تاکنون در آیه: «إنّما المؤمنون إخوة» تفکر کردهاید؟ خدا میفرماید: مؤمنین خصوصیت دو برادر را نسبت بههم دارند. همانطور که دو برادر، خوشیها و مصیبتهایشان یکی است، مؤمن هم نسبت به برادر مؤمنش همینطور است و الّا اصلاً مؤمن نیست. به موجب این آیه، اگر ما نسبت به مؤمنین بیتفاوت باشیم، اصلاً مؤمن نیستیم؛ یعنی از دایره ایمان خارجیم. پس اینگونه میشود که سخاوت، شرط دین داشتن است. ما باید نسبت به دوستان حقیقی امیرالمؤمنین علیهالسلام طوری باشیم که در شادیها و غمهایشان شریک باشیم. مثلاً اگر شب عید است و شما برای خود و خانوادهات لباس نو میخواهی، برای برادران دینیات هم باید بخواهی؛ نمیشود که او در فشار باشد و تو بیتفاوت باشی. مسلمان، بیتفاوت نیست.
منبع: کتاب سخاوت
