ما ائمه طاهرین علیهمالسلام را نمیشناسیم، عظمائیت اینها را باید بفهمیم. اگر بگوییم آقا امام زمان (عجل الله فرجه) یک خلقت است، ما نفهمیدهایم؛ خلقت به امر اینهاست. خلقت بهواسطه امام زمان سرِپاست. خلقت باید امرش را اطاعت کند، نه دنیا. دنیا که به منزله استخوان خوک در دهان سگ خورهدار است. خدا میداند چقدر خدا خلقت دارد، کُرات دارد، همه به واسطه امام زمان است. اگر لحظهای ایشان نباشد، یعنی چشمش خواب برود، تمام خلقت فروریزان میشود. آنموقعی که تمام زمین و آسمان فروریزان میشود، خدا امامش را در عرش میبرد، دیگر در این عالَم نیست. وقتی امام در ظاهر، در این عالَم نیست، عالَم فروریزان میشود. آیه «إذا زُلزلت الأرضُ زِلزالَها» را بخوانید؛ میگوید چه میشود؟ خودش، خود به خود متلاشی میشود. تمام به وجود امام باقی است.
