امام زمان به کسی راه میدهد که «لحمُک لحمی، دمُک دمی» باشد...
چند چیز است که اتصال به هم هستند: اول خدا، بعد رسول الله، بعد علی ولیّ الله، بعد قرآن مجید. اگر من اینطور گفتم، خیال نکنید که اینها سلسله مراتب است، نه؛ تمام اینها یک وجودند، «لَحمُک لَحمی، دَمُک دَمی». آنوقت شیعه هم اتصال به اینهاست، حرف من سر شیعگی است. اگر امام زمان (عجلاللهفرجه) و امیرالمؤمنین علیهالسلام با دوست خودش «لَحمُک لَحمی» نباشد، با چه کسی باشد؟ اگر امام زمان با تو که امر را اطاعت میکنی، نجوا نکند، با چه کسی نجوا کند؟ آیا زیر این آسمان، به غیر از دوازده امام، چهارده معصوم علیهمالسلام، کسی از شیعه بالاتر هست؟ امام زمان به او راه میدهد که «لحمُک لحمی، دمُک دمی» باشد. میآید به من سر میزند، راز دلش را هم میگوید که یک خُرده دلش خوش شود. میفرماید: حسین! مردم مسموم شدند، اهل دنیا شدند، به دنیا نمیرسند. منبع: کتاب عارف ولایت