نجوای با ولایت ذکر است. ذکر، حقیقتش یقین است. حالا امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: «أنا ذکر الله». سلیمان با قالیچه‌اش از بالای سر مردم رد می‌شد. دهقانی او را دید و گفت: خدایا! این از عدالت توست؟ این بنده توست، من هم بنده تو هستم؟ دستهایش را نشان داد، تاول زده‌ بود. سلیمان متوجه شد، پائین آمد و گفت: ای دهقان! یک «سبحان‌الله و الحمدلله و لا إله إلا الله و الله‌اکبر» بگویی، از حشمت من بالاتر است. به چه دلیل سلیمان این‌ را می‌گوید؟ چون حشمت، نابود می‌شود؛ اما آن ذکر، باقی می‌ماند؛ البته ذکر با حقیقت. چرا اهل‌تسنن این‌همه ذکر می‌گویند، اما ذکرشان باطل است؟ چون ذکر حقیقی را قبول ندارند. ذکر که می‌گویند، خدا یک‌ چیزی به آن‌ها می‌دهد؛ اما ذکر حقیقی، ولایت است. «أنا ذکر الله».
منبع: کتاب انجمن ولایت