اسم مبارک علی علیه‌السلام است که مشکل‌گشای همه خلقت است. موسی «یا علی» گفت، عصا را انداخت و اژدها شد و مارهای سَحَره فرعون را بلعید، و باز «یا علی» گفت و دست کرد و اژدها را گرفت، دوباره عصا شد. عیسی «یا علی» گفت و مُرده را زنده کرد؛ «یا علی» گفت و در پرنده گِلین دمید و او جان گرفت و به پرواز در آمد. داوود «یا علی» گفت و آهن به دستش نرم شد. جبرئیل «یا علی» گفت و هشت‌ شهر قوم‌ لوط را زیر و رو کرد. در تمام ائمه اطهار این منحصر به امیرالمؤمنین است که «جَنبُ الله» است، کنار خداست. خدا شریک ندارد، اما علی علیه‌السلام همکار خداست؛ گِل آدم را سرشت و خدا جان داد؛ در آستین مریم دمید و عیسی را بار برداشت؛ موقع قیامت هم علی علیه‌السلام است که می‌دمد و مُرده‌ها جان می‌گیرند.