هدایت با خداست، نه با خلق - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin: جایگزینی متن - 'إن‌شاءالله' به 'ان‌شاءالله'

2026-02-23T02:07:00Z

جایگزینی متن - 'إن‌شاءالله' به 'ان‌شاءالله'

Admin در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۶

2026-02-02T16:06:50Z

Admin: جایگزینی متن - '، اما ' به '؛ اما '

2026-01-21T04:23:21Z

جایگزینی متن - '، اما ' به '؛ اما '

Admin: جایگزینی متن - 'در می‌آور' به 'درمی‌آور'

2026-01-18T02:08:32Z

جایگزینی متن - 'در می‌آور' به 'درمی‌آور'

Admin در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۵۷

2025-10-17T01:57:34Z

Alavi: جایگزینی متن - '{{ارجاع|{{:روایت‌: توهین به مؤمن و خراب کردن خانه خدا}}}}' به ' {{ارجاع به روایت|توهین به مؤمن و خراب کردن خانه خدا}}'

2024-08-20T02:24:20Z

جایگزینی متن - '{{ارجاع|{{:روایت‌: توهین به مؤمن و خراب کردن خانه خدا}}}}' به ' {{ارجاع به روایت|توهین به مؤمن و خراب کردن خانه خدا}}'

Alavi در ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۱۴

2024-08-04T01:14:42Z

Mojahed در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۳۵

2024-01-10T03:35:24Z

Mojahed در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۶

2024-01-09T19:56:43Z

Mojahed در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۵

2024-01-09T19:45:37Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 من بعضی‌وقت‌ها که فکر می‌کنم، به‌طوری می‌شوم که شاید نزدیک است جان خودم را از دست بدهم. می‌افتم، هیچ‌جا را نمی‌بینم، تمام این دنیا را نمی‌بینم. فقط یک‌جا را می‌بینم. توجّه دارم که همه‌شما را به اصل ولایت برسانم. حالا، وقتی این‌طور شد، خدای تبارک و تعالی نظرِ مرحمت می‌کند. وقتی این‌طور شد، خدا می‌گوید: وقتی می‌خواهد او برساند، من نرسانم؟ آن‌وقت، او القا می‌کند. وقتی او القا کرد، من افشاء می‌کنم.
-یک‌وقت خیال نکنید که من یک برتری به شما دارم. ما در مقابل همه‌شما، کوچک و بزرگ‌تان، مثل کاغذ پست می‌مانیم. ما کاغذ پست را برمی‌داریم و می‌آییم. ما نه مقامی داریم و نه پستی داریم. کاغذ پست، خودش دارد می‌آید، برای این‌که آن حقیقتی که من می‌خواهم بگویم، در قلب شماها تجلّی کند و إن‌شاءالله قبول کنید! آن‌ها می‌دهند و ما می‌گوییم؛ وگرنه ما نه مقامی داریم و نه ریاستی داریم. اگر تو باور کردی که حقیقت این‌است، چیزی‌ات نمی‌شود.}}
+یک‌وقت خیال نکنید که من یک برتری به شما دارم. ما در مقابل همه‌شما، کوچک و بزرگ‌تان، مثل کاغذ پست می‌مانیم. ما کاغذ پست را برمی‌داریم و می‌آییم. ما نه مقامی داریم و نه پستی داریم. کاغذ پست، خودش دارد می‌آید، برای این‌که آن حقیقتی که من می‌خواهم بگویم، در قلب شماها تجلّی کند و ان‌شاءالله قبول کنید! آن‌ها می‌دهند و ما می‌گوییم؛ وگرنه ما نه مقامی داریم و نه ریاستی داریم. اگر تو باور کردی که حقیقت این‌است، چیزی‌ات نمی‌شود.}}
 {{موضوع|زهرا می‌خواست اسلام بی‌علی پایه‌گذاری نشود|حضرت‌زهرا/اسلام بی‌علی}}

@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۵: @@
 {{موضوع|داستان زندگی متقی}} من می‌خواهم داستان خودم را به شما بگویم:
-{{موضوع|به «لا إله إلّا الله» یقین کردم| لا إله إلّا الله/رستگاری/عمَر}} {{درباره متقی|من یقین کردم «لا إله إلّا الله» بگویم. حساب کردم که روزی یک شخصی پیش پیغمبر اکرم {{صلی}} آمد. گفت: یا محمّد! من از طرف قومم آمدم. قوم ما مثل من عوام هستند. یک‌چیز مختصری به ما بگو که هدایت شوند. حضرت فرمود: یک «لا إله إلّا الله» بگویی، هدایت هستی.}} این بنده‌خدا پیرمردی بود. {{توضیح|من روایت و حدیث را برای شما می‌گویم؛ اما عصاره حدیث و روایت را باید فهمید. اگر عصاره‌اش را نفهمی، فقط خواندی و رفتی. بخوان اما عصاره‌اش را باید از خدا و امام‌ زمان {{عج}} بخواهی که به تو بدهد. مگر این‌ها بخل دارند؟ اما جدّاً بخواه که به تو بدهد.}} آن‌مرد، خوشحال بیرون آمد. به عمَر برخورد کرد. {{توضیح|عمر همیشه یا خدمت رسول‌الله {{صلی}} بود یا جاسوس بود [که] ببیند چه‌کسی پیش پیغمبر {{صلی}} می‌آید؟ چون‌که بعد از آن برود در فکر این‌که خلافت را غصب کند، آگاهی داشته‌باشد، مردم را بشناسد. با شناسایی آمد و خلافت را غصب کرد. مردم هم کمکش کردند.
+{{موضوع|به «لا إله إلّا الله» یقین کردم| لا إله إلّا الله/رستگاری/عمَر}} {{درباره متقی|من یقین کردم «لا إله إلّا الله» بگویم. حساب کردم که روزی یک شخصی پیش پیغمبر اکرم {{صلی}} آمد. گفت: یا محمّد! من از طرف قومم آمدم. قوم ما مثل من عوام هستند. یک‌چیز مختصری به ما بگو که هدایت شوند. حضرت فرمود: یک «لا إله إلّا الله» بگویی، هدایت هستی.}} این بنده‌خدا پیرمردی بود. {{توضیح|من روایت و حدیث را برای شما می‌گویم؛ اما عصاره حدیث و روایت را باید فهمید. اگر عصاره‌اش را نفهمی، فقط خواندی و رفتی. بخوان اما عصاره‌اش را باید از خدا و امام‌ زمان {{عج}} بخواهی که به تو بدهد. مگر این‌ها بخل دارند؟ اما جدّاً بخواه که به تو بدهد.}} آن‌مرد، خوشحال بیرون آمد. به عمَر برخورد کرد. {{توضیح|عمر همیشه یا خدمت رسول‌الله {{صلی}} بود یا جاسوس بود [که] ببیند چه‌کسی پیش پیغمبر {{صلی}} می‌آید؟ چون‌که بعد از آن برود در فکر این‌که خلافت را غصب کند، آگاهی داشته‌باشد، مردم را بشناسد. با شناسایی آمد و خلافت را غصب کرد. مردم هم کمکش کردند. کمک خلاف یک خلافی را به‌وجود می‌آورد. مگر شخصی پیش امام‌صادق {{علیه}} نیامد که من کاتب بودم؟ حضرت این‌قدر گریه کرد که از ریش مبارکش اشک می‌چکید. حضرت فرمود: یکی کاتب شده، یکی اسب نعل کرده، این‌ها را همه کردید که جدّ من را کشتند. شما وقتی دور خلاف‌کار را گرفتی، بهره‌ای می‌بری و تا زمانی‌که او خلاف کند، تو در آن [خلاف] شریک هستی. بیایید شریک نباشید!}} عمر توی گوشش زد. گریه کرد و پیش پیغمبر {{صلی}} رفت. خدمت رسول‌الله {{صلی}} گفت: عمَر مرا زد. پیغمبر {{صلی}} به عمر فرمود: مگر او به تو نگفت که من این‌ [مطلب] را گفتم؟ گفت: آقاجان من! به یک کلامی که «لا إله إلّا الله» بگوید، یقین کند که رستگار است، این دیگر کاری نمی‌کند. خدا حاج‌شیخ‌عباس را رحمت کند! گفت: عمَر، فقیه بود. حالا هم اهل‌سنّت کتاب‌هایی دارند {{توضیح|بروید، بخوانید!}} که به عمر می‌گویند: «السّلام علیک یا فقیه آل‌محمّد».
 {{موضوع|دنبال کسی نرفتم|پیروی از خلق/خلق}}

@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 این درویش یک بوق و منتشا {{ارجاع|نوعی چوب که درویشان به‌دست می‌گرفتند.}} درست‌کرده، یک کشکول درست‌کرده و می‌گوید: اگر دستت به کشکول من بخورد، شما تبرّک می‌شوید! یک ریش و بساطی درست‌کرده. من دیده‌ام. {{درباره متقی|من در تمام فرقه‌ها اندازه‌ای رفته‌ام. آن هزار جا خوابیده که می‌گوید منم. هزار جا خوابیده، رفتم آن‌هایی که خوابیدند را ببینم؛ نه این‌که خودم بخوابم. رفتم هزار جا خوابیده‌ها را ببینم که بیدار نیستند.}} یک بوق و منتشا درست‌کرده، بازی درآورده‌است. تو می‌روی هدایت از او می‌خواهی؟ اُفّ بر تو! این دارد اشتباه می‌گوید و از خودش حرف می‌زند. تبرّکت هم می‌کند. کجا پی او می‌روی؟
-خدا می‌گوید: هدایت با من است. {{توضیح|حرف تند می‌شود. می‌ترسم نکشید.}} چرا این‌را به پیغمبر {{صلی}} می‌گوید؟ به پیغمبر {{صلی}} که می‌فرماید: {{آیه|إنّا أنزلناه فی لیلة‌القدر و ما أدراک ما لیلة‌القدر|سوره=97|آیه=1}} به او قرآن نازل‌شده و می‌گوید: تمام خلقت، پیغمبر را اطاعت بکند. این حرف چیست؟ من این حرف را هنوز نزدم، اما می‌خواهم بزنم. من به نظر ولایتم این‌است که یعنی فرمان با پیغمبر {{صلی}} است؛ اما هدایت با من است. {{روایت|«بلّغ!»}}: پا [بلند] شو!  تبلیغ‌کن! اما هدایت با من است. مگر می‌شود این‌ها را از کَلّه مردم بیرون کرد؟ دنبال درویش می‌روی؟ آرام باش! با فکر باش! توجّه کن! چرا توجّه نمی‌کنی؟
+خدا می‌گوید: هدایت با من است. {{توضیح|حرف تند می‌شود. می‌ترسم نکشید.}} چرا این‌را به پیغمبر {{صلی}} می‌گوید؟ به پیغمبر {{صلی}} که می‌فرماید: {{آیه|إنّا أنزلناه فی لیلة‌القدر و ما أدراک ما لیلة‌القدر|سوره=97|آیه=1}} به او قرآن نازل‌شده و می‌گوید: تمام خلقت، پیغمبر را اطاعت بکند. این حرف چیست؟ من این حرف را هنوز نزدم؛ اما می‌خواهم بزنم. من به نظر ولایتم این‌است که یعنی فرمان با پیغمبر {{صلی}} است؛ اما هدایت با من است. {{روایت|«بلّغ!»}}: پا [بلند] شو!  تبلیغ‌کن! اما هدایت با من است. مگر می‌شود این‌ها را از کَلّه مردم بیرون کرد؟ دنبال درویش می‌روی؟ آرام باش! با فکر باش! توجّه کن! چرا توجّه نمی‌کنی؟
 عمری پی عیّار دویدی. چرا پی عیّار دویدی؟ این عیّار، عیّاش است، این درویش، برای تو دام درست‌کرده. کجا دنبالش می‌روی؟ بیا دنبال امر برو. ببین امام‌ زمان {{عج}} چه‌چیزی می‌گوید؟ آیا خدا را قبول نداری؟ بیا تا خدا هدایتت کند. کجا می‌رویم پی خدا؟ وقتی امرش را اطاعت کنیم. {{دقیقه|40}} امر خدا، علی‌بن‌ابی‌طالب {{علیه}} است. امرش، وجود امام‌ زمان است. مگر به تو نگفت مشابه درست نکن؟ چرا درست می‌کنی؟ این‌ها یک بوق‌منتشایی دارند. کجا می‌رویم؟ کجا رفتیم؟

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 چرا انفاق این‌همه فایده دارد؟ در انفاق، آدم یقین به ماوراء دارد. تو به ماوراء یقین نداری، محبّت پول‌ها تو را گرفته، همه‌اش روی‌هم می‌گذاری. آخرش می‌خواهی چه‌کارش کنی؟ آن محبّتِ پول، امر شیطان است.
-{{درباره متقی|به ذات خدا که علی {{علیه}} است، چند روز پیش، یک‌نفر یک‌چیزی را به ما داد، میرزا ابوالفضل آمد و آن‌را پخش کردیم. من تا ساعت دوازده‌شب یا شاید بیشتر خوابم نبرد. (من هشت و نیم، نُه می‌خوابم) اصلاً از خوشحالی خوابم نمی‌برد. دیدم یک بنده‌خدا خوشحال شده‌است. اصلاً خوشحالی آن‌چنان من را گرفته‌بود که گفتم: خدایا! به صاحبان آن عوض بده! من راضی‌ام به رضای آن که خوشحال هست، آن یک فرحی در بشر ایجاد می‌کند؛ اما شیطان یک فرحی ایجاد می‌کند که جلوی پول‌هایت را می‌گیری؛ خیر و خیرات نداری، داری امر او را اطاعت می‌کنی. این فرح، جلوه رحمان است، آن فرح، جلوه شیطان است. انفاق به مردم، جلوه رحمان است، جلوی پول را گرفتن، جلوه شیطان است. پدرت را در می‌آورد}}
+{{درباره متقی|به ذات خدا که علی {{علیه}} است، چند روز پیش، یک‌نفر یک‌چیزی را به ما داد، میرزا ابوالفضل آمد و آن‌را پخش کردیم. من تا ساعت دوازده‌شب یا شاید بیشتر خوابم نبرد. (من هشت و نیم، نُه می‌خوابم) اصلاً از خوشحالی خوابم نمی‌برد. دیدم یک بنده‌خدا خوشحال شده‌است. اصلاً خوشحالی آن‌چنان من را گرفته‌بود که گفتم: خدایا! به صاحبان آن عوض بده! من راضی‌ام به رضای آن که خوشحال هست، آن یک فرحی در بشر ایجاد می‌کند؛ اما شیطان یک فرحی ایجاد می‌کند که جلوی پول‌هایت را می‌گیری؛ خیر و خیرات نداری، داری امر او را اطاعت می‌کنی. این فرح، جلوه رحمان است، آن فرح، جلوه شیطان است. انفاق به مردم، جلوه رحمان است، جلوی پول را گرفتن، جلوه شیطان است. پدرت را درمی‌آورد}}
 {{موضوع|دین روی دوش دارای سخی است؛ یعنی دارای سخی، بار دین را به دوش می‌کشد و آن‌را افشا و انفاق می‌کند|دارای سخی/عالم ربّانی/فقیر صابر/دین/سخاوت/انفاق/امام‌صادق}}

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 ما بعد از رسول‌الله {{صلی}} اشتباه‌هایی داریم که هنوز هم ادامه دارد. من یک اشاره‌ای خواهم کرد. {{توضیح|حقیقت اشتباه را الآن نمی‌توانم بگویم.}} خودتان بروید فکر کنید و پی به اشتباه‌هایمان ببرید! اشتباه بزرگ ما این‌است: خدا گفت: یا محمّد! {{دقیقه|35}} {{روایت|«بلّغ!»}}: بلند شو، مردم را دعوت کن! اما هدایت با من است. ما هدایت را از بعضی‌ها می‌خواهیم. این‌را از کَلّه مردم نمی‌توان بیرون کرد؛ اما تو خدا را قبول‌کن! عزیز من! فکر کن! خدا می‌گوید: هدایت با من است. تو می‌روی او تو را هدایت بکند. ای اشتباه‌کار! او خودش را رنگ کرده‌است.
-این درویش یک بوق‌منتشا {{ارجاع|نوعی چوب که درویشان به‌دست می‌گرفتند.}} درست‌کرده، یک کشکول درست‌کرده و می‌گوید: اگر دستت به کشکول من بخورد، شما تبرّک می‌شوید! یک ریش و بساطی درست‌کرده. من دیده‌ام. {{درباره متقی|من در تمام فرقه‌ها اندازه‌ای رفته‌ام. آن هزار جا خوابیده که می‌گوید منم. هزار جا خوابیده، رفتم آن‌هایی که خوابیدند را ببینم؛ نه این‌که خودم بخوابم. رفتم هزار جا خوابیده‌ها را ببینم که بیدار نیستند.}} یک بوق‌منتشا درست‌کرده، بازی درآورده‌است. تو می‌روی هدایت از او می‌خواهی؟ اُفّ بر تو! این دارد اشتباه می‌گوید و از خودش حرف می‌زند. تبرّکت هم می‌کند. کجا پی او می‌روی؟
+این درویش یک بوق و منتشا {{ارجاع|نوعی چوب که درویشان به‌دست می‌گرفتند.}} درست‌کرده، یک کشکول درست‌کرده و می‌گوید: اگر دستت به کشکول من بخورد، شما تبرّک می‌شوید! یک ریش و بساطی درست‌کرده. من دیده‌ام. {{درباره متقی|من در تمام فرقه‌ها اندازه‌ای رفته‌ام. آن هزار جا خوابیده که می‌گوید منم. هزار جا خوابیده، رفتم آن‌هایی که خوابیدند را ببینم؛ نه این‌که خودم بخوابم. رفتم هزار جا خوابیده‌ها را ببینم که بیدار نیستند.}} یک بوق و منتشا درست‌کرده، بازی درآورده‌است. تو می‌روی هدایت از او می‌خواهی؟ اُفّ بر تو! این دارد اشتباه می‌گوید و از خودش حرف می‌زند. تبرّکت هم می‌کند. کجا پی او می‌روی؟
 خدا می‌گوید: هدایت با من است. {{توضیح|حرف تند می‌شود. می‌ترسم نکشید.}} چرا این‌را به پیغمبر {{صلی}} می‌گوید؟ به پیغمبر {{صلی}} که می‌فرماید: {{آیه|إنّا أنزلناه فی لیلة‌القدر و ما أدراک ما لیلة‌القدر|سوره=97|آیه=1}} به او قرآن نازل‌شده و می‌گوید: تمام خلقت، پیغمبر را اطاعت بکند. این حرف چیست؟ من این حرف را هنوز نزدم، اما می‌خواهم بزنم. من به نظر ولایتم این‌است که یعنی فرمان با پیغمبر {{صلی}} است؛ اما هدایت با من است. {{روایت|«بلّغ!»}}: پا [بلند] شو!  تبلیغ‌کن! اما هدایت با من است. مگر می‌شود این‌ها را از کَلّه مردم بیرون کرد؟ دنبال درویش می‌روی؟ آرام باش! با فکر باش! توجّه کن! چرا توجّه نمی‌کنی؟

@@ سطر ۹۰: / سطر ۹۰: @@
 {{موضوع|دنبال کسی نرفتم|پیروی از خلق/خلق}}
-{{درباره متقی|من فهمیدم [که] {{دقیقه|45}} نباید دنبال کسی رفت، زننده می‌شوم. دیدم باید دنبال خدا و رسول‌خدا {{صلی}} بروم. به «لا إله إلّا الله» یقین کردم. دیدم به‌غیر خدا مؤثّری نیست. تمام این خلقت را و تمام این‌مردم، کوچک و بزرگ، را احترام می‌کنم؛ اما مؤثّر نمی‌دانم. {{روایت|«یا مؤثّر الوجود»}} خدا، مؤثّر است، علی {{علیه}} مؤثّر است، پیغمبر {{صلی}} مؤثّر است، امام‌ زمان {{عج}} مؤثّر است. کجا دنبال خلق می‌روید؟ دنبال خلق نرفتم. من مسلمان بودم و هستم که دنبال خلق نروم. مگر خلق، اسلام است؟ مگر خلق، ولایت است؟ مگر خلق، توحید است؟ مگر خلق، قرآن است؟ چرا دنبال خلق می‌روید؟ خلقی که ما او را مؤثّر بدانیم. تمام مردم احترام دارند. چرا می‌گوید به یک مؤمن توهین کنی، خانه‌خدا را خراب کردی؟{{ارجاع|{{:روایت‌: توهین به مؤمن و خراب کردن خانه خدا}}}} آن‌شخص، شخصی است که از خودش حرف نزند، این‌قدر احترام دارد. چرا خدا می‌گوید اعمال متقی را قبول می‌کنم؟ متقی از خودش حرف نمی‌زند، مطیع امر است، مطیع مولایش است. بیایید مطیع مولا شوید. حالا یک «لا إله إلّا الله» گفتم و هیچ‌کس را مؤثّر ندانستم.}}
+{{درباره متقی|من فهمیدم [که] {{دقیقه|45}} نباید دنبال کسی رفت، زننده می‌شوم. دیدم باید دنبال خدا و رسول‌خدا {{صلی}} بروم. به «لا إله إلّا الله» یقین کردم. دیدم به‌غیر خدا مؤثّری نیست. تمام این خلقت را و تمام این‌مردم، کوچک و بزرگ، را احترام می‌کنم؛ اما مؤثّر نمی‌دانم. {{روایت|«یا مؤثّر الوجود»}} خدا، مؤثّر است، علی {{علیه}} مؤثّر است، پیغمبر {{صلی}} مؤثّر است، امام‌ زمان {{عج}} مؤثّر است. کجا دنبال خلق می‌روید؟ دنبال خلق نرفتم. من مسلمان بودم و هستم که دنبال خلق نروم. مگر خلق، اسلام است؟ مگر خلق، ولایت است؟ مگر خلق، توحید است؟ مگر خلق، قرآن است؟ چرا دنبال خلق می‌روید؟ خلقی که ما او را مؤثّر بدانیم. تمام مردم احترام دارند. چرا می‌گوید به یک مؤمن توهین کنی، خانه‌خدا را خراب کردی؟ {{ارجاع به روایت|توهین به مؤمن و خراب کردن خانه خدا}} آن‌شخص، شخصی است که از خودش حرف نزند، این‌قدر احترام دارد. چرا خدا می‌گوید اعمال متقی را قبول می‌کنم؟ متقی از خودش حرف نمی‌زند، مطیع امر است، مطیع مولایش است. بیایید مطیع مولا شوید. حالا یک «لا إله إلّا الله» گفتم و هیچ‌کس را مؤثّر ندانستم.}}
 {{موضوع|هدایت از هیچ‌خلقی نخواستم|هدایت/خلق}}

@@ سطر ۱۱۳: / سطر ۱۱۳: @@
 {{درباره متقی|من باور کردم که این بهشت با تمام عظمت، این جنّات با تمام عظمت، مقصد خدا نیست. این‌ها نعمت خدا هستند. ما یک نعمت داریم، یک مقصد داریم. همه این‌ها نعمت خدا هستند. خدا همه این‌ها را برای انسان درست کرده‌است؛ اما برای انسان کامل. باید به ولایت کامل باشی. باید به توحید کامل باشی، تو کامل به کجایی؟
-حالا حساب کردم مافوق تمام این حرف‌ها، قلّه‌ای است که خلق، سرسره به پایت می‌گذارد. درویش‌ها، سرسره به پایت می‌گذارند. دنیا، سرسره به پایت می‌گذارد. عشق و علاقه، سرسره به پایت می‌گذارد. تلویزیون و ویدیو، سرسره به پایت می‌گذارد. صورت‌های زیبا سرسره به پایت می‌گذارند. والله‌! اگر سُر خوردی، به این قلّه نمی‌رسی. آن قلّه، قلّه ولایت است. تمام این‌ها را گذر کردم تا به آن رسیدم. دیدم تمام این‌ها مشابه است، تمام این‌ها به این احتیاج دارند، این احتیاج به خدا دارد.
+حالا حساب کردم مافوق تمام این حرف‌ها، قلّه‌ای است که خلق، سرسره به پایت می‌گذارد. درویش‌ها، سرسره به پایت می‌گذارند. دنیا، سرسره به پایت می‌گذارد. عشق و علاقه، سرسره به پایت می‌گذارد. تلویزیون و ویدیو، سرسره به پایت می‌گذارد. صورت‌های زیبا سرسره به پایت می‌گذارند. والله‌! اگر سُر خوردی، به این قلّه نمی‌رسی. آن قلّه، قلّه ولایت است. تمام این‌ها را گذر کردم تا به آن رسیدم. دیدم تمام این‌ها مشابه است، تمام این‌ها به این [ولایت] احتیاج دارند، این [ولایت] احتیاج به خدا دارد.
 بهشت یک دعوت‌خانه است. چه دارید می‌گویید که غذای بهشتی را فقط باید [آن‌جا] خورد؟ همین آدم‌های این‌جا هم غذای بهشتی می‌خورند. این‌جا و آن‌جا ندارد. هر چه حلال است، غذای بهشتی است. هر چه تو آن‌را حرام کردی، آن غذا نجس است و بهشتی نیست. می‌روی کار می‌کنی، درس می‌خوانی، حواست جمع است، خمس و سهم امام می‌دهی، ردّ مظالم می‌دهی، این غذا که می‌خوری، بهشتی است.

@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۱۰۰: @@
 {{درباره متقی|به این‌جا رسیدم که من باید گناه نکنم. گناه، مرا از ولایت جدا می‌کند. تصمیم گرفتم [که] گناه نکنم. اما چه‌کار می‌کردم؟ خدمت حضرت‌معصومه {{علیها}} می‌رفتم {{دقیقه|50}} و می‌گفتم: ای دختر حجّت‌خدا! ما در خانه توییم. اگر کسی در خانه من بیاید و پناه به‌من بیاورد، حفظش می‌کنم. من را حفظ‌کن! من به تو پناه آوردم. بی‌بی‌جان! زشت است [که] من را در خانه تو بکِشند و مجازات کنند. نگهم‌دار تا گناه نکنم. خدا نگهم داشت. ما به خودی‌خود نمی‌توانیم گناه نکنیم، کمک می‌خواهیم. خدا باید دست ما را بگیرد، قلب ما را بگیرد، به ما توجّه داشته‌باشد. والله! با آن توجّه، گناه نمی‌کنیم. تا به‌من توجّه داشته‌باشد، گناه نمی‌کنم. پیرو امر، گناه نمی‌کند، پیرو شیطان، گناه می‌کند. اگر تو پیرو امر باشی، امر تو را نگاه می‌دارد. بیایید این حرف را بشنوید! از امر خارج نشوید!
-حالا یقین کردم خدای تبارک و تعالی تمام این خلقت را که خلق کرده، گفت: «هو الخلق و هو الامر» [آیه|ألا له الخلق و الأمر|سوره. گفت: خلق کردم، امر رویش گذاشتم. دیدم من با امر به جایی می‌رسم، نه با امر خلق. امر خلق را در هر پست و مقامی رها کردم.}}
+حالا یقین کردم خدای تبارک و تعالی تمام این خلقت را که خلق کرده، گفت: «هو الخلق و هو الامر» [{{آیه|ألا له الخلق و الأمر|سوره=۷|آیه=۵۴}}]. گفت: خلق کردم، امر رویش گذاشتم. دیدم من با امر به جایی می‌رسم، نه با امر خلق. امر خلق را در هر پُست و مقامی رها کردم.}}
 {{موضوع|مواظب نمره علی بودم|امتحان/صفات‌الله}}
-{{درباره متقی|بعد یقین کردم خدای تبارک و تعالی بهشتی و جهنمی دارد. ما را از برای این‌جا خلق نکرده‌است. ما را آورده که امتحان کند و هر کسی از گناه سرپیچی کرد، او را تأیید می‌کند و به او نمره می‌دهد. مواظب نمره خدا بودم، مواظب نمره علی {{علیه}} بودم. مگر نگفت که من صفات‌الله را پاسخ می‌دهم؟ من توی صفات‌علی {{علیه}}، توی صفات امام‌زمان {{عج}} بودم.}}
+{{درباره متقی|بعد یقین کردم خدای تبارک و تعالی بهشتی و جهنّمی دارد. ما را از برای این‌جا خلق نکرده‌است. ما را [در دنیا] آورده که امتحان کند و هر کسی از گناه سرپیچی کرد، او را تأیید می‌کند و به او نمره می‌دهد. مواظب نمره خدا بودم، مواظب نمره علی {{علیه}} بودم. مگر نگفت که من صفات‌الله را پاسخ می‌دهم؟ من توی صفات‌علی {{علیه}}، توی صفات امام‌ زمان {{عج}} بودم.}}
 {{موضوع|دیدم برای ورود به بهشت، کارت علی لازم است|کارت علی}}
-{{درباره متقی|حالا یقین کردم که بهشتی است و جهنمی است. خدا، بهشت را نشانت می‌دهد، جهنم را نشانت می‌دهد، جنات را نشانت می‌دهد. همه این‌ها را یقین کردم. اما بدانید مهمانخانه است. باید کارت علی {{علیه}} داشته‌باشی. کارت امر داشته‌باشی. دویدم کارت بگیرم. کارتش را داد. به‌وجود امیرالمؤمنین، {{علیه}} کارت را داد. جایی بودم که امیرالمؤمنین {{علیه}} و ائمه‌طاهرین بودند. خانه خیلی بزرگی بود. من وارد شدم. کسی گفت: آقا، کجا می‌روی؟ گفتم: من کارت دارم، دید کارت علی است، گفت: بفرما بالا. به‌وجود علی {{علیه}} راست می‌گویم. {{توضیح|ببین دارم قسم می‌خورم، من نمی‌خواهم برتری داشته‌باشم. من اصلاً نمی‌خواهم جلوی من هم بلند شوید. به‌دینم قسم، از این‌که بلند شوید خجالت می‌کشم. به‌دینم قسم، این‌قدر من در مقابل شما تواضع می‌کنم.}} می‌دانم کارت می‌دهند. باید کارت داشته‌باشی. تو کارتِ چی داری؟ تا هدایت از درویشها بخواهی، تا ولایت از درویشها بخواهی، او کارت خودش را به تو می‌دهد. کجا می‌روی؟
+{{درباره متقی|حالا یقین کردم که بهشتی است و جهنّمی است. خدا، بهشت را نشانت می‌دهد، جهنّم را نشانت می‌دهد، جنّات را نشانت می‌دهد. همه این‌ها را یقین کردم؛ اما بدانید مهمان‌خانه است. باید کارت علی {{علیه}} داشته‌باشی. کارت امر داشته‌باشی. دویدم کارت بگیرم، کارتش را داد. به‌وجود امیرالمؤمنین، کارت را داد. جایی بودم که امیرالمؤمنین {{علیه}} و ائمه‌طاهرین {{علیهم}} بودند. خانه خیلی بزرگی بود. من وارد شدم. کسی گفت: آقا! کجا می‌روی؟ گفتم: من کارت دارم، دید کارت علی {{علیه}} است، گفت: بفرما بالا! به‌وجود علی راست می‌گویم. {{توضیح|ببین دارم قسم می‌خورم، من نمی‌خواهم برتری داشته‌باشم. من اصلاً نمی‌خواهم جلوی من هم بلند شوید. به‌دینم قسم، از این‌که بلند شوید، خجالت می‌کشم. به‌دینم قسم، این‌قدر من در مقابل شما تواضع می‌کنم.}} می‌دانم کارت می‌دهند. باید کارت داشته‌باشی. تو کارتِ چی داری؟ تا هدایت از درویش‌ها بخواهی، تا ولایت از درویش‌ها بخواهی، او کارت خودش را به تو می‌دهد. کجا می‌روی؟
-الحمدلله، تمام شما مبرا هستید. سواد دارید، دانش دارید. جوانان برومندی در ولایت هستید؛ {{دقیقه|55}} اما من با یقین در خانه امام‌زمان {{عج}} را می‌زنم. من با یقین در خانه حضرت‌زهرا {{علیها}} را می‌زنم. به حضرت‌عباس، راست می‌گویم. راه می‌دهد. اگر به‌غیر راه امام‌زمان {{عج}} راه پیدا نکنی، به‌غیر راه ولایت راه پیدا نکنی، راه دیگری نباشد، تمام راهها مسدود باشد، تو راه را می‌یابی.}}
+الحمد لله، تمام شما مبرّا هستید. سواد دارید، دانش دارید. جوانان برومندی در ولایت هستید؛ {{دقیقه|55}} اما من با یقین درِ خانه امام‌ زمان {{عج}} را می‌زنم. من با یقین درِ خانه حضرت‌زهرا {{علیها}} را می‌زنم. به حضرت‌عباس! راست می‌گویم. راه می‌دهد. اگر به‌غیر راه امام‌ زمان {{عج}}، راه پیدا نکنی، به‌غیر راه ولایت، راه پیدا نکنی، راه دیگری نباشد، تمام راه‌ها مسدود باشد، تو راه را می‌یابی.}}
 {{موضوع|یقین کردم بهشت، مقصد خدا نیست|انسان کامل/مقصد خدا/ولایت/شناخت ولایت}}
-{{درباره متقی|من باور کردم که این بهشت با تمام عظمت، این جنات با تمام عظمت، مقصد خدا نیست. این‌ها نعمت خدا هستند. ما یک نعمت داریم، یک مقصد داریم. همه این‌ها نعمت خدا هستند. خدا همه این‌ها را برای انسان درست کرده‌است؛ اما برای انسان کامل. باید به ولایت کامل باشی. باید به توحید کامل باشی، تو کامل به کجایی؟
+{{درباره متقی|من باور کردم که این بهشت با تمام عظمت، این جنّات با تمام عظمت، مقصد خدا نیست. این‌ها نعمت خدا هستند. ما یک نعمت داریم، یک مقصد داریم. همه این‌ها نعمت خدا هستند. خدا همه این‌ها را برای انسان درست کرده‌است؛ اما برای انسان کامل. باید به ولایت کامل باشی. باید به توحید کامل باشی، تو کامل به کجایی؟
-حالا حساب کردم مافوق تمام این حرف‌ها، قله‌ای است که خلق، سرسره به پایت می‌گذارد، درویشها، سرسره به پایت می‌گذارند، دنیا، سرسره به پایت می‌گذارد، عشق و علاقه، سرسره به پایت می‌گذارد، تلویزیون و ویدئو، سرسره به پایت می‌گذارد، صورتهای زیبا سرسره به پایت می‌گذارند. والله، اگر سر خوردی، به این قله نمی‌رسی. آن قله، قله ولایت است. تمام این‌ها را گذر کردم تا رسیدم به آن. دیدم تمام این‌ها مشابه است، تمام این‌ها به این احتیاج دارند، این احتیاج به خدا دارد.
+حالا حساب کردم مافوق تمام این حرف‌ها، قلّه‌ای است که خلق، سرسره به پایت می‌گذارد. درویش‌ها، سرسره به پایت می‌گذارند. دنیا، سرسره به پایت می‌گذارد. عشق و علاقه، سرسره به پایت می‌گذارد. تلویزیون و ویدیو، سرسره به پایت می‌گذارد. صورت‌های زیبا سرسره به پایت می‌گذارند. والله‌! اگر سُر خوردی، به این قلّه نمی‌رسی. آن قلّه، قلّه ولایت است. تمام این‌ها را گذر کردم تا به آن رسیدم. دیدم تمام این‌ها مشابه است، تمام این‌ها به این احتیاج دارند، این احتیاج به خدا دارد.
-بهشت یک دعوت‌خانه است. چه دارید می‌گویید که غذای بهشتی را فقط باید [آنجا] خورد، همین آدم‌های اینجا هم غذای بهشتی می‌خورند. اینجا و آنجا ندارد. هر چه حلال است، غذای بهشتی است. هر چه تو آن‌را حرام کردی، آن غذا نجس است و بهشتی نیست. می‌روی کار می‌کنی، درس می‌خوانی، حواست جمع است، خمس و سهم امام می‌دهی، رد مظالم می‌دهی، این غذا که می‌خوری، بهشتی است.
+بهشت یک دعوت‌خانه است. چه دارید می‌گویید که غذای بهشتی را فقط باید [آن‌جا] خورد؟ همین آدم‌های این‌جا هم غذای بهشتی می‌خورند. این‌جا و آن‌جا ندارد. هر چه حلال است، غذای بهشتی است. هر چه تو آن‌را حرام کردی، آن غذا نجس است و بهشتی نیست. می‌روی کار می‌کنی، درس می‌خوانی، حواست جمع است، خمس و سهم امام می‌دهی، ردّ مظالم می‌دهی، این غذا که می‌خوری، بهشتی است.
-اگر کسی برای این‌که به او حوریه دهند و خوش باشد، آرزوی بهشت کند، والله، بالله، به‌دینم قسم، این آدم به ولایت توهین کرده‌است؛ یعنی ولایت را نشناخته است. شناخت ولایت، بالاتر است. شناخت ولایت، این‌است که ما بهشت برویم که زیر سایه این‌ها باشیم. اصلاً بهشت بی‌علی {{علیه}} زشت است، فردوس بی‌علی {{علیه}} زشت است. به‌قرآن، به روح تمام انبیاء، من دارم زشتی‌اش را می‌بینم. ولایت، مافوق تمام این حرف‌هاست. چرا؟ به نور ولایت، درخت طوبی خلق شده‌است. به نور درخت طوبی، بهشت و جنات خلق شده‌است؛ پس ولایت، مافوق است. مافوق ولایت، فقط خداست. هیچ‌چیزی مافوق ولایت نیست. من تشخیص دادم و رفتم که به آن‌جا برسم.}}
+اگر کسی برای این‌که به او حوریّه دهند و خوش باشد، آرزوی بهشت کند، والله! بالله! به‌دینم قسم! این آدم به ولایت توهین کرده‌است؛ یعنی ولایت را نشناخته‌است. شناخت ولایت، بالاتر است. شناخت ولایت، این‌است که ما بهشت برویم که زیر سایه این‌ها باشیم. اصلاً بهشت بی‌علی {{علیه}} زشت است، فردوس بی‌علی {{علیه}} زشت است. به‌قرآن! به روح تمام انبیاء! من دارم زشتی‌اش را می‌بینم. ولایت، مافوق تمام این حرف‌هاست. چرا؟ به نور ولایت، درخت طوبی خلق شده‌است. به نور درخت طوبی، بهشت و جنّات خلق شده‌است؛ پس ولایت، مافوق است. مافوق ولایت، فقط خداست. هیچ‌چیزی مافوق ولایت نیست. من تشخیص دادم و رفتم که به آن‌جا برسم.}}
 {{موضوع|کسری خلقت را دیدم، دیدم مافوق همه این‌ها علی است|امیرالمؤمنین/مقصد خدا}}
-{{درباره متقی|کسری بهشت را دیدم، کسری فردوس را دیدم، کسری جنات را دیدم، کسری خلقت را دیدم، دیدم مافوق همه این‌ها علی {{علیه}} است. چرا؟ خدا یک مقصد دارد، مقصدش علی {{علیه}} است. اگر آن جلوه امیرالمؤمنین علی {{علیه}} به تو بشود {{دقیقه|60}} تمام این‌ها تا حتی بهشت پیش تو ظلمت است. چرا ظلمت است؟ نه این ظلمتی که من و تو حساب می‌کنیم؛ یعنی در مقابل اصل ولایت، ظلمت است. اگر به واقع ولایت را بخواهی، ولایت به تو بهشت را عطا می‌کند.}}
+{{درباره متقی|کسری بهشت را دیدم، کسری فردوس را دیدم، کسری جنّات را دیدم، کسری خلقت را دیدم، دیدم مافوق همه این‌ها علی {{علیه}} است. چرا؟ خدا یک مقصد دارد، مقصدش علی {{علیه}} است. اگر آن جلوه امیرالمؤمنین علی {{علیه}} به تو بشود {{دقیقه|60}} تمام این‌ها تا حتّی بهشت، پیش تو ظلمت است. چرا ظلمت است؟ نه این ظلمتی که من و تو حساب می‌کنیم؛ یعنی در مقابل اصل ولایت، ظلمت است. اگر به واقع ولایت را بخواهی، ولایت به تو بهشت را عطا می‌کند.}}
 [[رده: نوارها]]