غیر از این حرف‌ها [دنبال حرفهای دیگر باشی]، در دنیایی؛ اما اگر بفهمی، در هستیِ خدایی و داری امر آن‌ها را اطاعت می‌کنی، با آن‌هایی، جانت راحت است، وظیفه‌ات شکر است، همان‌طور که ائمه علیهم‌السلام، وظیفه‌شان شکر بود، تو هم همین‌طور؛ [می‌گویی] خدایا شکر که مرا به این‌جا رساندی؛ چنین آدمی مانند سلمان است. اگر دنبال حرف‌های دیگر بروی، توهین به امر کرده‌ای. اصلاً بنده خدا بودن همین است، مثل پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌شوی که فرمود: هر کسی در آخرالزمان دینش را حفظ کند، با من و در درجه من است. خواست مؤمن، خواست خداست؛ مؤمن دارد امر را اطاعت می‌کند. عزیزان من! خواست مؤمن را شکرانه کنید! خدا قلب مؤمن را منوّر کرده، حالا آن منوّر بودن را آمده به تو هدیه کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

رفقای‌عزیز! همه این حرف‌ها باید با یقین خوانده شود و الّا حرف لوث می‌شود. ما باید یقین به ولایت داشته‌ باشیم، نه فقط حرف ولایت بزنیم؛ اما بعضی‌ها این‌را سرسری می‌گیرند. اصل یقین است. کجا یقین نداری؟ آن‌ موقع‌ که گناه می‌کنی، خدا که گناه را قبول نمی‌کند. اصحاب‌ یمین گناه نمی‌کنند، من انتظار دارم همه‌ شما این‌جوری باشید. زبانی که علی علیه‌السلام دارد، «لا اله الا الله، محمد رسول‌الله، علی‌ولی‌الله» می‌گوید و این حرف‌ها از آن بروز می‌کند؛ اما اگر علی علیه‌السلام نداشته‌ باشی، از تو خلق و پیروی خلق بروز می‌کند. بیا تولید تو ولایت باشد. رفقای‌عزیز! بیایید از این حرف‌ها قدردانی کنید و بهشت بروید. تمام این‌ها با روایت و حدیث صحیح مطابق است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

این حرف‌ها امر ائمه اطهار است. این حرف‌ها باید شما را نگه‌ دارد. با این حرف‌ها باید این آشغال‌کاریها را دور بیندازید و خنثی کنید. به تمام آیات قرآن، این حرف‌ها با تمام حرف‌های باطل دنیا مبارزه دارد، اما پیروز است. من دلم می‌خواهد شما پیروز شوید. هنوز معلوم نیست ما پیروز شویم. چرا پیروز نمی‌شویم؟ چون مهر دنیا داریم. «حب الدنیا، رأس کل خطیئة»، از هر گناهی بالاتر است. ای کسانی‌که این کتاب را می‌خوانید! مبادا چند صفحه بخوانید و بایگانی کنید. به‌ دینم قسم، اگر این‌طور باشد، اسلام شما و ولایت شما بایگانی می‌شود. آن دو نفر اسلامشان بایگانی شد، حرف امیرالمؤمنین علیه‌السلام را کنار گذاشتند، حرف خودشان را زدند، ولایت را بایگانی کردند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

وعاظ محترم! گویندگان محترم! خطیب نباشید. حرفی بزنید که به‌ درد مردم بخورد. حرفی بزنید که مردم را نجات بدهد. حرفی بزنید که موجب هدایت مردم باشد؛ نه مثل آن گوینده‌ای که ده شب در مسجدی سخنرانی کرد و آخر کار، بانی مجلس مبلغ ناچیزی به او داد. پرسید: چرا؟ جواب داد: تو ده شب روی منبر روزنامه خواندی! حرف خدا و پیامبر و اسلام نزدی. به‌ جای حرف خدا و پیامبر، روی منبر روزنامه نخوانید؛ دریا در آمریکا طغیان کرده! طوفان در فلان‌جا چه کرده. اگر شما حرف خدا و پیامبر را نزنید، منبر را چوب کرده‌اید. شما باید چوب را منبر کنید، نه منبر را چوب! چون‌که حضرت‌سجاد علیه‌السلام فرمود: یزید! بروم بالای چوبها؟! چون روی منبر یزید، حرف خدا و پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله زده نمی‌شد. شما باید حرف‌های حضرت‌زهرا علیهاالسلام و امام‌زمان عجل‌الله‌ فرجه و پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله را افشا کنید، نه این‌که افشاکنِ نقل و خبر باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]