نماز، عمومی و همگانی است، اما بیتوته خصوصی است. هر کسی حال بیتوته را ندارد. بیتوته را باید امام علیه‌السلام اجازه بدهد، تا موفق شوی و نجوا کنی. خدمت امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) رسیدم؛ به ایشان گفتم: دو تا خوشی هست، یکی در حضور امام زمان بودن و یکی بیتوته. ایشان قبول کردند و خندیدند. نجوا بالاتر از این حرف‌هاست. چون شخصی نماز می‌خواند، امام‌صادق علیه‌السلام او را صدا زد، نیامد. وقتی نمازش تمام شد، امام به آن‌ مرد فرمود: چرا تو را صدا زدم نیامدی؟ گفت: نماز می‌خواندم. این‌شخص باید امر امام را بر نماز مقدم می‌کرد.

منبع: کتاب نجوا