حضرت زهرا که چادرش را نزد یهودی امانت میگذارد، میخواهد او هدایت شود، نه اینکه محتاج اوست...
حضرت زهرا علیهاالسلام چادرش را به شمعون یهودی امانت داد و قدری جو قرض گرفت تا نان بپزد. حالا شب شد و شمعون آمد، دید از آنجا نور بالا میزند و به آسمان میرود؛ دید چادر زهراست، شمعون مسلمان شد. نه اینکه زهرا نور است، چادرش هم نور است. مؤمن اراده الله است، حضرت زهرا که خودش اراده است، برکت تمام خلقت است. خدا میگوید: اگر یک نفر را هدایت کردی، عالَمی را هدایت کردهای. حضرت زهرا میخواهد یهودی را هدایت کند. مگر زهرا احتیاج به یهودی دارد؟! میداند این یهودی علیدوست میشود؛ میخواهد یک نفر علیدوست شود، نسوزد. حالا خودش، زن و بچهاش، همه علیدوست میشوند. حضرت زهرا نه یک هدایت، هدایتها کرد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]