«لا إله إلا الله»: هیچ مؤثری، مؤثر نیست؛ فقط خدا مؤثر است. فقط خدا قدرت دارد که ولایت را به‌ من داده. تو که «لا إله إلا الله» می‌گویی، این ذکر، توحید است. داری می‌گویی: خدایا! به‌ غیر از تو هیچ‌کس نمی‌توانست ائمه را به‌ وجود بیاورد. «لا إله إلا الله» تشکر از خداست که خدا واسطه‌هایی در مقابل ما و گناهانمان قرار داده که به‌ واسطه آن‌ها آمرزیده‌ شویم. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله به آن عربی که از او سؤال کرد: یا رسول‌الله! یک‌حرفی بزن تا ما هدایت شویم. فرمود: یک «لا إله إلا الله» بگو تا رستگار شوی. منظور پیامبر، این «لا إله إلا الله» است.«الله‌ اکبر»: یعنی خدا بزرگ است که ولایت به‌ من داد. منبع: کتاب انجمن ولایت

ما اگر عبادت می‌کنیم، باید عبادت با امر باشد. نماز که می‌خوانیم، باید سر به زمین بگذاریم، یعنی در مقابل خدا و ولایت تواضع کنیم. سجده یعنی امر. سجده، خضوع در مقابل خداست. این سجده روح دارد، این سجده وصل است، نه این سجده‌هایی که ما می‌کنیم. خدا به شیطان گفت: به آدم سجده کن؛ یعنی به کانالی که ائمه می‌خواهند بیایند، گفت سجده کن. این مثل آن‌ است که الآن به ما اشکال می‌کنند و می‌گویند شما به مُهر سجده می‌کنید! از من در این مورد سؤال شد، گفتم: ما سرمان را روی مُهر می‌گذاریم، برای این‌که اگر زمین کثیف است، پیشانی‌مان کثیف نشود. ما به مُهر کاری نداریم. اما اهل‌تسنن می‌گویند: به هر چیزی می‌شود سجده کرد. پدر عیسی، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است که در آستین حضرت مریم روح دمید. پدر آدم، [پدر] خاک بود. امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، ابوتراب یعنی پدر خاک است. عمَر لعنة‌الله می‌گفت به هر چیزی سجده کنید، ولی به خاک سجده نکنید. منبع: کتاب انجمن ولایت

«سبحان ربّی العظیم و بحمده»: یعنی تسلیم شو، عظیم خداست. حالا من سجده می‌کنم و می‌گویم «سبحان ربّی الأعلی و بحمده». تو به چه‌ کسی می‌گویی؟ تو به جهلت می‌گویی. تو جهل داری، چون‌که وقتی حرف حق گفته می‌شود، تو چیز دیگری می‌گویی.تسبیحات اربعه: «سبحان‌الله و الحمدلله و لا إله إلا الله و الله‌اکبر»«سبحان‌الله»: خدا از هر عیبی منزه است. خدایا! ما را بی‌عیب کردی که ولایت به ما دادی. منزه است آن خدایی که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را از نور خودش خلق کرد تا به‌ واسطه او به بهشت برویم.«الحمدلله»: خدا را حمد می‌کنیم. خدایا! تشکر می‌کنیم که به ما ولایت دادی. «الحمدلله» که من این ذکر را موفق شدم که بگویم. یعنی موفق شدم عظمت خدا را تشخیص بدهم، عظمت خدا را از هر عظمتی بالاتر حساب کردم. حالا من در اطاعت خدا سر فرو بردم. منبع: کتاب انجمن ولایت

تو باید در ولایت، رکوع و سجود داشته‌ باشی، نه در نماز. اگر در نماز رکوع و سجود داشته‌ باشی، چقدر سنّیها نماز می‌خوانند، چرا اهل آتشند؟ چون خدا می‌گوید: اگر عبادت جنّ و انس کنی، اما امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را به «الیوم أکملت لکم دینکم» قبول نداشته‌ باشی، تو را در آتش جهنم می‌سوزانم. شما آن رکوع و سجودت باید با قبولی ولایت باشد. قبولی ولایت نماز است، نه رکوع و سجود.رکوع: یعنی درباره ولایت تواضع داشته‌ باشی.سجود: یعنی تواضع به ولایت کن. در سجده با پا و دست و زانوهایت، با سر و اعضا و جوارحت در مقابل ولایت تواضع کن. منبع: کتاب انجمن ولایت

این‌قدر این سوره توحید مهم است که می‌گوید اگر سه‌ دفعه آن‌ را بخوانی، یک ختم قرآن کرده‌ای. من همیشه شبها و ظهرها آن‌ را می‌خوانم. چرا؟ چون داری خدا را حمد و ستایش می‌کنی. چرا سوره توحید این‌قدر ثواب دارد؟ چون خدا دلش می‌خواهد که شما خدا را تشویق کنید. خدا هم دلش می‌خواهد شما ولایت را تشویق کنید. شما باید هر دو کار را بکنید. اما چه‌ کسی به این‌ کار موفق می‌شود؟ کسی‌ که سخی باشد و اهل‌ دنیا نباشد. عزیزان من! دنیا شما را گرفتار می‌کند، هر روز یک‌ چیز تازه‌ای پیش رویت می‌آورد. منبع: کتاب انجمن ولایت

«الله الصّمد»، «لم‌ یلد و لم‌ یولد»: کسی از تو زائیده نشده و از کسی زائیده نشده‌ای. کل خلقت باید زائیده شوند. همان‌طور که خدا «لم یلد و لم یولد» است، مقصدش هم «لم‌ یلد و لم یولد» است [یعنی ازلی است، از خلق زاده نشده، نور خداست]. مگر خدا به‌ غیر از امیرالمؤمنین علیه‌السلام، مقصد دیگری دارد؟ حالا نگوئید که من علی علیه‌السلام را خدا کردم. نه، من می‌خواهم به شما بگویم که مقصد خدا این‌قدر اُفقش بالاست. «و لم‌ یکن له کفواً أحد»: تو همتایی نداری. هر چیزی جفت دارد. همان‌طور که خدا بی‌همتاست، مقصدش هم بی‌همتاست. مقصدش هم جفت ندارد. دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام همه آن‌ها یکی هستند، یک وجودند، یک نورند؛ پس همتا ندارند. عزیز من! اگر شهادت می‌دهی که خدا کفو ندارد، چرا دنبال آن‌ کسی‌ که کفو دارد، می‌روی؟ منبع: کتاب انجمن ولایت

همه این‌ها شکر خداست. شما باید شکرانه کنید که دنبال آن‌ها نرفتید. خدایا! شکر که جزء «ضالین» نیستیم. خدایا! شکر که مستحق شدیم با زهرا علیهاالسلام باشیم، لیاقت پیدا کردیم با امیرالمؤمنین علیه‌السلام باشیم. مستحب است که وقتی «و لا الضالین» گفتی، «الحمد لله» بگویی؛ یعنی «الحمد لله» که من جزء «ضالین» نیستم. زهرای‌ عزیز، بلال، مقداد، سلمان و اباذر را پذیرفت چون‌که جزء «ضالین» نبودند، اما عباس جزء «ضالین» بود که زهرای‌ عزیز او را نپذیرفت. اگر با «ضالّین» هم باشی، حضرت‌ زهرا تو را نمی‌پذیرد. نماز دعاست؛ حالا که داری دعا می‌کنی، باید علی علیه‌السلام را ببینی، باید زهرا علیهاالسلام را ببینی. امیرالمؤمنین روح است، زهرای‌ عزیز روح است؛ تو باید روح را ببینی و آن‌ را قبول کنی، نه این‌که فقط دعا بخوانی. هر آنچه را که می‌خواهی، باید از امیرالمؤمنین و زهرای‌ عزیز بخواهی. منبع: کتاب انجمن ولایت

«صراط الذین أنعمت علیهم»: راه شیعیانی که به آن‌ها نعمت ولایت دادی. خدایا! ما جزء آن‌هایی باشیم که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را دوست دارند. «غیر المغضوب علیهم»: نه راه کسانی‌ که به آن‌ها غضب کردی. «مغضوب» یعنی کسی‌ که مردم را گمراه می‌کند. خدا به بدعت‌گذاران غضب می‌کند. خدایا! ما جزء کسانی نباشیم که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را دوست ندارند، آن‌ها «مغضوب» هستند. «و لا الضالین»: نه راه گمراهان. «ضاّلین» چه کسانی هستند؟ کسانی هستند که دنبال خلقند و دنبال ائمه نمی‌روند. اول، عمر و ابابکر گمراه هستند، بعد پیروان آن‌ها، بعد کسانی‌که بدعت به دین می‌گذارند؛ این‌ها «ضاّلین» هستند. خدایا! ما جزء «ضاّلین» نباشیم. منبع: کتاب انجمن ولایت

«إهدنا الصراط المستقیم»: خدایا! ما را به صراط مستقیم وادار کن. خدایا! تویی که صراط مستقیم، علی علیه‌السلام را یاد ما دادی؛ تویی که حسن و حسین علیهماالسلام را یاد ما دادی. شما اگر صراط مستقیم را بروید، به خدا می‌رسید. آن صراط مستقیم، تو را به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌رساند. آن صراط مستقیم، تو را به معنی قرآن می‌رساند. اما اگر راه دیگری بروی، به بیراهه می‌روی. کجا می‌روی؟ اصلاً هدایت یعنی‌ چه؟ هدایت یعنی حرف‌ شنیدن؛ تو بیا به حرف دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام برو تا هدایت شوی. حالا دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم به تو می‌گویند برو دنبال متقی تا هدایت شوی. اما بی‌هدایتی، حرف نشنیدن است؛ بی‌هدایتی، مخالفت کردن است. منبع: کتاب انجمن ولایت

«إیاک نعبد»: ای‌ خدا! شکر می‌کنیم؛ حالا که دین به ما دادی، تشخیص دین به ما دادی، آن‌وقت تو را اطاعت می‌کنیم. خدایا! فقط تو را عبادت می‌کنیم، نه به‌ غیر از تو، آن‌ هم عبادت با محبت علی علیه‌السلام. شما وقتی عبادت می‌کنید، باید با عبادتتان هدایایی بیاورید. هدایای عبادت، علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است. خدا می‌گوید من عبادت بی‌هدایا را قبول نمی‌کنم. عبادت بی‌علی علیه‌السلام، روح ندارد، سلیقه‌ای است. عبادت اگر روح نداشته‌ باشد، جسم است. از عبادت باید به ولایت برسی، نه به خلق. از عبادت باید به اطاعت برسی، چون نجات‌دهنده تو ولایت است، نه عبادت. «إیاک نستعین»: خدایا! ما نمی‌توانیم، فقط از تو یاری می‌خواهیم؛ درباره ولایت ما را کمک کن، ما را یاری کن. منبع: کتاب انجمن ولایت

«الرحمن الرحیم»: صاحب رحمان و رحیم تویی. تویی که رحمان و رحیم را به ما می‌دهی. تویی که علی علیه‌السلام و زهرا علیهاالسلام و چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام را به ما می‌دهی. خدایا! تو رحیم‌تر از علی علیه‌السلام، کسی را در خلقت قرار ندادی. خدایا! رحمانیتت را در زهرا علیهاالسلام تجلی دادی. «مالک یوم‌ الدین»: خدایا! تو مالک علی علیه‌السلام و زهرا علیهاالسلام و چهارده‌معصوم علیهم‌السلام هستی؛ تو مالک دین ما هستی، مالک بهشت و فردوس هستی. خدایا! تو فقط مالکیت داری، هیچ‌کس مالکیت به ولایت ندارد. حالا تو کجا می‌روی؟ ولایت را از چه‌ کسی می‌خواهی؟

«بسم‌ الله الرحمن الرحیم»: یعنی به‌ نام آن خدایی که «رحمان» است. رحمانیت خدا و بخشش او شامل همه می‌شود. این سفره جود خداست. خدا کسی است که به کافر و مسلمان، به همه رحم می‌کند؛ ولی نسبت به شیعه امیرالمؤمنین علیه‌السلام، مهربان و «رحیم» است. خدا رحیم است، رحم‌کننده به ماست. چرا دنبال کسی می‌روی که به تو رحم نمی‌کند؟ بیا دنبال خدا برو. «الحمد لله ربّ‌ العالمین»: یعنی ای‌ خدا! حمد و ستایش، منحصر به توست. خدایا! حمد و ستایش می‌کنم تو را که ولایت به ما دادی. خدا خوشش می‌آید که وقتی تو «بسم‌ الله الرحمن الرحیم، الحمد لله ربّ‌ العالمین» می‌گویی، عقیده‌ات این‌ باشد که خدایا! تو را حمد می‌کنیم که ما محبت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام داریم. منبع: کتاب انجمن ولایت

حالا وضو گرفتی، اذان و اقامه گفتی، می‌خواهی نماز بخوانی. اولِ اذان و اولِ نماز، «الله‌ اکبر» می‌گویی. «الله‌ اکبر»: الله‌ اکبری که اول نماز می‌گویی، یعنی خدایا! من دنیا را پشت سرم ریختم. ای‌خدا! آمدم رو به تو. وقتی «الله‌ اکبر» می‌گویی، باید امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را ببینی. چون علی علیه‌السلام دیدن، خدا دیدن است؛ خدا دیدن، علی علیه‌السلام دیدن نیست. چرا؟ هر چه بخواهی غیر از این به عنوان خدا ببینی، یک بُت درست کرده‌ای. منبع: کتاب انجمن ولایت

قرآن می‌گوید نماز، ما را از فحشاء و منکر نجات می‌دهد. مگر ابن‌ملجم نماز نمی‌خواند؟ خدا رحمت کند حاج‌ شیخ‌ عباس تهرانی را، می‌گفت: یا نبود، یا کم‌نظیر بود مانند ابن‌ملجم که تمام صورتش پینه داشت از بس خدا، خدا می‌کرد؛ به بیابان می‌رفت و صورتش را به خاک می‌مالید. عزیزان من! چرا ما فرق نمی‌کنیم؟ مگر این‌ که قرآن می‌گوید نماز، ما را از فحشاء و منکر نجات می‌دهد، صحیح نیست؟ چرا فحشاء و منکرِ ما زیادتر می‌شود؟ چرا ما فکر نداریم؟ مگر شیطان «إیاک نعبد و إیاک نستعین» نگفت؟ والله، بهتر از من می‌گفت! خیلی با طمأنینه می‌گفت! می‌گفت: خدایا! تو سزاوار سجده‌ای، من تو را سجده می‌کنم. شیطان «إیاک نعبد و إیاک نستعین» گفت، اما «إهدنا الصراط المستقیم» نگفت. ابن‌ملجم «إیاک نعبد و إیاک نستعین» گفت، اما «إهدنا الصراط المستقیم» را کُشت. امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرماید: «أنا صراط المستقیم، أنا وجه‌الله، أنا خیر الله، أنا أسد الله». خدای تبارک و تعالی، مقصدش ولایت است. اصل نماز، «إهدنا الصراط المستقیم» است. منبع: کتاب انجمن ولایت

آقای دانشجو که نماز نمی‌خوانی! آقایی که حالا دیپلم یا لیسانس گرفته‌ای و نماز نمی‌خوانی! مگر تو پیرو دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام نیستی؟ کدام‌ یک از آن‌ها نماز نمی‌خواندند؟ در صورتی‌ که والله، خودشان نماز هستند. به‌ دینم علی علیه‌السلام خودش نماز است. «إهدنا الصراط المستقیم»: صراط مستقیم، علی علیه‌السلام است. روایت داریم جوانی که به نماز می‌ایستد، خدا به او مباهات می‌کند و می‌گوید: ای ملائکه من! این جوان با همه آمال و آرزویش رو به‌ من ایستاده‌ است. ای ملائکه من! تمام گناهانش را آمرزیدم، دعایش را هم مستجاب می‌کنم؛ اما کسی‌ که واقعاً سمت خدا بیاید و درخواست کند که خدا او را به صراط مستقیم، یعنی صراط علی علیه‌السلام وادار کند. منبع: کتاب انجمن ولایت

میلیاردها نماز می‌خوانند، اما چون امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را قبول ندارند، اهل آتشند. پس نماز کیست؟ نماز، علی علیه‌السلام است؛ نماز، ولایت است؛ نماز، زهرا علیهاالسلام است. آیا آن‌ها خودشان نماز نمی‌خواندند؟ حالا امام‌جماعت محله‌تان این‌طور شده، تو نباید نماز بخوانی؟ بدان تو خودت را از پیروی ولایت جدا کردی، خودت را از حضرت‌زهرا جدا کردی، خودت را از امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام جدا کردی، خودت را از امام‌حسین علیه‌السلام جدا کردی. مگر امام‌حسین تا آخر «هل من ناصر» نمی‌گفت؟ می‌گفت بیائید این‌طرف، بیائید طرف منِ نمازخوان. تو خیال کرده‌ای که فهمیده شده‌ای! عزیز من! مگر نمی‌گویی امام‌جماعت محله‌مان بد شده؟ تو که از او بدتر شده‌ای! او باز یک‌ سَری به زمین می‌گذارد و سجده‌ای می‌کند، تو که بدتر شده‌ای، تو آن‌ را هم انجام نمی‌دهی. پس تو باید چه‌ کنی؟ باید بگویی: خدایا! شکر که من بیدار شدم. شکرانه کنی که مثل او نیستی. تازه باید نمازت را با حضور قلب بخوانی. نماز با حضور قلب، یعنی نماز با ولایت. عزیزان من! بیائید تفکر داشته‌ باشید. بیائید حرف بشنوید. بیائید فردای‌ قیامت، شما را پیش نمازخوان‌ها ببرند، نه پیش بی‌نمازها. منبع: کتاب انجمن ولایت

من یک‌ دوستی داشتم، دو پسر داشت که به کشورهای خارجی رفته‌ بودند. تا حتی ایشان به خدا قسم می‌خورد و می‌گفت از آرد آن‌جا هم نمی‌خوردند. از ایران گندم برده بودند و آن‌جا آسیاب می‌کردند. منتهی‌الآمال، مفاتیح و قرآن داشتند. همیشه می‌گفتند الحمدلله که مانند خارجی‌ها نشدیم و در مکتب علی علیه‌السلام داریم زندگی می‌کنیم. بعد از مدتی این‌ها به ایران آمدند و به آن‌ها پُست و مقامی دادند. وقتی خلافهای این‌جا را دیدند، دیگر نماز نخواندند و روزه هم نگرفتند. پدرشان ناراحت بود و گریه می‌کرد، می‌گفت: تمام هستی‌ام رفت. من پیر شده‌ام، تمام ابعادم این‌ بود که این دو جوان را تحویل اسلام داده‌ام؛ اما حالا دیگر نه نماز می‌خوانند و نه روزه می‌گیرند. این‌ها هم به امام‌ جماعت محله‌شان نگاه کرده‌ بودند. گفتم: به آن‌ها بگو: عزیزان من! من دوستی دارم که پیرمرد است و یک کناری است؛ رفتم با او صحبت کنم، سراغ شماها را گرفت. گفتم: بچه‌هایم نماز نمی‌خوانند، روزه نمی‌گیرند. آن پیرمرد از من سؤال کرد که آیا این‌ها کافر به‌ قرآن هستند یا نه؟ گفتم نه والله. آن پیرمرد گفت: مگر خدا سوره حمد را نازل نکرده‌ است؟ مگر خدا سوره توحید را نازل نکرده‌ است؟ شما به سوره قرآن کافر شده‌اید یا به امام‌ جماعت محله‌تان؟ به او هم گفتم قرآن را جلویشان باز کن و حرف‌های مرا به آن‌ها بزن. انصافاً این مرد وقتی رفته‌ بود و به آن‌ها گفته‌ بود، در جواب به او گفته‌ بودند: پدرجان! تاکنون چند وقت است که نماز نخوانده‌ایم، ما توبه کردیم و بر عهده می‌گیریم که تمام نمازهایمان را قضا کنیم. منبع: کتاب انجمن ولایت

خیلی‌ها پیش من می‌آیند و می‌گویند بچه‌های ما نماز نمی‌خوانند، یا این‌که من شنیده‌ام الآن در دانشگاه صده هشتاد از مردم، نماز نمی‌خوانند. عده‌ای هم هستند که خمس و سهم امام نمی‌دهند. بدانید که این تکلیف از روی دوش شما برداشته نشده‌ است. به اولیای امور هم‌ کاری نداشته‌ باشید. حالا وقتی به او می‌گویی: چرا نماز نمی‌خوانی؟ در جواب می‌گوید: چرا امام‌ جماعت محله ما این‌طوری شده‌ است؟ آقای‌ مهندس! آقای دانشجو! از شما سؤال می‌کنم: مگر خدای شما، امام‌ جماعت محله‌تان بوده؟ مگر تا حالا عبادت از برای امام‌ جماعت محله‌تان می‌کردی؟ آیا روزه از برای او می‌گرفتی که الآن می‌گویی چرا این بد شده‌ است؟ اگر قدری تفکر داشته‌ باشی، می‌بینی تو اشتباه کرده‌ای، نه او. خدا رحمت کند آقای‌ بروجردی را، یک‌ نفر پیش او آمد و گفت: یک طلبه‌ای دزدی کرده. گفت: نه؛ یک دزد، لباس طلبه را پوشیده است. طلبه که دزدی نمی‌کند، طلبه که خیانت نمی‌کند، طلبه که این‌قدر شهوت‌رانی نمی‌کند. این لباس اهل‌ علم، لباس تکلیف است. باز هم تکرار می‌کنم که به اولیای امور کار نداشته‌ باشید. منبع: کتاب انجمن ولایت

با عشق حضرت‌معصومه علیهاالسلام و امام‌رضا علیه‌السلام به این جلسه بیایید. آن عشق به شما تذکر هماهنگی می‌دهد، اما عشق دیگری نداشته‌ باشید. این جلسه، ایمان به شما می‌دهد، محبت امام‌حسن و امام‌حسین علیهماالسلام به شما می‌دهد، محبت خدا به شما می‌دهد. امام‌حسین «هل مِن ناصر» گفت؛ یعنی بیایید این‌طرف تا شما را بخواهم. من هم وقتی کسی این‌طرف بیاید، او را می‌خواهم، از پسرم هم بیشتر می‌خواهم؛ چون دوست علی علیه‌السلام است. امام‌حسین به علی‌اکبر علیه‌السلام فرمود: جلوی من راه برو. شما هم جلوی من راه می‌روید، از شما خوشم می‌آید. نه این‌که شما را ببوسم، با قدم‌هایتان نجوا می‌کنم؛ چون‌که رو به امر می‌روید، «إنّه لیس من أهلک» نشدید و امر را اطاعت می‌کنید. منبع: کتاب امام رضا

نماز، همه‌اش سجده ولایت است، وگرنه توجه ندارید. چرا به شیطان گفت به آدم سجده کن؟ امر را گفت سجده کن، آن کانالی که دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام از آن بیرون آمدند را گفت سجده کن. تو سجده‌ات باید سجده امر باشد، یعنی تواضع در مقابل ولایت داشته‌ باشی؛ این‌ است که خدا می‌گوید از سجده‌کنندگان خوشم می‌آید. چرا اهل‌تسنن این‌همه سجده می‌کنند، اما مورد لعنت هستند؟ چون سجده ولایت نمی‌کنند. منبع: کتاب انجمن ولایت

در روایت است که «الصلوة معراج المؤمن». همان‌طور که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله به معراج رفت و با خدا حرف زد، تو هم در نماز داری با خدا حرف می‌زنی. همین‌طور می‌فرماید: «الصلوة عمود الدین»، نماز عمود دین است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام هم می‌فرماید: «أنا عمود الدین». نماز باید به عمود دین اتصال داشته‌ باشد، یعنی به علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام. اگر اتصال نباشد، مثل جایی است که تاریک است. منبع: کتاب انجمن ولایت

نماز و روزه تمرین ولایت است، نه این‌که تو را به جایی برساند، نه این‌که تو را از آتش نجات دهد. تمرین نماز این‌ است که می‌گویی: خدایا! من تواضع می‌کنم؛ شیطان سجده نکرد، من شیطان نیستم. خدایا! به‌ من گم‌شو نگو. اما عصاره نماز، ولایت است. چرا خدا این‌قدر روی نماز تکیه کرده‌ است؟ چون‌که خدا دلش می‌خواهد با او حرف بزنی. نماز شکرانه ولایت است: شکر می‌کنی که من ولایت دارم، شکر می‌کنی که این‌قدر قدرت به‌ من دادی تا شیطان را زمین بزنم و اطاعتش نکنم. منبع: کتاب انجمن ولایت