روایت: حاجب گرفتن امام هادی برای دعا کردن به ایشان زیر قبه امام حسین

از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
پرش به:ناوبری، جستجو

عن ابوهاشم جعفری: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي‌اَلْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ‌اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ مَحْمُومٌ عَلِيلٌ، فَقَالَ لِي: يَا أَبَا‌هَاشِمٍ! اِبْعَثْ رَجُلاً مِنْ مَوَالِينَا إِلَى اَلْحَائِرِ يَدْعُو اَلله لِي. فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ، فَاسْتَقْبَلَنِي عَلِيُّ بْنُ بِلاَلٍ، فَأَعْلَمْتُهُ مَا قَالَ لِي وَ سَأَلْتُهُ أَنْ يَكُونَ اَلرَّجُلَ اَلَّذِي يَخْرُجُ. فَقَالَ: اَلسَّمْعَ وَ اَلطَّاعَةَ، وَلَكِنَّنِي أَقُولُ إِنَّهُ أَفْضَلُ مِنَ اَلْحَائِرِ إِذْ كَانَ بِمَنْزِلَةِ مَنْ فِي اَلْحَائِرِ وَ دُعَاؤُهُ لِنَفْسِهِ أَفْضَلُ مِنْ دُعَائِي لَهُ بِالْحَائِرِ. فَأَعْلَمْتُهُ عَلَيْهِ‌اَلسَّلاَمُ مَا قَالَ، فَقَالَ لِي: قُلْ لَهُ كَانَ رَسُولُ‌اَلله صَلَّى اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَفْضَلَ مِنَ اَلْبَيْتِ وَ اَلْحَجَرِ وَ كَانَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَ يَسْتَلِمُ اَلْحَجَرَ وَ إِنَّ لِله تَعَالَى بِقَاعاً يُحِبُّ أَنْ يُدْعَى فِيهَا فَيَسْتَجِيبَ لِمَنْ دَعَاهُ وَ اَلْحَائِرُ مِنْهَا.

ابوهاشم جعفری گفت: خدمت امام هادی علیه‌السلام رسیدم در حالی كه حضرت تب‌دار و بيمار بود، به من فرمود: اى اباهاشم! مردى از دوستان ما را به حائر حسینی بفرست تا برايم به درگاه خدا دعا كند. پس از نزد ایشان بيرون آمدم و با على بن بلال روبرو شدم و آنچه حضرت فرمود را به او اطلاع دادم و از او خواستم تا آن فردی باشد که می‌رود. گفت: شنیدم و اطاعت نمودم، ولى مى‌گويم به درستی که حضرت از حائر افضل است زيرا ايشان به منزله كسى است كه در حائر است [يعنى امام حسین علیه‌السلام] و دعای ایشان براى خودش افضل است از دعای من براى ايشان در حائر حسینی. پس آنچه گفت را به اطلاع حضرت رساندم، حضرت به من فرمود: به او بگو رسول خدا صلی الله علیه و آله از خانه خدا و حجرالاسود افضل بود ولى دور کعبه طواف مى‌كرد و حجر را استلام مى‌نمود و برای خداوند متعال بقعه‌هایی است كه دوست دارد در آنها خوانده شود تا دعای دعاكننده را مستجاب فرمايد و حائر حسینی از آنهاست.

کامل الزيارات، ج۱، ص۲۷۳

[ فهرست آیات و روایات ]

صفحاتی که به این آیه/روایت ارجاع داده‌اند

حاج حسین خوش لهجه نابغه ولایت؛ حاج حسین خوش لهجه