همه این‌ها شکر خداست. شما باید شکرانه کنید که دنبال آن‌ها نرفتید. خدایا! شکر که جزء «ضالین» نیستیم. خدایا! شکر که مستحق شدیم با زهرا علیهاالسلام باشیم، لیاقت پیدا کردیم با امیرالمؤمنین علیه‌السلام باشیم. مستحب است که وقتی «و لا الضالین» گفتی، «الحمد لله» بگویی؛ یعنی «الحمد لله» که من جزء «ضالین» نیستم. زهرای‌ عزیز، بلال، مقداد، سلمان و اباذر را پذیرفت چون‌که جزء «ضالین» نبودند، اما عباس جزء «ضالین» بود که زهرای‌ عزیز او را نپذیرفت. اگر با «ضالّین» هم باشی، حضرت‌ زهرا تو را نمی‌پذیرد. نماز دعاست؛ حالا که داری دعا می‌کنی، باید علی علیه‌السلام را ببینی، باید زهرا علیهاالسلام را ببینی. امیرالمؤمنین روح است، زهرای‌ عزیز روح است؛ تو باید روح را ببینی و آن‌ را قبول کنی، نه این‌که فقط دعا بخوانی. هر آنچه را که می‌خواهی، باید از امیرالمؤمنین و زهرای‌ عزیز بخواهی.

منبع: کتاب انجمن ولایت