روایت: نخندیدن در روی دشمن اهلبیت
از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
الأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ: سَمِعْتُ مَوْلاَيَ أَمِيرَالمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ يَقُولُ: مَنْ ضَحِكَ فِي وَجْهِ عَدُوٍّ لَنَا مِنَ النَّوَاصِبِ وَ المُعْتَزِلَةِ وَ الخَارِجِيَّةِ وَ القَدَرِيَّةِ وَ مُخَالِفِ مَذْهَبِ الإِمَامِيَّةِ وَ مَنْ سِوَاهُمْ لاَ يَقْبَلُ اَلله مِنْهُ طَاعَةً أَرْبَعِينَ سَنَةً.
اصبغ ابن نباته گوید: شنیدم مولایم امیرالمؤمنین علی علیهالسلام میفرمود: هرکس در روی دشمن ما از جمله ناصبیها و معتزله و خوارج و قَدَریه و مخالفان مذهب امامیه و غیر از اینها بخندد، خداوند طاعت چهل سال او را نمیپذیرد.
مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۱۲، ص۳۲۲
