من شاید روزی نزدیک به دو هزار ذکر می‌گویم؛ اما وقتی گفتم، به‌ وجود امیرالمؤمنین علیه‌السلام [قسم]، تمام این‌ها را هدیه می‌کنم، به روح حضرت‌ زهرا علیهاالسلام، دوازده‌ امام، مؤمن، مؤمنه، شهدای کربلا، شهدای احد، زینب‌ کبری، امّ‌کلثوم، تا حتی حضرت‌ معصومه علیهاالسلام. یعنی تمام این‌ها را انفاق می‌کنم. بعد می‌گویم: خدایا! تو را به‌ حق امام‌ زمان قَسَمت می‌دهم، مرا عارف قرار بده، تا این ذکرها که می‌گویم، یک‌ چیزی گیر این‌ها بیاید. من که برای خودم نگفتم. عارف بودن به تو جزا می‌دهد، نه ذکر. چون ذکر تأیید نمی‌شود، مگر به محبت علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام.
منبع: کتاب انجمن ولایت