«بسم‌ الله الرحمن الرحیم»: یعنی به‌ نام آن خدایی که «رحمان» است. رحمانیت خدا و بخشش او شامل همه می‌شود. این سفره جود خداست. خدا کسی است که به کافر و مسلمان، به همه رحم می‌کند؛ ولی نسبت به شیعه امیرالمؤمنین علیه‌السلام، مهربان و «رحیم» است. خدا رحیم است، رحم‌کننده به ماست. چرا دنبال کسی می‌روی که به تو رحم نمی‌کند؟ بیا دنبال خدا برو.
«الحمد لله ربّ‌ العالمین»: یعنی ای‌ خدا! حمد و ستایش، منحصر به توست. خدایا! حمد و ستایش می‌کنم تو را که ولایت به ما دادی. خدا خوشش می‌آید که وقتی تو «بسم‌ الله الرحمن الرحیم، الحمد لله ربّ‌ العالمین» می‌گویی، عقیده‌ات این‌ باشد که خدایا! تو را حمد می‌کنیم که ما محبت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام داریم.

منبع: کتاب انجمن ولایت