صفحهٔ اصلی

از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹ توسط Admin (بحث | مشارکت‌ها)
پرش به:ناوبری، جستجو
امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کفواً احد است، حضرت زهرا (علیها السلام) کفواً خلقت است

فرمایشات حاج حسین خوش لهجه راجع به ولایت

فرمایش منتخب: امام هادی

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کفواً أحد است. حضرت زهرا (علیها السلام) کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.

گفتار متقی [۱]


شخصی، از یکی از شهرهای دور، به امام‌هادی (علیه السلام) نامه‌ای نوشت که آقا! من از شما دور هستم، گاهی حاجتی دارم، مشکلاتی دارم، در هر حال چه کنم؟ امام در جواب ایشان نوشتند: لبت را حرکت بده! حرف بزن! بگو! ما دور نیستیم؛ یعنی نجوا کن. نجوا با ولایت بیزاری از دنیاست. چنان باید محبت خدا و ائمه‌طاهرین (علیهم السلام) در قلبت باشد که چیزی را نبینی تا به غیر آن‌ها نجوا کنی. باید با آن‌ها نجوا کنی. بارها به شما گفته‌ام رفقا! کناری بروید و با امام‌زمان (عجل الله فرجه) نجوا کنید، والله امام‌زمان (عجل الله فرجه) غریب است، مانند جدّش، امام‌حسین (علیه السلام) دارد «هل مِن ناصر» می‌گوید؛ یعنی امام‌زمان (عجل الله فرجه) خواستش این‌است که درِ خانه‌اش بروید و با او نجوا کنید، با چه کسی نجوا می‌کنید؟! اگر گوشه‌ای بروید و با خدا و امام‌زمان (عجل الله فرجه) نجوا کنید، می‌فهمید چه لذتی دارد! هیچ‌کدام‌تان طعمش را نچشیده‌اید! این‌قدر نجوا به من لذت داده بود که به امام‌رضا (علیه السلام) گفتم: آقاجان! من هم شما را و هم نجوا را می‌خواهم. [۲]

رفقا! من بعضی وقت‌ها پای منبر بعضی از افراد می‌رفتم، یک منبری یک ساعت صحبت می‌کرد. من همین‌طور به او نگاه می‌کردم، مثل کسی‌که انتظار دارد چیزی به او بدهند؛ اما آخرش می‌دیدم که آن حرف را نمی‌گوید، چیز دیگری می‌گفت. این‌ها بنده‌های خدا تقصیر ندارند، حالا همین‌طور شده‌است. اشخاصی که در یک فکر و اندیشه‌ای هستند، در فکر خودشان هستند. آن آقا دارد قشنگ صحبت می‌کند، حدیث و روایت می‌گوید؛ من در مقصد روایت و حدیث بودم که می‌خواستم حرف دیگری بزند؛ اما آن را نمی‌گفت. یک آقایی که من نام او را نمی‌برم، خیلی مهم است؛ یعنی هر چه بگویی، مهم است. این بنده‌خدا روز غدیر، یک مجلس جشنی داشتند. گفته بود که شما بیایید! من فقه و اصول نمی‌گویم، از غدیر صحبت می‌کنم. یکی از طلبه‌های رفقای من، همه این‌ مطالب را نوشته‌بود، حالا ببین، این‌که من می‌گویم مقصد؛ یعنی این. به امام‌زمان قسم! اگر من می‌خواستم این مطلب را بگویم؛ حالا پیش آمد. اصلاً نمی‌خواستم بگویم. این بنده‌خدا حدوداً یک ساعت راجع به غدیر صحبت کرده‌ بود. بعد روی عبادت امیرالمؤمنین (علیه السلام) آورده بود. عبادت امیرالمؤمنین (علیه السلام) درست است، آقا امام‌هادی (علیه السلام) فرموده است، حرف درست است که جدّم امیرالمؤمنین (علیه السلام) این‌طوری نماز می‌خوانده، در نخلستان‌ها این‌طوری نماز می‌خوانده و غَش می‌کرده، خلاصه هزار رکعت نماز می‌خوانده است. این آقا عبادت‌های امیرالمؤمنین (علیه السلام) را گفته‌است؛ اما در نظر من، امیرالمؤمنین (علیه السلام) را جزء خلق آورده‌است که از خلق، بالاتر عبادت می‌کند. شما این‌طوری عبادت می‌کنید؛ اما او بالاتر عبادت می‌کند. من خیلی ناراحت شدم و گفتم: کاش ایشان این جمله را گفته‌بود؛ از من که نمی‌خرند؛ ولی از او می‌خرند؛ چون مشتری و خریدار من کم است. کاش ایشان عبادت‌های امیرالمؤمنین (علیه السلام) را که می‌گفت؛ یک‌دفعه می‌گفت که خدا می‌فرماید: اگر خلق، عبادت ثقلین [یعنی جنّ و انس] را بکند و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را دوست نداشته‌باشد؛ او را با صورت داخل جهنم می‌اندازم؛ کاش این مطلب را گفته‌بود! اما این را نگفته‌است. عزیز من! عبادت درست است، نماز و روزه و حجّ درست است؛ اما درست‌تر این‌است که ما امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را به وصیّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله و سلم) قبول کنیم و مقصد خدا بدانیم. خدا در تمام خلقت یک مقصد دارد، آن هم علی‌ابن‌ابوطالب (علیه السلام) است. اگر ما حقیقت امیرالمؤمنین (علیه السلام) را افشا کنیم، این درست است. [۳]

فهرست فرمایشات منتخب

یا علی


کتابها

تمام کتابها


سخنرانی ها

تمام سخنرانی ها


  1. در محضر خدا، در امر ولایت. حبل‌المتین ۸۱ (اول سخنرانی)
  2. کتاب نجوا و نجوا با ولایت
  3. در محضر خدا؛ در امر ولایت، حبل‌المتین 81
حاج حسین خوش لهجه نابغه ولایت؛ حاج حسین خوش لهجه