منتخب:بروید یک گوشه و با امام زمان حرف بزنید

از ولایت حضرت علی و حضرت زهرا
پرش به:ناوبری، جستجو

بعد از کار، بروید یک گوشه با امام زمان (عج الله فرجه) حرف بزنید

حالا همیشه باید در فکر باشید، این امری که اطاعت می‌کنید، از امر باید پیش صاحب امر بروید. ببین، الان آقای مهندس به من یک دستوری داده است، من دارم در کارگاه کار می‌کنم؛ اما اینقدر دلم می‌خواهد بروم و کمی پیش مهندس بنشینم. باید ما اینطوری باشیم؛ یعنی الان مهندس کل خلقت، امام زمان (عج الله فرجه) است. ما باید بخواهیم برویم و پیش او بنشینیم. پس حالا چه شد؟ هم به امر خدا کار کردی، و هم در صورتی که کار امر است؛ اما باید خود امر را از این کار واجب‌تر بدانی و بخواهی پیش ایشان بروی. آن موقع وقتی پیش ایشان رفتی، اتصال می‌شوی. حالا اتصال به چه می‌شوی؟ هم اتصال به او می‌شوی. او اتصال به خدا می‌شود و تو اتصال به امر می‌شوی؛ یعنی وجود مبارک آقا امام زمان (عج الله فرجه). حالا که امام زمانت را نمی‌بینی، چطوری اتصال شوی؟ برو یک گوشه با امام زمان (عج الله فرجه) حرف بزن. همیشه بخواهی از این کار کناره بگیری، یک گوشه بنشینی و بگویی: یا امام زمان.

به دینم قسم، من راست می‌گویم، من گاهی وقتها یک گوشه می‌روم و فکر می‌کنم. می‌خواهم عظمت «یا امام زمان» را معلوم کنم، عظمت «یا علی» را معلوم کنم، عظمت «یا زهرا» را معلوم کنم. عزیز من، آقا جان من، اینکه می‌گویم نیم ساعت تفکر، بهتر از هفتاد سال عبادت است؛ یعنی این. یک «یا علی» می‌گویم، یک «یا خدا» می‌گویم، بعد می‌گویم: خدایا، تو می‌دانی که من به تو راست می‌گویم. من به همه می‌توانم دروغ بگویم. خدا جان، یکی، به تو نمی‌توانم دروغ بگویم، یکی هم به ائمه (علیهم السلام). چون آنها می‌دانند و من کسی که می‌داند که نمی‌توانم دروغ نمی‌گویم. اگر الان جبرئیلِ تو نازل شود و بگوید، سلطنت سلیمان می‌دهم، این مدتها که خیلی بالا رفتم. گفتم: اگر آنچه را که به امام زمان (عج الله فرجه) دادی به من بدهی، به امام زمان [قسم] به اسم تو نمی‌دهم؛ یعنی اسم تو را فدای تمام خلقت می‌کنم. باید اسم علی (علیه السلام) را فدای تمام خلقت کرد. آن‌وقت اگر اینطوری باشی، به تو آش پلو بدهند، گول می‌خوری؟ یک چیزی به تو می‌گوید، می‌گویی: زنده باد، مرده باد؟ رفقای عزیز، باید اینطوری باشید. من خدا می‌داند، به امام زمان، آبروی خودم را ریختم تا شما آبرودار بشوید. به دینم، آبرویم را ریختم تا شما آبرودار شوید. نمی‌خواهم من معرفی شوم. من پیرمرد دیگر چه معرفی دارم؟ من یک پایم لب گور است. اینقدر که امورم بگذرد، داشته باشم که الحمد لله دارم. من قانع و راضی هستم. عزیزان من، اگر می‌گویم، نمی‌خواهم خودستایی کنم. ای امام زمان، تو شاهد باش که راست می‌گویم. عزیزان من، باید اینطوری باشید. والله، اگر نشوید یک روزی می‌شود که شما پشیمان خواهید شد. می‌گویید چرا ما را تلویزیون گول زد؟ چرا این عروسک‌بازی‌ها گول زد؟ چرا فکر ما این طرف و آن طرف بود؟ چرا در این فکر نیامدیم؟ عزیز من، فدایتان شوم، این است نیم ساعت فکر! باز دوباره می‌گویم: [خدایا،] اگر همه این خلقت را به من بدهی و اسم خودت را بگیری، تو جفاکار نیستی، خدا، به من جفا شده است. اگر اسم علی را از من بگیری و تمام خلقت را به من بدهی، به من جفا شده است. این است آن کنار رفتن و با امام زمان (عج الله فرجه) حرف زدن.

حالا برو بگو خانه‌هایم را چه کار کنم و ماشین می‌خواهم و نمی‌دانم فلان چیز را می‌خواهم! خجالت بکش! انسان، نباید چیزی را که نابود بشود، از امام زمانش بخواهد. چرا امام زمان (عج الله فرجه) را نمی‌بینی؟ چون فکرتان کوتاه است. آنکه می‌خواهی بپرسی، کوتاه است. مثل این است که من بیایم خدمت آقای دکتر، ایشان به من بگوید چه چیزی می‌خواهی؟ من بگویم یک شکم چلوکباب به من بدهید. می‌گوید: عجب آدم پستی هستی! رفقای عزیز، من دارم چه می‌گویم؟ به دینم، اگر لذتش را ببرید، شما هم متوجه هستید، اما اگر لذتش را ببرید، آن‌وقت می‌دانید این یعنی چه؟ یعنی با یک خدا گفتن، یک امام زمان، یک زهرای عزیز گفتن، لذت تمام عالم در قبضه خون و گلوله‌های خون شما می‌رود. بروید بچشید ببینید چه هست؛ اما دنیا را کنار بگذارید.

مرجع: سخنرانی ولایت و خانواده

تاریخ درج: [ 1397/09/07 ]

یا علی

حاج حسین خوش لهجه نابغه ولایت؛ حاج حسین خوش لهجه