اذان و اقامه‌ای که در آن «أشهد أنّ علیاً ولی‌الله و حجة‌الله» نباشد، اصلاً به‌ درد نمی‌خورد. من این جمله را از آقای‌گلپایگانی شنیدم که می‌گفت: اگر نمازت را شروع کرده‌ باشی اما یادت رفته‌ باشد که اذان و اقامه بگویی، می‌توانی نمازت را بشکنی و اقامه را بگویی و نمازت را دوباره بخوانی. هیچ‌کجا نمی‌شود نماز را شکست، اما این‌جا می‌گفت نماز را بشکن و اقامه بگو. نمازی که در آن علی علیه‌السلام نباشد، نماز نیست. چون‌که اذان و اقامه، نگه‌دار نماز توست؛ هم نگه‌دار است و هم نگهبان. نماز، بی‌اذانِ با «أشهد أنّ علیاً ولی‌الله و حجة‌الله» نه نگهبان است، نه نگهدار. قبولی هر نمازی به «أشهد أن علیاً ولی‌الله و حجة‌الله» است، چون‌که آسمانی‌ها هم این‌ را می‌گویند. چرا؟ چون خدا خوشش می‌آید. منبع: کتاب انجمن ولایت

همانجا [در غدیر] سلمان و اباذر بلند شدند و اذان گفتند و در اذانشان «أشهد أنّ علیاً ولیّ‌الله و حجة‌الله» گفتند. شخصی آمد، به پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله گفت: این‌ها یک چیزهائی در اذانشان می‌گویند. پیامبر فرمود: آن‌ها درست می‌گویند. خود پیامبر هم در اذانش «أشهد أنّ علیاً ولیّ‌الله» می‌گفت؛ اما دید اگر افشا کند، این‌ مردم اصلاً نه قرآنش را قبول می‌کنند، نه اذانش را. حضرت دید که اگر افشا کند، جسارت بیشتری به ساحت قدس ولایت می‌شود. افشا نکرده، طناب گردن امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام انداختند؛ افشا نکرده همسر عزیزش را کتک زدند و کشتند؛ اگر افشا می‌کرد، با آن‌ها چه می‌کردند؟ این‌است که پیامبر افشا نکرد. منبع: کتاب انجمن ولایت

حالا دوباره می‌گویی: «الله‌ اکبر»: یعنی ای خدای بزرگ! چه‌ کسی این‌ کارها را کرد؟ خدایا! تو کردی. دوباره می‌گویی: «لا إله إلا الله»: هیچ‌ کسی نیست که این‌طوری «نبیّ» را معرفی کند، «ولیّ» را معرفی کند، «حجّت» را معرفی کند؛ خدایا! تو کردی. آیا تا به حال این‌طوری اذان گفته‌اید؟ اگر این‌طوری اذان بگویید، نمازتان ارزش دارد؛ خدا را تا اندازه‌ای شناخته‌اید، رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله را شناخته‌اید، حالا علی علیه‌السلام را هم تا اندازه‌ای شناخته‌اید. این‌جور حال پیدا کن. از کجا حال پیدا کنیم؟ سخاوت کن. دنیا را فراموش کن، این‌قدر فکر و خیال باطل نکن. منبع: کتاب انجمن ولایت

«حیّ علی خیر العمل»: بشتابید به سوی خیرِ عمل؛ یعنی هر عمل خیری در ذیل ولایتِ اهل‌بیت مقبول است؛ یعنی دوستی امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بهترین عمل است، این‌ کار بهترین کار است. چه‌ کاری؟ ولایت. چه‌ کاری؟ تسلیم‌ بودن. این از هر عملی بهتر است. مگر در قیامت نداریم که عده‌ای می‌گویند: «ربّ ارجعون لعلّی أعمل صالحاً»: ما را برگردان تا عمل صالح کنیم؟ مگر این‌ها نماز نمی‌خواندند؟ مگر سخاوت نمی‌کردند که می‌گویند ما را برگردان تا عمل صالح کنیم؟ عمل صالح، عمل به ولایت است. عمل کردن به ولایت این‌ است که گناه نکنید و سخاوت شما به امر ولایت باشد تا زمان رجعت. منبع: کتاب انجمن ولایت

«أشهد أنّ علیاً حجة‌الله»: یعنی شهادت می‌دهم که خدا حجت را به کل خلقت تمام کرده، «ولیّ» برای ما معلوم‌ کرده. این مثل همان‌ است که خدا گفت: نعمت را به شما تمام کردم. بعد می‌گویی: «حیّ علی الصلوة»: بپاخیزید! برای چه بپاخیزید؟ برای ولایت. بشتابید به سوی نماز، بشتابید در امر پذیرش و تبعیت از امر ولایت. امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود: «أنا صلوة المؤمن، أنا حیّ علی الصلوة، أنا حیّ علی الفلاح، أنا حیّ علی خیر العمل». حقیقت و باطن نمازِ مؤمن، تبعیت محض از ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است. «حیّ علی الفلاح»: بشتابید به سوی ولایت. منبع: کتاب انجمن ولایت

«أشهد أنّ امیرالمؤمنین علیاً ولیّ‌الله»: حالا خدا «ولیّ» برای تو درست می‌کند؛ نه تنها برای تو، بلکه به کل خلقت «ولیّ» است. مگر خدا صغیر است که بخواهد برای خودش «ولیّ» بگیرد؟ یعنی کل خلقت در مقابل ولایت صغیر است، تا حتی انبیاء، به‌ غیر از پیامبر آخرالزمان. چرا؟ چون ترک‌ اولی دارند. تمام خلقت در مقابل امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام صغیرند، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام «ولیّ» به کل خلقت است. ببین خدا دارد تو را آماده می‌کند، برایت «ولیّ» درست می‌کند، تو صغیر هستی‌. اگر تو صغیر نباشی، نمی‌گویی «من»، هم صغیری و هم بی‌ عقل.   کتاب انجمن ولایت

«أشهد أنّ محمّداً رسول‌الله»: ای خدای‌ عزیز، شهادت می‌دهیم که این محمّد صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله رسول توست، فرستاده توست، ما باید به فرستاده تو گوش بدهیم. تو وقتی گفتی «أشهد أن لا أله الا الله» هیچ مؤثری مؤثر نیست به‌ غیر از خدا، خدا دارد برای تو مؤثر درست می‌کند، می‌گوید تسلیم محمّد صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بشوید. به کل خلقت می‌گوید تسلیم نماینده من بشوید. «إنّ الله و ملائکته یصلّون علی النّبیّ، یا أّیها اّلذین آمنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیماً» یعنی تسلیم محمّد صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله شوید. اگر ما تسلیم محمّد صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هستیم، به امر خدا تسلیم پیامبر شده‌ایم؛ این یعنی خداشناسی، چون‌که ما داریم امر خدا را اطاعت می‌کنیم. کتاب انجمن ولایت  

«الله‌ اکبر»: خدا بزرگ است. درخت و کوه هم بزرگ است. این الله‌ اکبری که گفتی، یعنی خدا از آنچه که در تمام خلقتها هست، بزرگتر است. اگر الله اکبرِ این‌طوری گفتی که خدا از همه خلقتها بزرگتر است، پس چرا طرف کس دیگری می‌روی؟ چرا کس دیگری را مؤثر می‌دانی؟ اگر خدا را این‌طوری ببینی، هر شیئی در نزدت کوچک است. «أشهد أن لا إله إلا الله»: یعنی خدایا، شهادت می‌دهیم به یگانگی تو، هیچ مؤثری مؤثر نیست به‌ غیر از تو، تا حتی انبیاء، تا حتی اولیاء، تا حتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، مؤثر نیست. ما باید خدا را این‌طوری حس کنیم، او را که نمی‌بینیم. کتاب انجمن ولایت

هر چیزی معنی دارد، هر چیزی عصاره‌ای دارد. اگر عصاره اعمال را ببینی، به آن کارَت یقین پیدا می‌کنی؛ اما اگر یقین نداشته‌ باشی، عادت است. حالا اذان هم عصاره دارد که ما باید آن‌ را بفهمیم. چقدر نماز خواندیم اما متوجه نشدیم. اول اذان، بعد اقامه می‌گویید تا برای حرف‌ زدن با خدا آماده شوید. اذان آماده‌ شدن برای این‌ است که با خدا حرف بزنی، با ولایت حرف بزنی. کارهایت را زمین گذاشته‌ای، اتصال و ارتباطت را با مردم قطع کرده‌ای، می‌خواهی بروی رو به خدا، می‌خواهی نماز بخوانی، ببین از این‌جا آماده‌ات می‌کند.   کتاب انجمن ولایت