلد و لم یولد» است، علی علیه‌السلام «[و لم یکن له] کفواً أحد» است. تنظیم تمام خلقت علی علیه‌السلام است. بی‌ علی علیه‌السلام هیچ چیز به بلوغ نمی‌رسد. اگر مبنا را فهمیدی، حقیقت را فهمیدی؛ مبنای تمام خلقت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

در تمام خلقت، هیچ‌کس مطابق خدا، امیرالمؤمنین را نمی‌شناسد و معرفی نکرده است...

از آدم تا خاتم، گردش زمان است. خدا زمان را دارد گردش می‌دهد، اما هنوز به مقصدش نرسیده، تا زمانی که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را معرفی کند. در تمام خلقت، هیچ‌کس مطابق خدا، امیرالمؤمنین را نمی‌شناسد و معرفی نکرده است. مگر امیرالمؤمنین این‌طور بود که در این زمان بیاید در دنیا و پیامبر اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله معرفی‌اش کند؟ امیرالمؤمنین گِل آدم را سرشته، آدم سرشت‌کُن است، آدم کجا و علی کجا؟! آن‌موقع که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله امیرالمؤمنین را بلند کرده، چه زمانی بوده است؟ بعد از این‌که صد و بیست و چهار هزار پیامبر آمدند. حالا رسول خدا صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله، امیرالمؤمنین را سرِ دست آورده و می‌گوید: «الیوم أکملتُ لکم دینَکم»، دین، این است. ای مردم عالم! دنبال کس دیگری نروید. مشابه درست نکنید. کسی را مؤثر ندانید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امیرالمؤمنین درب رسیدن به خداست، امام رضا و حضرت معصومه درب رسیدن به امیرالمؤمنین هستند...

در روایت هست اگر عیسی مُرده را زنده می‌کرد، یاعلی می‌گفت، اگر داوود آهن به دستش نرم می‌شد، یاعلی می‌گفت، جبرئیل هشت‌ شهر قوم‌لوط را زیر و رو کرد، یاعلی گفت. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) به جبرئیل فرمود: از جایی‌که وحی به تو نازل می‌شود، تا این‌جا که می‌آیی، چقدر راه است؟ گفت: سی‌هزار سال! پرسید: در چه فاصله زمانی می‌آیی؟ گفت: چشمت را به‌هم بزنی! پرسید: به چه توسطی می‌آیی؟ بالش را باز کرد و نشانش داد، دید روی آن نوشته: «علی!» چون امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، امر خداست. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: «أنا مَدینةُ العِلم و علیٌ بابُها»، اگر شما می‌خواهید به خدا برسید، باید از درِ امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بروید؛ امام‌رضا علیه‌السلام هم درِ علی علیه‌السلام است، حضرت‌معصومه علیهاالسلام هم درِ علی علیه‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]