خداوند از ولایت حمایت می کند

از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
پرش به:ناوبری، جستجو

بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند از ولایت حمایت می کند
صوت دانلود
پخش صوت پخش
پی‌دی‌اف دریافت
تاریخ سخنرانی 1380-04-21

السلام علیک یا ابا عبدالله، السلام علیکم و رحمة الله و برکاته، السلام علی الحسین و علی بن الحسین و اولاد الحسین و اهل بیت الحسین و اصحاب الحسین و رحمة الله و برکاته

رفقای عزیز، ما صحبتی که می‌کنیم، یک وقت می‌بینی یک خطراتی دارد می‌خواهد به شماها بخورد، نه شما، به هر کسی که این نوار مرا گوش می‌دهد. ما می‌خواهیم که اینها، همه ما، یک آگاهی داشته باشیم و از آن خطرات مصون باشیم؛ یعنی آن خطرات به ما نخورد؛ یعنی خودمان را حفظ کنیم . البته درست است که خدا حفظ می‌کند اما خدا می‌گوید اگر بخواهی من حفظت می‌کنم. خدا همیشه یک جوری با ما صحبت می‌کند، ما را با خودش شریک می‌کند. تو نباید شریک برای خدا درست کنی. اینکه می‌گوید تو را شریک می‌کند، تأییدت می‌کند. تو نباید شریک برای خدا درست کنی؛ اما خدا تأییدت می‌کند. حالا من فکرش را کردم که اگر کسی بخواهد حفظ بشود باید آگاهی داشته باشد، تفکر داشته باشد. وقتی که خواست این طور که خود خدا می‌گوید، می‌گوید اگر بخواهی، هدایتت می‌کنم. شما باید در تمام ابعاد خون و گلوله‌های خونت تا موهای بدنت، بخواهی هدایت شوی؛ یعنی ما بخواهیم در آن صراط مستقیم که خدا گفته قرار بگیریم. آن‌وقت البته خدا ما را هدایت می‌کند. اما به قول بعضی‌ها بی‌چون و چرا؛ یعنی تمام هدف ما باشد که ما بخواهیم هدایت شویم؛ آن‌وقت خدای تبارک و تعالی با قدرت کامل خودش، تو را حفظ می‌کند. حالا گفتم که آن کسی که بخواهد یک صحبتی بکند از برای عده‌ای که دوستش هستند یا از برای عده‌ای صحبت بکند باید از الست بگیرد بیاید توی انبیاء یعنی آدم ابوالبشر، از زمان آدم ابوالبشر باید این آدم یک قدری آگاهی داشته باشد، آنوقت او را بیاورد از زمان آدم ابوالبشر تا صد و بیست و چهار هزار پیغمبر، این باید یک آگاهی داشته باشد؛ زمان نوح چه شد، زمان ابراهیم چه شد، زمان موسی چه شد، زمان هود چه شد، زمان لوط چه شد، اینها را آگاهی باید داشته باشد، اگر آگاهی نداشته باشد حقّ صحبتِ ولایت ندارد؛ یعنی باید آگاهی داشته باشد، چه کسی آگاهی به او می‌دهد؟ خدا. چه کسی آگاهی به او می‌دهد؟ امام زمان. عزیز من، شما که اهل علم هستی، طلبه هستی، واعظ هستی، مهندس هستی، می‌خواهی با مردم صحبت کنی، هر چیزی که نمی‌شود بگویی، باید آگاهی داشته باشی، آن آگاهی را بگویی، نه حرف خودت را؛ یعنی آن آگاهی را به مردم بگویی نه حرف خودت را. تو خودت که چیزی نیستی، ما که چیزی نیستیم، ما یک جزء هستیم. حالا توجه فرمودید من چه چیزی می‌گویم وگرنه یک مسئولیتی می‌آید روی تو. نباید هر حرفی را هر صحبتی بکنی؛ یا آن حرفی که زدی باید جوابگویش باشی. حرفی که زدی یک جواب ندارد، باید جوابگویش باشی.

زشت است که این حرف را بزنم اما می‌زنم. من یک حرفی را که بزنم جوابگویش هستم. اگر جوابگویش نباشی آن حرف سازندگی ندارد. جوابگویش کیست؟ او جواب به تو می‌دهد. اگر تو خودت را هیچ چیز کردی، یعنی اصلاً هیچ، خب او القا و افشا به تو می‌دهد، تو دیگر نیستی، وقتی تو نیستی او مسلط است به خلق، او مسلط است به حرف، او مسلط است، من که مسلط نیستم. ببین، من چه چیزی می‌گویم، دلم می‌خواهد آقایان توجه بفرمایند وگرنه این حرف یک منیّت دارد. وقتی که اینطور شد من جوابگو نیستم، او جوابگو است، خب، همان جواب را می‌دهی. اما چطور؟ تو بنده باشی. وقتی بنده باشی فرمان آقایت را می‌بری، فرمان مولایت را می‌بری. خب، مولا هم به تو می‌گوید این کار را بکن، تو هم می‌کنی. چیزی نیست،

حالا ما می‌خواهیم بگوییم که این خلق، مردم که جهنمی می‌شوند، مردمی که از صراط مستقیم خارج می‌شوند، مردمی که به اصطلاح تکذیب شدند، مردمی که می‌گویند که اگر یک نفر با دین از دنیا برود، تعجب می‌کنند، این [روایت]، آدم را شگفت زده کرده، من که نماز می‌خوانم روزه که می‌گیرم، خمس که می‌دهم، سهم امام که می‌دهم، انفاق که دارم، تمام ابعاد مسلمانی به من جمع است، حالا امام صادق اینجا یک پرانتز زده، یعنی یک فرمایشی فرموده، اول این را بگویم که شما مطلب را قبول کنید. حضرت می‌فرماید مکه می‌روند، عمره می‌روند، نماز می‌خوانند، نماز شب می‌خوانند، تا حتی می‌گوید جاده را صاف می‌کنند عاق والدین نیستند پدر و مادر هم از دستشان راضی است، تمام ابعاد مسلمانی را می‌گوید، می‌گوید دم هم از ما می‌زنند، می‌گوید اینها اهل جهنم هستند. آقا جان، توجه داشته باش! راوی از حضرت سوال می‌کند آقا این قرآن که سر می‌گیرد، به قرآن اعتقاد دارد، مکه می‌رود به مکه و منا اعتقاد دارد، نماز شب می‌خواند جاده صاف می‌کند، عاق پدر و مادر نیست، تمام ابعاد مسلمانی را دارد آخر، چرا اینطوری است؟ حضرت دست‌هایش را همچنین می‌کند می‌گوید مال را چنگ می‌زند. اصلاً مخصوصاً حضرت دستش را اینطوری می‌کند می‌گوید: مال را چنگ می‌زند؛ یعنی گیری به حرام و حلال نمی‌دهد. خب، با همین، مکه می‌رود با همین، عمره می‌رود با همین، نماز شب می‌خواند، باطل است! حالا ببین این را به شما گفتم حالا اگر هم شما از عضو، آمدی جزو شدی، از عضو، شما آمدی کنار، کارَت باطل است. عین همین است. ببین، من روایت گذاشتم رویش. عین همان است، چرا؟ خدای تبارک و تعالی امیرالمؤمنین را محور درست کرده، یک وقت یک اشاره ای در یک نوار کردم، یعنی تأیید کرده، گفتیم که مقصد خدا، علی است؛ یعنی امام حسین است، امام زمان است، خواستش عدالت است. حالا این آدم از عضو، خودش را جدا کرد. تمام بدبختی بشر که گمراه می‌شود، [این است که] از عضو جدا می‌شود، آن آقا از عضو جدا شده، تو می‌روی با او هستی، تو می‌روی او را تأیید می‌کنی، او از عضو جدا شده.

بابا جان، اول کسی که از عضو جدا شد عمر و ابابکر بود، چرا اینها را باطل اعلام کرد؟ عضو، ولایت است، عضو، الان وجود مبارک امام زمان است. عضو، امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) است، خب جدا شدند. این خیلی ابعادش می‌رود بالا. دلم می‌خواهد کسی که نوار مرا گوش می‌دهد یک قدری توجه داشته باشد. فکرش این طرف و آنطرف نباشد، تو فکرت این طرف است، از آنجا می‌خواهی استفاده کنی، از آنجا می‌خواهی استفاده بکنی، از آنجا می‌خواهی استفاده کنی، از نوار هم می‌خواهی استفاده کنی. این است که آن مطلب قشنگ در دل شما جا نمی‌افتد. من از شما خواهش می‌کنم کسی که نوار مرا گوش می‌دهد یک قدری توجه کند؛ حرف من که نیست. حالا ببین عمر و ابابکر از عضو جدا شدند، نماز می‌خوانند روزه می‌گیرند حج می‌روند جهاد می‌روند تمام ابعاد مسلمانی را دارد چرا لعنت شدند؟ من به تو آگاهی می‌دهم تو این طوری نشو دیگر! تمام بشر که جهنمی شدند، اینها از عضو جدا شدند، حالا آن کسی که از عضو جدا شد، رهبرش شیطان است، شیطان رهبری‌اش می‌کند، تا تو از عضو جدا نشدی رهبرِ تو ولایت است، امیرالمؤمنین است، آن وقت خدا حمایت از ولایت می‌کند، خدا که حمایت از جنایت نمی‌کند، تو وقتی جدا شدی غصب شدی، هیچ کارَت درست نیست، حالا علت سر این است، آن وقت در هر زمانی خدای تبارک و تعالی برای تو حجت گذاشته است. راهنمایی‌ات کرده، اما توجه کنید؛ رهبری که از عضو جدا شد، شیطان است. حالا در هر زمانی، اینقدر این جدا شدن از عضو ابعاد دارد، امام کُشی هم می‌شود، از عضو جدا شده، مگر نشدند؟ مگر عمر و ابابکر نشد، بدعت‌گذارِ دین شد، مگر زهرا را نکشت، مگر زهرای عزیز را نکشت، چرا؟ آن عناد خودش را ریاست خودش را، تکبر خودش را می‌خواهد اعمال کند. دلم می‌خواهد خیلی توجه بفرمایید به این حرف، این که جدا شد از عضو، ببین هارون جدا شد، مامون جدا شد، متوکل جدا شد، مگر امام‌کُش نشدند، یک بدبختی‌اش این است که ما می‌رویم طرف آن کسی که از عضو جدا شده، در هر زمانی، در هر زمانی این هست، در آن زمان عمر بوده ابابکر بوده، در زمان ما یک چیز دیگری می‌شود، یک حرف دیگر هست.

حالا از کجا بفهمیم که این آقا که الان یک ریاستی دارد از عضو جدا نشده؟ باید امر عضو را بگوید، اگر امر عضو را گفت این جدا نشده، ما با ریاست و با سِمَت طرف نیستیم، سمت دارد، داشته باشد، خدا ان‌شاءالله سمت شماها آقایان مهندسین را بالا ببرد، علما را بالا ببرد، تمام را بالا ببرد. ما آنقدر دلمان می‌خواهد که بالا بروید که برسید به ماوراء، این نیست؛ اما اصل این است که شما از عضو جدا نشوید، حالا ببین من یک چیزی به شما می‌گویم چقدر خوب است، شما اگر عضو شدی، عضوِ ولایت می‌شوی، یعنی می‌شوی دست علی، ببین، امیرالمؤمنین انگشتش را حمایت می‌کند دستش را حمایت می‌کند، پایش را حمایت می‌کند، چشمش را حمایت می‌کند، می‌کند یا نمی‌کند؟ اگر شما شدی، چشم او می‌شوی پای او می‌شوی، مگر نگفت یا کمیل دست و جوارح خودت را در نزد خدا بگذار، خدا که دست و پا نمی‌خواهد، یعنی دست تو امر خدا را اطاعت کند پای تو امر خدا را اطاعت کند، چشمت امر خدا را اطاعت کند، زبانت امر خدا را اطاعت کند، اگر امر را اطاعت کرد می‌شود دست علی، چرا به علی می‌گوید قدرت الله، اذن الله می‌گویند، مگر خدا دست دارد؟ علی امر را اطاعت می‌کند، امر خدا را اطاعت می‌کند، ما باید امر اینها را اطاعت کنیم، اگر امر اینها را اطاعت کردیم آنوقت امیرالمؤمنین صفات الله به تو می‌دهد، تا حتی این صفات الله را اگر یک کافر هم داشته باشد امیرالمؤمنین پاسخ می‌دهد. من به شما گفتم که پاسخش را می‌دهد. این آقای مهندس سوالی کرد، یک صحبتی کرد من جوابش را دادم، من شب دیدم که امیرالمؤمنین صفات الله را پاسخ می‌دهد، چون که صفات الله صفات خداست، علی حمایت از صفات خدا می‌کند هر که داشته باشد، البته کفّار به درد همین جایشان می‌خورد، توجه فرمودید، ماشینش حفظ می‌شود کارش می‌گیرد، بالاخره صفات خدا را پاسخ می‌دهد.

حالا شما اگر عضو شدی، ولایت دفاع از شما می‌کند، اما تا توان داری عضو بشوید جزو نشوید، بدبختی این است آن آدم از عضو جدا شده، تو می‌روی طرف او! خدا هم او را لعنت کرده، هم تو را، مگر مامون جدا نشد، مگر هارون جدا نشد چرا هم او را لعنت می‌کند هم آنهایی را که متابعتش کردند لعنت می‌کند؟ مگر عمر و ابابکر جدا نشدند، چرا هم او را لعنت می‌کند هم آنها را [که متابعتش کردند] لعنت می‌کند؟ ما باید خیلی آگاهی داشته باشیم عزیزان من، این نیست که ما داریم می‌کنیم، من گفتم: ببین، چقدر مطلب روشن است؟ ما رفتیم پی نمازمان، خیلی اعتقاد داریم، [رفتیم] پی روزه‌مان، بنده را الان ببین یک ریشی و یک پالتویی و همه اینها را اطاعت کردیم، یک پوزخند هم به آن کت شلواری می‌زنیم، می‌گویم منم که یک پالتو دارم، منم که اینطوری هستم، من خودم را قانع کردم؛ نماز می‌روم، نماز شب می‌خوانم، یک کار خیری می‌کنم؛ تا حتی یک بیتوته‌ای دارم؛ شیطان به این کارها لذت می‌دهد. حرف من این است؛ خدا رحمت کند حاج شیخ عباس را، می‌گفت منافق اشکش پشت چشمش است، تا می‌گویی، اینطوری می‌کند اشکش جاری می‌شود؛ اما یک شیعه از روی معنویت، می‌آید امام حسین را خرد می‌شود تویش و اصحاب را خرد می‌شود تویش و مشغله را می‌بیند یک اشکی می‌ریزد، این اشکی که می‌ریزد از روی معرفت می‌ریزد، می‌گفت منافق اشکش پشت چشمش است، این آدم به عبادتش و به این کارها مغرور است؛ اما نمی‌فهمد خدا لعنتش کرده، چرا؟ دنبال خلق رفته، خلق را تأیید کرده دنبال خلق رفته، این را خدا لعنتش دارد می‌کند، چرا؟

ببین، دارم دوباره تکرار می‌کنم آن خلقی که دارد امر خودش را اجرا می‌کند؛ اما یک خلقی هم هست که نه، یک حکومتی دارد؛ امر خدا را دارد اطاعت می‌کند، مگر سلمان حکومت نداشت؟ مگر حکومت مدائن را نداشت، امر علی را دارد اطاعت می‌کند، پس ما نیامدیم هر حکومتی را ساقط کنیم، ما آمدیم چه چیزی را ساقط کنیم، آن کسی که از امر جدا شده، آن کسی که از عضو جدا شده، خودش را عضو کرده، تو هم رفتی طرف او، ببین من دوباره تکرار می‌کنم، حالا یک روایت می‌خواهی، حضرت می‌فرماید: ظلمه، خودش ظلمه است، این آقا رفت دارد با این ظلمه رفاقت می‌کند، او هم جزو ظلمه است، یکی دیگر باز به این می‌خندد این هم جزو ظلمه است. چرا؟ آن ظلمه، ظالم است، دارد امر خودش را، عناد خودش را اجرا می‌کند، تو هم رفتی او را یاری کردی. دوباره روایت بگذارم رویش، یک شخصی آمد خدمت امام صادق عرض کرد یابن رسول الله من یک دوستی دارم می‌خواهد بیاید خدمت شما، گفت بیاید، این آدم آمد و حضرت روضه داشت و تمام شد و نشستند و این شخص گفت یابن رسول الله من کاری نکردم، گناه نکردم، کسی را نکشتم، به قتل جدت حسین شرکت نداشتم، من کاتب بودم، من فقط می‌نوشتم که چقدر رفتند کربلا، هفتاد هزار نفر رفتند، من نوشتم، می‌گویند: اینقدر امام صادق گریه کرد، از ریش مبارکش اشک می‌چکید. گفت: یکی کاتب شدید، یکی شمشیر تیز کردید، جد مرا کشتید. متوجه شدید؟

پس اگر طرف آن کسی که از عضو جدا شده بروید، او دارد این کارها را می‌کند؛ در آن کارها شریک هستید. پس آقا جان من قربانت بروم فدایت بشوم یک آیه قرآن هم داریم یکی از آقایان گفت آیه‌اش را بیاور گفتم من جمله‌اش را می‌گویم، گفت درست است، این آیه گویا آیه نور است که خدا در این آیه خطاب می‌کند به مردم، می‌گوید شما پیشینیان را ببینید، آن پیشینیان چه کردند که مورد لعنت شدند؛ یعنی دارد هشدار به تو می‌دهد، من هم دارم همان کار را می‌کنم، من هم دارم همان را می‌گویم، می‌گویم آن پیشینیان را ببینید، زمان عمر و ابابکر را ببینید، زمان هارون را ببین، زمان مأمون را ببین، زمان متوکل را ببین، زمان قلدرها را ببین، اینها چه شدند، نرو دنبال اینها، تأییدشان نکن.

عزیزان من قربانتان بروم خیلی باید حواستان جمع باشد، من یک مطلبی را به شما بگویم، ببین، ما هر حکومتی که هست مبادا که با آن حکومت نبرد کنیم، حکومت را خدا خودش می‌داند، جان آن حکومت دست خداست، بخواهد جانش را می‌گیرد، این اباذر عزیز ببین چه کار کرد؟ دیگر ما از اباذر بهتر کم داریم، چون که پیغمبر فرمود: زیر این آسمان از اباذر راستگوتر نیامده، پس راستگوست، توجه بفرمایید، اما این کار چیزی نکرد، آمد و عثمان اولش برایش یک خیک عسل داد و روغن داد و یک بشقاب زر کرد داد و تا حتی دخترش جلوتر رفت درش را باز کرد و یک انگشت خورد، [اباذر] گفت این را داده دست از علی برداریم، برگرداند! گفت من نمی‌خواهم، حالا چه کارش کرد، حالا آمده آنجا ایراد کرد به عثمان، اینها را جمع کردی چه کار کنی؟ مگر تو یادت رفته که پیغمبر یک درهم پیشش بود، آنقدر ناراحت بود، تو می‌گویی من [خلیفه هستم] اینها را جمع کردی چه کنی؟ یک یهودی آنجا بود آدم عثمان بود تا به او گفت، گفت: چه کار داری به خلیفه مسلمین؟ گفت خفه شو پسر یهودی! حکم خدا را تو داری به ما می‌گویی؟ خب یک شهامتی نشان داد، حالا این شهامتی که نشان داده ببین من دارم چه می‌گویم، امام هست این کار را کرد، ببین من چه می‌گویم، امیرالمؤمنین هست این کار را کرد؛ این کار شرعاً درست است؛ اما در عرف درست نیست، باید حتمی امیرالمؤمنین به او می‌گفت، خیلی قشنگ کار کرده، آنها را قبول نکرده، بچه انگشت زده برگردانده، تمام اینها درست است؛ اما چرا نمی‌شود با این حکومت [طرف شد]؟ این حکومت هم نیرو دارد، هم قلدر است. فهمیدی؟ هم نیرو دارد، توجه فرمودید، نمی‌شود با او طرف شد، به تو نرسیده، جانش دست خداست. [حالا] چه کارش کرد، تبعیدش کرد، تبعیدش کرد در بیابان، آنقدر علف خورد که حاج شیخ عباس می‌گفت در شکمش پیدا بود، چرا، این که می‌فرماید اگر اباذر می‌دانست چیز سلمان را، سلمان را می‌کُشت، از این حرفهاست، این دارد خیلی قشنگ کار می‌کند، عثمان را ذلیل کرده، اما ببین چه می‌گویم، این کار را کرده کار درست است ما نمی‌خواهیم به اباذر ایراد کنیم، کار، درست است، اما امام حاضر است، الان هم وجود امام زمان حاضر است.

به هیچ عنوانی به حکومت کار نداشته باشید، راه خودتان را بروید، الان هم وجود امام زمان درست است، راه خودت را برو، خودت را هم گرفتار نکن، مسئول هم نیستی، چرا؟ ما نیامدیم بگوییم این حکومت عثمان است، یکی یک جارو به دم ما نبندد، نیامدیم بگوییم این حکومت متوکل است، نه! من در حکومت جهانی دارم صحبت می‌کنم که کسی به حکومت نباید کار داشته باشد. اگر هم کار داشته باشند، در خودشان باید بکنند، ما نه قدرت داریم، نه نیرو داریم، نمی‌توانیم. چه کار بکنیم؟ حالا می‌گوید امر به معروف، امر به معروف! اول باید بدانی که فایده‌ای دارد، دوم باید بدانی برای جانت ضرر ندارد، سوم برای دینت ضرر ندارد، کاری ما نمی‌توانیم بکنیم؛ اما تأیید نکن، تکذیب هم نکن، راه خودت را برو، شما برو درست را بخوان دکتر شوی، تو برو مهندس شوی، تو برو بالاتر، راه خودت را برو، ببین چه می‌گویم، من اباذر را متهم نکردم؛ اما در زمان امام، حتمی باید امیرالمؤمنین بگوید اباذر این کار را بکن، چرا می‌گوید سلمان ده درجه ایمان دارد؟ چرا می‌گوید «سلمان منی اهل البیت» چرا با این زحمت‌هایی که اباذر کشیده پیغمبر نمی‌گوید اباذر جزء اهل بیت است؟ چرا؟ آن نیرویی که درونش است آرام نمی‌تواند بگیرد. اغلب ما هم همین‌طور هستیم؛ آن نیرویی که درونمان است نمی‌توانیم آرام بگیریم. بارها به شما گفتم که نیرو را باید خرج نیرو کنید، یعنی باید شما در امر نیرو باشید، شما بدان عزیز من دوباره تکرار می‌کنم شما آینده این کشور هستید، برای خودت گرفتاری درست نکن، برای خودت، زنت، بچه‌ات گرفتاری درست نکن، تو اگر راست می‌گویی، غرض مرض نداری خودت صاف برو.

حالا یک روایت دیگر می‌گذارم روی این که ان‌شاءالله امیدوارم قبول کنید، حضرت فرمود که در آخرالزمان تمام اینها را گفتم که این طور می‌شود آنطور می‌شود، آن‌وقت سلمان گفت که برای مؤمن؟ گفت: [برای] مؤمن خیر است. گفت: آقا جان، اگر ما آن زمان را درک کردیم چه کنیم؟ آن زمان فتنه، من گفتم، تمام فتنه‌های این صد و بیست و چهار هزار پیغمبر، آخرالزمان، همه جمع شده، تمام، گریبان ماست، ما باید از اینها نجات پیدا کنیم، با چه چیزی نجات پیدا می‌کنیم؟ با تفکر، با آرام، با یقین، ببین من به شما گفتم، گفتم که از ماوراء داری می‌بینی، از الست داری می‌بینی، از زمان صد و بیست و چهار هزار پیغمبر می‌بینی، باید ببینی، اصلاً ببینی؛ آمدی در زمان عمر و ابابکر، ببینی، در هر زمانی، ببینی، زمان هارون را ببینی، زمان مأمون را ببینی، زمان متوکل را ببینی، زمان قلدرها را ببینی، آنها که آن کارها را می‌کردند گرفتار شدند، با این آیه قرآن دارد به تو می‌گوید آنها را ببین، آنها را ببین، تو نکن. آن دیگری دارد به تو هشدار می‌دهد. عزیز من، چرا فکر نمی‌کنی؟ چرا مقدس می‌شوی؟ مقدس نشو، متدین بشو. متدین، مطابق دین کار می‌کند، متدین، دین الگویش است، با چه چیزی ببینی؟ با یقین ببینی، اگر تو با یقین دیدی، شک نداری، اگر با یقین ندیدی، شک داری، یک تبصره به آن می‌زنی، آن‌وقت اینجایش اینطوری بوده، اینجایش آن‌طوری بوده، اینها را شیطان یادت می‌دهد، عزیز من قربانت بروم، حرف بشنو، والله بالله دلم می‌خواهد دین شما محفوظ باشد، ایمان شما محفوظ باشد، اسلام شما محفوظ باشد، هیکل شما محفوظ باشد، همیشه خنده در لبتان باشد، همیشه ولایتتان سرشار باشد، همیشه شیطان خدشه به ولایتتان نزند، همیشه آگاه باشید، همیشه آگاهی داشته باشید، همیشه برجسته خلق باشید، مگر سلمان برجسته خلق نیست؟ نسبتاً اباذر مگر برجسته خلق نیست؟ دلم می‌خواهد اینطوری باشید، از کجا اینطوری باشید؟ دارم دوباره می‌گویم، ماوراء را ببینید، آن بدها را آگاهی داشته باشید، چطور شدند که گرفتار شدند، این جوانان عزیز، همین است، اینها هم نسبت به خودشان باید آگاهی داشته باشند، آن جوانی که ضربه خورده، با او راه نرو تو هم ضربه می‌خوری، آن جوانی که هروئینی شده ببین چطور شده، آن جوانی که تریاکی شده اینطور شده، آن جوانی که رفت خارج اینطور شده، اینطوری شده،

عزیزان من، جوانان عزیز، قربانتان بروم، فدایتان بشوم، والله، به دینم قسم، هیچ چیزی را من به قدر دینم نمی‌خواهم. می‌خواهم شما جوانها یقین کنید اگر یک ذره ناراحتی داشته باشید من ناراحتم، ما از آن آدم‌ها نیستیم که بی‌عاطفه باشیم. چرا؟ اگر کسی این مرام را داشته باشد، مرام امامش را دارد، مرام پیشوایش را دارد، مرام رئیس مذهبش را دارد، ما هر چیزی را خیلی درک نکردیم، عزیزان من ما باید درک داشته باشیم. چرا یک شخصی مریض شده؟ حالا آمده مسجد، امام صادق می‌گوید مریض شدی؟ می‌گوید: آره، می‌گوید من مریض شدم، بهتر شدی؟ آره، می‌گوید من بهتر شدم، یعنی عزیزان ما، جان ما، مال ما، رفقای عزیز همه با هم مشترک است. همانطور که می‌گویم شما باید عضو باشید، رفیق‌های صمیمی آنها که در حق هم برادرند ما عضو هم هستیم، پس اگر من می‌گویم من تملق نمی‌گویم، روایت و حدیث پیاده می‌کنم، اصلاً شما باید دایم آگاه باشید، شما ان‌شاءالله امیدوارم که می‌خواهید نود سال، هشتاد سال، ان‌شاءالله صد سال زندگی کنید، تو باید حمایت از هیکل خودت بکنی، حمایت از جوانی خودت بکنی، حمایت از دین خودت بکنی، حمایت از اسلام خودت بکنی، حمایت از حقیقت خودت بکنی، تو باید سر پا باشی. مواظب باشی خدشه به آن نخورد، در هر ابعادی که هستید باید مواظب باشید. عزیزان من، قربانتان بروم، فدایتان بشوم؛ اما باید چشم عالم‌بین داشته باشید، با فکر و اندیشه، با فکر و اندیشه، چشم عالم‌بین داشته باشید، محافظت از ولایت خودت بکنی، از اسلام خودت بکنی، از جان خودت بکنی، از حیثیت خودت بکنی، از آبروی خودت بکنی، از شخصیت خودت بکنی، از مال خودت بکنی. مواظب باشید. چرا به شما می‌گوید اگر خمس و سهم امام دادی افشا کن؟ می‌گوید یعنی یکی نگوید این خمس و سهم امام نمی‌دهد. می‌گوید افشا کن، من خمس می‌دهم، سهم امام می‌دهم؛ یعنی نگذارید کسی خدشه به شما بزند، بگوید این خمس نمی‌دهد، سهم امام نمی‌دهد، خانه‌اش نرو؛ مردم از آدم اعراض کنند. چقدر خدا مواظب شماست؟ این ریا نمی‌شود، مردم بدانند شما حساب سال داری؛ این ریا نیست، البته ببخشید این مثل ختم می‌شود، می‌گوید اگر خدای نخواسته کسی مرده بود، ختم رفتی، برو خودت را نشان بده او دلش خوش شود. این همین است. چرا دارد می‌گوید؟

ببین همیشه خدا و ولایت مواظب است که خدشه به شما نخورد، در هر چیزی دارد..... اما می‌گوید اگر صدقه می‌خواهی بدهی تا می‌توانی مخفی بده، چرا؟ اینجا را می‌گوید افشا کن آنجا را می‌گوید مخفی بده، چرا؟ ممکن است که این صدقه را اینطوری بدهی شاید یک قدری ریا باشد؛ اما خمس و سهم امام را می‌گوید افشا کن، آن، ضربه به تو می‌خورد، این، یک وقت می‌بینی اگر آدم خیلی ابعادش بالا نباشد ممکن است یک خدشه‌ای به او بخورد. می‌گوید تا می‌توانی مخفی بده، چرا؟ ببین خدا در همه جا مواظب ما هست؛ اما اگر ما مواظب باشیم. من بارها به شما گفتم عزیز من، قربانتان بروم، بیایید حرف بشنوید، بیایید با تفکر باشید، آنها آمدند ما را مثل خودشان بکنند، آنها که بخل ندارند، حسد ندارند، الان می‌بینی یک کاری می‌خواهد بزند روی دستت، بالاتر برود. آنچه که بالا هست در مقابل امام زمان پایین است، خب، این چیزی‌اش نمی‌شود که، آنچه که در خلقت بالا و پایین درست کرده، خلق درست کرده، دجّال دارند چه بازی‌هایی درست کرده‌اند، آخرش هم می‌گوید یک نماز اینجا می‌خوانم، یک نماز هم آنجا می‌خوانم. چرا؟ این را دارد علم می‌کند از بغلش نان بخورد، آب بخورد، خدایا زبانمان را نگهدار.

عزیزان من، اگر شما اینطوری بودید و دنبال خلق نرفتید، چرا من اینقدر می‌گویم دنبال خلق نروید، او در مقابل خدا دارد یک کاری می‌کند، فرمان خدا را نبرده است. چرا به شیطان گفت گم شو، فرمان نبُرد، عزیز من، قربانت بروم، ما باید فرمان ببریم، فرمان خدا را باید ببریم. اگر شما فرمان بُردید، خدا شما را فرمان‌فرمایت می‌کند، عزیز من والله فرمان‌فرمایت می‌کند، به دینم فرمان‌فرمایت می‌کند، فرمان‌فرمای ماورا می‌شوی تو، اما فرمان خلق را نبَر! دوباره تکرار می‌کنم خلقی که از خودش بخواهد مایه بگذارد. کسی که دارد امر خدا را می‌گوید، او امر را دارد می‌گوید او نبی است. اصلاً خلق چه بزرگ و چه کوچکش باید نبی باشد، نبی دارد فرمان و امر خدا را به تو می‌گوید. ما هم دوباره تکرار می‌کنیم ما مخالف حکومت و این حرفها نیستیم، ما مخالف کسی هستیم که فرمان نبرد، من به شما گفتم این تلویزیون حرام نیست، آهنش، شیشه‌اش که حرام نیست، آن تولیدش حرام است، ما با تولید تلویزیون یا با تولید خلق مخالف هستیم، اگر مطابق امر نباشد یا مطابق با آیه قرآن نباشد، وگرنه ما چه مخالفتی با آن داریم. مگر ما آمدیم اینجا جنگ و گریز با مردم داشته باشیم؟ نه! اگر تو آن را قبول کردی، حرف حق را قبول نکردی، حرف خلق را قبول کردی. عزیز من، توجه داشته باش این می‌شود خلق‌پرستی، باید خداپرست باشی.

حالا ببین، خدا دارد چه چیزی به شما می‌گوید، حالا خدا برای شما محور درست کرد، بعضی علما یک حرفی می‌زنند می‌گویند: «باذن الله و اذن رسوله ادخل هذا البیت» با کسی که هفتاد سال درس، قال الصادق و قال الباقر خوانده ما هر چه کردیم این از توی کله‌اش نرفت بیرون، ما هم کوتاه انداختیم. دیدیم که یک آبرویی دارد، حالا می‌خواهم به شما بگویم. ببین «باذن الله و اذن رسوله ادخل هذا البیت» اینها اینطوری می‌گویند، یعنی اول باید باذن خدا باشد، بعد رسول و این، حالا ببین دارم الان به شما چه چیزی می‌گویم، خدا گفت: «ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین امنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما» درست است؟ مگر خدا امر نکرد که تسلیم نبی بشوید، خدا اذن داد تسلیم نبی بشوید، حالا این [نبی] چه کار کرد؟ گفت: تسلیم علی بشوید. پس اگر تسلیم علی شدید تسلیم خدایی، تسلیم نبی هستی، چه چیزی می‌گویید بعضی از شماها؟! چرا توجه ندارید؟ ببین دوباره می‌گویم نازل کرد «ان الله و ملائکته یصلون علی النبی [یا ایها الذین امنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما]»، حالا گفت تسلیم نبی بشوید. آیا این نبی حق دارد حرف بزند یا نزند!؟ گفت تسلیمش بشوید، چرا نگفت تسلیم انبیای دیگر بشوید؟ می‌گوید تسلیم این نبی بشوید چرا؟ حالا نبی چه می‌گوید؟ می‌گوید: تسلیم علی بشوید، درست است، پس اذن داد. پس اصل آن است، اصل کیست؟ اصل علی است. این که اولی این است، دومی آن است دارید شما نمره می‌دهید، این نمره‌ها چیست که می‌دهید؟ حالا امیرالمؤمنین چه می‌گوید، امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) می‌گوید من از تمام گذشته و آینده مطلع هستم بیایید من مطلعتان کنم. مگر به او نگفت که من از آسمان بهتر خبر دارم، سعد وقاص گفت موهای سر من چند تاست؟ گفت می‌دانم، اما یک بچه‌ای داری در خانه، او کُشنده پسر من است. حالا [عمر] سعد وقاص بزرگ شده می‌گوید درست است، این نوید را به او داد که دو نفر می‌آید تو اینطوری هستی، حالا من آن را نمی‌گویم، حالا هم آگاهش کرد،

حالا توجه کنید چه می‌گویم، حالا اگر یک کسی آمد گفت من خلیفه مسلمین هستم، این خلیفه مسلمین باید از تمام ماورا مطلع باشد. این را که خدا معلوم کرد، باید از تمام ماورا اطلاع داشته باشد. حجت خدا یعنی این. توجه فرمودید چه می‌گویم؛ اما نبی نه، نبی یک حدی مطلع است، مطلعش می‌کنند، حجت خدا مطلع است به تمام این خلقت؛ اما نبی را مطلع می‌کنند، به غیر از پیغمبر آخرالزمان؛ او ولی است، نبی یک شغلی است که به او داده، او ولی است، ببین، تا قیام قیامت گفتم. حالا حرفم این است اگر یکی اینطوری است ما قبولش داریم. حالا که اینطوری نیست می‌روید دنبال این چه کنید؟ پس این که می‌گوید شما دنبال خلق نرو، خلق را مؤثر ندان، خلق وارد به کل خلقت نیست می‌گوید نرو دنبالش. اگر بروی دنبالش، کارَت خراب می‌شود، چرا؟ والله، خدا تو را می‌خواهد که دارد اینطوری حرف می‌زند، عزیز من قربانت بروم. من هم دارم تو را آگاهت می‌کنم، ببین دوباره تکرار می‌کنم، اگر سمت حجت اللهی به کسی داد، این حجت خدا که الان وجود امام زمان است، تمام خلقت به این احتیاج دارد، این که الان می‌گوید من هستم به تو احتیاج دارد، چرا توجه نداری؟ این که دارد این حساب را می‌کند؛ مثلاً هارون یا مامون، این دارد چه کار می‌کند، احتیاج به تو دارد. چرا؟ می‌گوید اگر امر مرا اطاعت نکنی، اینطوری‌ات می‌کنم، اما آن حجت خدا کیست، دوباره تکرار می‌کنم، حجت خدا [کسی است که] تمام خلقت به او احتیاج دارند. شما که خودتان در دعای ندبه خواندید مگر نمی‌گوید اگر این نباشد، تمام عالم فروزان می‌شود؟ یعنی امام زمان شخصی است که مثل یک عمود خیمه که در این خلقت است، خلقت فروزان می‌شود، خب اگر یکی اینطوری است، برو. برو دنبالش ما نمی‌گوییم نرو.

حالا چرا؟ عزیزم او می‌خواهد تو را به کمال برساند. او آمده تو را به کمال برساند، تو را مشابه او بکند، چرا ما توجه نداریم؟ مشغول شدیم ما. عزیز من، مشغول شدیم. ما باید مشغول نباشیم آگاه باشیم. دَرسَت را بخوان؛ خوب هم بخوان، دکتر هم هستید خوب باشید، می‌گوید: «یک دم غافل از این شاه نباشید، شاید دم زند آگاه نباشید.» یک ذره این آقای دکتر فراموش کند خدای نخواسته، یک نسخه عوضی می‌دهد، تمام ابعادش باید اینطوری باشد، درست است؟ اما امام زمان عوضی نمی‌دهد. خلق عوضی می‌دهد، متوجه هستی دارم چه چیزی می‌گویم، چرا؟ آن دکتر متخصص، دوره دیده است، دوره این را دیده، دوره این را دیده، دوره این را دیده، این مریض که می‌آید تمام دوره‌اش را در این [مریض] پیاده می‌کند آنوقت یک نسخه به او می‌دهد. این [مریض] خوب می‌شود. خرجش هم خداست، خوب می‌شود. دوره‌اش را پیاده می‌کند، فهمیدی؟ خلق دوره دارد، توجه فرمودید؟ اگر یک چیزی است اینجا به دست آورده، حالا خدا چه می‌گوید، می‌گوید این را مؤثر ندان. خدا و امام زمان را مؤثر بدان، این دوره ندیده است. تمام دوره‌ها باید از این عبرت بگیرند.

خدای تبارک و تعالی قربانش بروم مگر باز هم شماها را رها کرده، حالا قرآن را روانه کرده، حالا این کلام خدا آمده تأیید کند این خلق را، توجه دارید یا ندارید؟ آمده خلق را تأیید کند. امیرالمؤمنین می‌گوید: «انا قرآن الناطق»، تأیید خلق اشتباه بود، تأیید دست ماورا بُوَد، تأیید دست رسول خدا بُوَد. ببین این حرف قشنگ هست یا نه، حالا قرآن آمده دارد تأیید می‌کند، حالا خدا چه گفت؟ گفت: این که آمده تأیید کند هر کسی که این را قبول نداشته باشد، عبادت ثقلین کند می‌سوزانمش. خدا هم تأیید را تأیید کرد. کجا به تو گفته اگر کسی تو را قبول نداشته باشد، عبادت ثقلین کند می‌سوزانمش، تو این حرفها چیست که می‌زنی؟ هارون! مامون! متوکل! چرا این حرفها را می‌زنی؟ چه کسی تو را تأیید کرده؟ تأیید، امام هادی است آقای متوکل! چرا توجه نداری؟ پس تمام ابعاد شما باید مواظب آن تأییدی خدا باشد. اگر او را تأیید کنی، در تمام گلوله‌های خونت، او هم تو را تأیید می‌کند. توجه کنید به این حرفها، اگر تأیید کنی، می‌شوی «سلمان منی اهل البیت» حالا می‌گوید این سلمان جزء ما اهل بیت هست، ما را تأیید کرده، ما هم او را تأیید می‌کنیم، کجا خلق تو را تأیید می‌کند؟ یک چهار روز کار از تو می‌کِشد، تو را می‌اندازد آنجا. یک ذره مخالفتش را بکنی، یک ننگ می‌گذارد رویت. چرا ما اشتباه می‌کنیم؟ چرا ما توجه نداریم؟ چرا دست از امام زمانمان برداشته‌ایم؟ چرا آگاهی نداریم؟ چرا می‌توانی راه صد ساله را یکساله بروی. چرا خودمان را اینقدر می‌اندازیم در دست انداز؟ قشنگ است خدا می‌داند، خیلی قشنگ است. تو اگر تأیید کردی، او هم تو را تأیید می‌کند تکذیب نمی‌کند. اگر تو تأییدی نداری، تأیید امام زمان نداری، تأیید ولایت نداری تکذیب شدی.

عزیز من، خیلی باید توجه کنی، ببین چقدر تو را تأیید کرده، چقدر تو را دوست دارد، چقدر ولایت حکم روی تو گذاشته است، چرا جای دیگر می‌روی عزیز من، خدا می‌داند اگر آخرت هم نبود، اصلاً من عقیده‌ام این است، اگر بهشت نبود، اگر جهنم نبود، اگر بشر می‌خواهد عزت داشته باشد به حرف اینها برود. اصلاً بهشت و آنها هم اصلاً وجود نداشته باشد به حضرت عباس می‌ارزد. حالا ببین چه می‌گویم، ببین چطور تأییدت می‌کند، می‌گوید اگر توهین به این دوست من بکنی که من را می‌خواهد، امیرالمؤمنین می‌فرماید؛ می‌گوید هیچ عبادتت قبول نمی‌شود. انگار خانه خدا را قبول کردی، خدا اختیار خانه‌اش را گذاشت در دست یک مؤمن. ببین، اصلاً آخرت به جای خودش. ببین من دارم چه می‌گویم، من تا حالا اینطور حرف نزده بودم، اصلاً برای دنیایت هم خوب است. چقدر تو را دارد تأیید می‌کند، از آنجا بردش بالاتر، گفت حالا که ما را دوست دارد این محبت ما که دلش است، زیارت مؤمن، ثواب دوازده امام، چهارده معصوم دارد. چرا؟ الان تند می‌شود اما تندی‌اش برای من تند نیست؛ اگر زیارت امام رضا کنی، هفتاد حج، هفتاد عمره دارد. زیارت امام رضا را کردی؛ اما چرا می‌گوید اگر یک مؤمن را زیارت کنی، زیارت دوازده امام، چهارده معصوم کردی؟ مؤمن قلبش عرش خدا است، عرش الرحمن، دوازده امام، چهارده معصوم آنجا جمع شده‌اند، در قلب یک مؤمن قرار گرفته‌اند. آنوقت می‌گوید ثواب دوازده امام، چهارده معصوم دارد. حالا می‌گوید چرا تند حرف می‌زنی؟ تند نیست. وقتی که تو ، واقع، این دوازده امام، چهارده معصوم را قبول داشتی، امر اینها را اطاعت کردی ، خودت را هیچ چیز کردی، خودت را صندوق اینها کردی، او این سمت را به تو می‌دهد، پاداش این کار را به تو می‌دهد. می‌گوید اگر من را زیارت کردی، این است، اگر مؤمن را زیارت کردی پاداش به تو می‌دهد. پاداش می‌دهد. می‌گوید ما دوازده تا از این آدم راضی هستیم، حالا این [مؤمن] محبت دوازده امام، چهارده معصوم را دارد، ثواب دوازده امام، چهارده معصوم را به تو می‌دهد، چطور تأییدت کند؟ چه کار کند خدا و پیغمبر با ما؟ چرا توجه نداری عزیز من؟ والله، می‌ارزد. حالا این نیاز است یا یک چشمک به یک آدم ناجور بزنی؟ تمام اینها را می‌ریزد.

خدا رحمت کند علمایی که ما را هدایت می‌کردند به خدا، هدایت می‌کردند به قرآن، هدایت می‌کردند به ماورا، خدا رحمتشان کند، این حاج شیخ عباس [تهرانی] یک وقت یک فرمایشی فرمود من کوچک بودم، شاید ده پانزده ساله بودم، یک روز ایشان قضایای آدم را نقل کرد گفت این یک ترک اولی کرد، لباسهایش ریخت، سیصد سال گریه کرد، من از همانجا که از مسجد آمدم بیرون تصمیم گرفتم گناه نکنم، دیدم این بابایم است که یک ترک اولی کرده، این کار را کرده، آنوقت نشستم. یک اتاق داشتیم آنجا رفتم نشستم رو به قبله، یادم نمی‌رود، نشستم، حساب کردم یک ترک اولی کرده، سیصد سال گریه کرده، خب، من هم یک گناه کنم سیصد سال، دو تا گناه بکنم، من که شصت یا هفتاد سال بیشتر نیستم، چقدر من باقی دارم؟ ببین، من اینطوری گفتم، ما بچه رعیتیم، خیلی که فقه و اصول نخواندیم، اما حساب کردم که این عصاره فقه و اصول است. نشستم آنجا گفتم من یک گناه بکنم آن سیصد سال بوده، او پیغمبر بوده ترک اولی کرده، حالا من گناه کنم، خب بعد سیصد سال قبولم بکند یا نکند، خب من چقدر باقی دارم، پس من گناه نمی‌کنم، تصمیم گرفتم گناه نکنم، بعد گفتم خدایا تو ما را ناقص خلق نکردی اما ما ناقص هستیم، ناقصی ما این است که قدرت نداریم در برابر شیطان، قدرت نداریم نگاه نکنیم به زن مردم، قدرت نداریم معصیت نکنیم، اما به من بگو معصیت در کف توست یا تو در کف معصیتی؟ معصیت در کف توست، من را حفظ کن، حفظم کرد؛ از آنجا من اینطوری شدم.

دلم می‌خواهد رفقای عزیز روی این [موضوع] یک قدری فکر بکنید، اگر شما اعتقاد به قرآن، اعتقاد به ماورا، اعتقاد به جُرمهای این خدا داشته باشیم، والله ما گناه نمی‌کنیم، ما اعتقاد به جُرمهای خدا نداریم، کم [اعتقاد] داریم، من به طوری خدا یاری‌ام کرد، این حرف یک قدری بی‌حیاگری من می‌زنم، اما من می‌زنم، من در جوانی‌هایم شیطانی نمی‌شدم، تا می‌شدم می‌گفتم من این کاره نیستم چشمم را باز می‌کردم، تو وقتی تصفیه شدی، در خواب هم تصفیه هستی. می‌فهمی این طوری نیستی توجه فرمودی، من چشمم را باز می‌کردم، این حرف یعنی چه؟ بی‌حیاگری شد یا باحیاگری است، می‌خواهم به شما بگویم همین‌طور که ائمه طاهرین خواب ندارند، یک شیعه هم همین‌طور در خواب آزادی دارد، آنها به او می‌دهند، ببین، چه دارم به شما می‌گویم، همان‌طور که آنها خواب ندارند، یک شیعه هم [در خواب] آگاهی به او می‌دهند، خوابش می‌برد اما در خواب گناه نمی‌کند، در خواب معصیت نمی‌کند، آگاه است چشمش را باز می‌کند. این [ شیعه ] آلوده به گناه نشده، لذت از گناه نبرده، لذت از لقای خدا برده است،

دوباره تکرار می‌کنم لقای خدا رفقا، شکرانه حق است. چرا؟ یک شکرانه که داری می‌کنی داری تملق از خدا می‌گویی، تملق از خلق نمی‌گویی، تملق از خدا می‌گویی. هر که حرف دارد بزند، یعنی الان دارم می‌گویم آقای مهندس! تشکر می‌کنم شما این را به من دادی، خدا هم همین است، وقتی که بدانیم خدا به ما داده، ما تشکر می‌کنیم، خدایا شکر که این را به من دادی. خدایا شکر که من را آوردی اینجا نشاندی، مگر اینجا آمدن شوخی است؟ مگر برنامه تلویزیون و ویدئو و این چیزها که حلال شده، سینما و اینها، اینجا آمدن خیلی حرف است، والله، بالله حالا به غیر قدیم است، این که می‌گوید «پشت پا بر عالم امکان زدم، دست بر دامن زهرا زدم»، الان شما دست بر دامن ولایت زدی، پشت پا بر همه آنها زدی، مواظب باشید این را شیطان از شما نگیرد. امروز به غیر از پنجاه سال، صد سال پیش از این است، دویست سال پیش از این است، چیزی نبود که. من یادم می‌آید یک یارو بود یک چیزی مثل کدو به آن می‌چرخید و یک طبلی می‌زدند. این مطربی بود، حالا چه خبر است؟ حالا کامپیوتر جهانی آوردند، چرا خانم های جهان را می‌بینی، تمام فساد جهان را می‌بینی، مرد می‌خواهد که به جهان دیگر ارتباط داشته باشد، نگاه نکند. چرا می‌گوید با من، در درجه من است، کامپیوتر جهانی برایتان می‌آید، ویدئو برایتان می‌آید، ممکن است بالاترش هم بیاد، مرد می‌خواهد نگاه نکند، حالا اگر آن‌طوری شدی می‌گوید هان! حالا نگاه کن، پرده را برمی‌دارد برایتان، بهشتش را نشانت می‌دهد، والله، عرشش را نشانت می‌دهد به امام زمان، خدا را هم نشانت می‌دهد، خدا کجاست نشانت می‌دهد، آن جلوه خدا را نشانت می‌دهد، خدا جسم که نیست، آن جلوه را نشانت می‌دهد، اما آنجا چشمت را بپوشانی، اگر چشمت را پوشاندی، آنوقت آن نیروی ملکوتی را به تو می‌دهد جاذبه ولایت به تو می‌دهد، جاذبه توحید به تو می‌دهد، جاذبه قرآن به تو می‌دهد، جاذبه دوست علی به تو می‌دهد.

یا علی

حاج حسین خوش لهجه نابغه ولایت؛ حاج حسین خوش لهجه