به حضرت‌عباس، وقتی بهشت را نشانم داد و گفت این‌ هم حضرت‌ زهرا، کدام را می‌خواهی؟ گفتم: «پشت پا بر عالم امکان زدم، دست بر دامن زهرا زدم». مرد می‌خواهد که این‌ را بگوید. مگر من بهشت را می‌خواهم که گلابی‌اش را بخورم یا حوریه‌اش را ببینم؟ والله هزارها حوریه را با کفش زهرا علیهاالسلام صلح نمی‌کنم؛ همه را می‌دهم و کفش زهرا را می‌گیرم؛ می‌خواهم آن‌را بو کنم، چون بوی پای زهرا را می‌دهد. نه این‌که نخواهم بهشت بروم؛ اما اگر زهرا علیهاالسلام به‌ من امر کند، می‌روم، وگرنه نمی‌روم. من بهشتی را نمی‌خواهم که مُزد عبادتم باشد، بهشتی را می‌خواهم که عنایت زهرا علیهاالسلام باشد؛ بهشت عنایتی می‌خواهم، نه بهشت عبادتی.

کتاب جامع ولایت