روایت: در قلمدان ظالم آب نریزید
اِبْنُ أَبِيعُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرٍ عَنِ اِبْنِ أَبِييَعْفُورٍ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِالله عَلَيْهِالسَّلاَمُ إِذْ دَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، فَقَالَ لَهُ: أَصْلَحَكَ الله، إِنَّهُ رُبَّمَا أَصَابَ الرَّجُلَ مِنَّا الضَّيْقُ أَوِ الشِّدَّةُ فَيُدْعَى إِلَى البِنَاءِ يَبْنِيهِ أَوِ النَّهَرِ يَكْرِيهِ أَوِ المُسَنَّاةِ يُصْلِحُهَا، فَمَا تَقُولُ فِي ذَلِكَ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِالله عَلَيْهِالسَّلاَمُ: مَا أُحِبُّ أَنِّي عَقَدْتُ لَهُمْ عُقْدَةً أَوْ وَكَيْتُ لَهُمْ وِكَاءً وَ إِنَّ لِي مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا، لاَ وَ لاَ مَدَّةً بِقَلَمٍ؛ إِنَّ أَعْوَانَ الظَّلَمَةِ يَوْمَ القِيَامَةِ فِي سُرَادِقٍ مِنْ نَارٍ حَتَّى يَحْكُمَ الله بَيْنَ العِبَادِ.
ابن ابى يعفور گفت: نزد امام صادق عليهالسّلام بودم كه مردی از دوستان ما آمد و به ایشان گفت: خدا امور شما را اصلاح گرداند، گاهى مردی از ما دچار تنگدستى يا سختی مىشود، پس دعوت میشود که بنایی را بسازد يا جوی آبی حفر کند يا سیلبندی را تعمير و اصلاح کند، شما در اين مورد چه میفرمایید؟ حضرت فرمود: من دوست ندارم براى آنان يک گره بزنم، يا برایشان با ریسمان سر مشک را ببندم، حتی اگر تمام شهر مدینه مال من باشد، نه، و نه حتى یکبار قلم را در دوات زدن برایشان دوست ندارم. همانا ياری کنندگان ظلمه روز قيامت در سراپردهای از آتش خواهند بود تا خداوند بين بندگان حكم كند.
الکافي، ج ۵، ص۱۰۷ و تهذيب الأحکام، ج۶، ص۳۳۱ و تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، ج۱۷، ص۱۷۹ و تفسير نور الثقلين، ج۳، ص۲۵۸
